Straling meten net zo belangrijk als schoonmaken – straling meet tutorial voor vrouwen

Wil jij weten hoeveel straling je in huis hebt? En hoe hard de favoriete gadgets van je kinderen zoals tablet, mobiel en spelcomputer stralen? Ik wel. In dit draadloze tijdperk is een stralingsmeter om te checken hoeveel straling je in huis hebt onmisbaar. Stralingshygiëne is net zo belangrijk voor de gezondheid van jou en je kinderen als goed schoonmaken. Schimmels bijvoorbeeld zijn dol op onze elektromagnetische uitstoot: ze groeien daardoor veel harder en produceren 600 keer sterkere biotoxines. Hoe je zelf eenvoudig thuis straling kunt meten en waarom dit zo belangrijk is lees je in dit blog.

De meeste mensen kletsen maar wat over straling maar hebben eigenlijk geen idee waar ze het over hebben. Als je over straling en de gezondheidseffecten praat kun je dooddoeners verwachten als dat het ‘vaag’ is en ‘niet wetenschappelijk’. Maar als je vervolgens een stralingsmeter uit je handtas tevoorschijn tovert gebeurt er iets anders: meten is tenslotte weten. Hoezo vaag? Wie is hier nou vaag?


Intuïtie

Het is misschien een beetje gechargeerd gezegd, maar wij vrouwen weten intuïtief al lang wat slecht is voor onszelf en onze kinderen: de wetenschap hobbelt daar vaak achteraan. Na jaaaaaaaaren onderzoek en nog eens jaaaaaren discuzeuren over de uitkomst kwamen wetenschappers bijvoorbeeld met de conclusie dat roken ongezond is en dat je dat niet moet doen in de buurt van kinderen. Duh….dat wisten wij allang toen wij proestend die smerige rook inhaleerden. Zo ook met straling: velen van ons weten al lang dat we er koppijn van krijgen, slaapproblemen, hartkloppingen en noem maar op. Maar we houden onze mond uit angst weggezet te worden als hysterisch, zweverig of hypochonder. Tot nu: maak kennis met ons geheime wapen de stralingsmeter.

Meten is weten

Met een stralingsmeter maak je zichtbaar (en soms ook hoorbaar) wat de meeste mensen met hun zintuigen niet kunnen waarnemen omdat het niet te zien, proeven, ruiken, horen en voelen is: straling afkomstig van mobieltjes, zendmasten, wifirouters, bluetooth en slimme gadgets. Deze straling wordt hoogfrequente straling genoemd of RF-EMV (engels).  Als je wilt weten in wat voor een elektromagnetische soep je leeft en hoe hard alles straalt (of juist niet), heb je een meter nodig. Wat je meet kun je haarfijn vergelijken met data uit grafiekjes gemaakt door oerdegelijke mannen met een zeer wetenschappelijke mindset. Niks zweverigs aan toch? Maar wat is nou een goede meter? En wat moet je meten? (Niet gelijk afhaken: na het saaie stukje over de meters volgt het interessante WAAROM het belangrijk is om te meten).

Acoustimeter AM-10

De meest gebruiksvriendelijke meter en ook voor de leek begrijpbaar is de acoustimeter. Kosten: 379 euro ( Vitalitools). De acoustimeter is een goed instapmodel om bekend te worden met straling. En ook om aan anderen heel laagdrempelig te laten zien hoeveel straling er is. Hoe de acoustimeter precies werkt kun je zien in een youtube tutorial

Een ander voordeel van de acoustimeter is dat er ook een geluidsweergave op zit, waardoor je niet zichtbare stralingsbronnen kunt opsporen. Bijvoorbeeld als je wilt weten door wat voor een apparaat aan de andere kant van een muur jouw meter uitslaat: is het een wifirouter of een draadloze huistelefoon? Of als je wilt weten of het de mobiel op het nachtkastje van de buren is die jou uit je slaap houdt. Er is een soundbank waarmee je verschillende geluiden van apparaten kunt herkennen.

Cornet ED85XS
Een budgetvriendelijkere meter is de cornet meter ED85XS. Kosten 186,90. (Radmeters)
Het voordeel van deze meter is dat hij klein en lichtgewicht is en dat je hem in je handtas mee kunt nemen: een goed gevulde portemonnee weegt meer. Als je de meter besteld bij Radmeters in Israel krijg je er bovendien een handige zwarte opbergcase bij. Nadeel van deze meter is dat hij een stuk lastiger te begrijpen is. Als je meer ervaren bent kun je er goed mee meten, maar het is minder duidelijk te maken aan anderen zoals je kinderen wat je ziet.  Meer over deze meter in deze Youtube tutorial.
Als je elektrogevoelig bent is het een goede meter om naast de acoustimeter te hebben, omdat de acoustimeter niet onder de 1 microwatt meet, terwijl de cornet dat wel doet.  Voor elektrogevoeligen zijn ook waarden onder de 1 microwatt belangrijk (zeker in een slaapvertrek).
Cornet ED88TPlus
Helaas is bovenstaande cornetmeter al een tijdje niet op voorraad. Een goed alternatief voor de ED85XS is de ED88Tplus. Kosten 179,90 (Radmeters) euro. Een voordeel van deze meter is dat je niet alleen de hoogfrequente straling kunt meten, maar ook elektrische en magnetische velden afkomstig van elektrische apparaten. Een goede alles-in-één-meter dus voor een leuk prijsje. De cornet ED88TPlus meet vanaf 0,5 microwatt: hij is dus iets minder gevoelig dan de ED95XS
Ook deze cornetmeter is zeer handtasvriendelijk. Het nadeel van de cornetmeter is dat de behuizing en de knopjes niet echt heel robuust overkomen en eerder iets weghebben van speelgoed van de Action. De Acoustimeter daarentegen is zeer robuust, maar weer een stukje groter en zwaarder, en dus handtasonvriendelijker.
Gigahertz
Speelt geld geen rol en heb je zo iets van go big or go home, dan kom je bij de meters van Gigahertz (Vitalitools) Deze meters zijn super profi, maar erg groot en lomp: hij past niet in je handtas. Er zit een grote zwarte koffer omheen en je moet er in veel gevallen een grote groene antenne opschroeven. Dit laatste werkt al gelijk argwaan: als je ermee rondloopt hebben mensen het idee dat spioneert of op zoek bent naar E.T.  Niet een goed metertje als je even onopvallend op kantoor of in het klaslokaal van je kind wilt meten. Het is trouwens wel een leuk vaderdagcadeau: gekleed met een gigahertz meter ziet je man er gelijk heel intelligent uit.
Bouwbiologische waarden
Het is natuurlijk heel leuk om straling te meten, maar het wordt pas écht leuk als je weet wat de waarden precies zeggen over hoe gezond je leefomgeving is over hoe hard een apparaat straalt. Om daar achter te komen kun je je meting vergelijken met de bouwbiologische normen SBM-2015 opgesteld door artsen, wetenschappers en bouwbiologen. Kijk in dit overzichtje van de bouwbiologische normen bij ‘hoogfrequent’ en vergelijk jouw meetwaarden.
bouwbiologische waarden
Tabel afkomstig van http://www.stralingsvrijwonen.nl

Biologische effecten

De bouwbiologische normen zijn duizenden malen lager dan de normen die onze overheid hanteert. de zogenaamde ICNIRP normen. Deze ICNIRP-normen gaan ervan dat straling enkel weefsel kan opwarmen, de zogenaamde thermische effecten. Biologische effecten worden ontkent: daardoor liggen de waarden zover uiteen. Als je benieuwd bent welke biologische effecten er in de wetenschap gevonden zijn bij verschillende veldsterkten bekijk dan deze overzichtstabel.  Je krijgt hierdoor ook een idee hoeveel wetenschappelijk onderzoek er al gedaan is naar de biologische effecten van straling.
Stralingsnormen kloppen niet
Het is dan ook overduidelijk dat als onze overheid zegt dat ‘de straling binnen de norm blijft’ dit een wassen neus is (lees hier meer over). De norm waar de overheid aan refereert gaat alleen over opwarming van weefsel dat pas voorkomt bij een hele hoge dosis straling. Deze normen beschermen ons niet tegen DNA-breuken, lekken van de bloed-hersenbarriere, verstoord calcium metabolisme. verstoorde immuunfunctie etc. Effecten die al optreden bij duizenden malen lagere veldsterkten. En wat een heel scala aan gezondheidsklachten zoals neurologische problemen, slaapproblemen, hartritmestoornissen, hoofpijn kan veroorzaken.
 
Bacteriën
Kortom: In dit draadloze tijdperk is het handig om een stralingsmeter te hebben zodat je weet hoeveel straling je in huis hebt. Stralingshygiëne, dwz niet teveel straling in huis hebben, is net zo belangrijk voor de gezondheid van jou en je kinderen als goed schoonmaken. Ben je nog niet helemaal overtuigd? Kijk dan deze video van Dr. Klinghardt. HIerin kun je zien dat schimmel een stuk sneller groeit en 600 keer meer biotoxines produceert onder invloed van straling. Zet maar eens een doosje aardbeien naast een wifirouter en een ander doosje op een stralingsarme plek: dan zal je zien dat het klopt.
5G meten
Tenslotte: let er op dat als je een meter koopt of  huurt deze op zijn minst tot 6 Ghz meet. Wifi zit namelijk op zowel 2,4 als op 5,2 Ghz. De veel gebruikte meter 35HFC van Gigahertz (Conrad), de zgn. groene E.T- scanner (zie blogfoto)  meet maar tot 2,7 Ghz. Je kunt er nog wel zendmasten mee meten, maar niet meer alle wifi traceren. Als straks 5G wordt uitgerold vanaf 3,5 Ghz, dan verdwijnt deze meter waarschijnlijk in de speelgoedkist van je kinderen. Je kunt komenden jaren prima vooruit met meters die tot 6 of 8 Ghz meten. Pas later worden waarschijnlijk de hogere frequenties ontsloten. Hopelijk duurt het dan niet lang voordat er ook voor die frequenties budgetvriendelijke en handtashandige meters op de markt komen.
Advertenties

Onverklaarbare vermoeidheid zit niet altijd tussen de oren

Onverklaarbare vermoeidheid zit niet altijd tussen de oren. Straling van zendmasten, mobieltjes en andere slimme apparaten kunnen o.a. zorgen voor in- en doorslaapproblemen en chronische vermoeidheid veroorzaken. In Nederland staat dit nauwelijks op de radar bij gezondheidsprofessionals. De EUROPAEM 2016, een handleiding voor preventie, diagnose en behandeling van stralingsgerelateerde gezondheidsklachten is daarom een must read voor artsen en psychologen.

Op mijn 18e (1988) kreeg ik de ziekte van Pfeiffer in mijn eindexamenjaar van het VWO. Na jaren tobben en moe moe moe kreeg ik de diagnose chronische vermoeidheidssyndroom ME/CVS veroorzaakt door een persisterend Epstein Barr-virus.  Eind jaren ’80 kwam het niet vaak voor dat iemand zo jong al zo lang chronisch moe was. Tegenwoordig is het niet bijzonder meer. Ook beginnen klachten vaak op nog jongere leeftijd: het aantal kinderen en jongeren met slaapmedicatie in mijn omgeving is schrikbarend hoog.

arbeidsongeschikt

Elektrogevoeligheid

Ik bof dat ik eind jaren ’80 in goede handen kwam bij een arts gespecialiseerd in chronische vermoeidheid en met een, zelfs voor deze tijd, zeer vooruitstrevende visie. Hij vertelde toen al dat elektrogevoeligheid (EHS) deel uit maakte van mijn gezondheidsproblemen. Al lang voordat mobieltjes op de markt kwamen wist men dus al dat er mensen waren die gevoelig waren voor elektromagnetische velden. Anno 2019 is deze gevoeligheid in Nederland (ten onrechte) nog steeds niet officieel erkend. Maar de arts die het eind jaren ’80 al constateerde heeft mijn zinvol voortbestaan letterlijk gered.

straling al in jaren 80

Cellulaire stressreacties

Bij elektrogevoeligen zorgen fluctuerende elektromagnetisch velden ervoor dat de receptoren in de celwand, genaamd Voltage Gated Calcium Channels (VGCC’s) calcium gaan lekken in de cel. Hierdoor komen cellulaire (stress)kettingreacties op gang. De gevolgen daarvan zijn bij iedereen anders, afhankelijk van wat je zwakke plekken zijn. Dit werkingsmechanisme van EHS is in 2015 ontdekt door Prof. Emeritus Martin Pall. Symptomen die vaak voorkomen zijn vermoeidheid, hoofdpijn, gevoel van druk op het hoofd of borst, duizeligheid hartkloppingen, slapeloosheid, verstoorde slaap, misselijkheid en spierpijnen. Vage klachten die ook voorkomen bij mensen die bv chronisch vermoeid zijn. Maar bij EHS zijn de klachten weg of in ieder geval een heel stuk minder als de bron, de straling, weg is.

Video: de Amerikaanse Professor emeritus in biochemie en medische wetenschappen M. Pall legt het werkingsmechanisme van elektromagnetische straling uit tijdens het Arne Naess Symposium in Oslo

Inconvenient truth

Bij mij zijn de ME/CVS en EHS een één-tweetje. Straling verergert mijn klachten en triggert mijn ME/CVS. En als de ME/CVS getriggerd wordt verergert ook weer mijn EHS. Zonder aanpak van de straling is het dweilen met de kraan open: word ik niet beter maar gaat het juist steeds slechter en geen enkele therapie slaat echt aan. Ik vraag mij af hoeveel mensen die moe moe moe zijn en vage klachten hebben, zijn zoals ik. Ze kunnen niet uit de afgrond klimmen zolang er iets is waarvan ze niet weten dat ze het niet weten. Namelijk dat hun mobieltje en wifirouter klachten verergeren of misschien zelfs veroorzaken. Een behoorlijke inconvenient truth.

Onwetendheid

Artsen, psychologen, slaapklinieken: ze zouden dit moeten weten, maar doen het meestal helaas nog steeds af als fabeltje. Tenminste, in Nederland: in andere landen zijn ze een stuk verder. Zo hangt  in de spreekkamer van huisartsen in Oostenrijk standaard een poster met voorlichting over hoe straling van de mobiel te verminderen.  En in Zweden is EHS officieel erkend als arbeidshandicap. Maar in Nederland is onwetendheid over dit onderwerp bij gezondheidsprofessionals de maatstaf.  En dat is niet alleen jammer, maar vooral ook een gemiste kans. Want het zorgt dat mensen moe blijven, niet opknappen en onnodig veel medische onderzoeken ondergaan.

Onverklaarbaar moe

Ben je onverklaarbaar of verklaarbaar moe maar wordt het onverklaarbaar niet beter? Heb je in- en doorslaapproblemen? Of één van de andere eerder genoemde klachten. Verdiep je dan eens in elektrogevoeligheid. Weet ook dat elektrogevoeligheid vaak samen gaat met ME/CVS, fibromyalgie, ziekte van lyme, verstoringen van het immuunsysteem, beschadigingen aan het zenuwstelsel, MCS en lichtovergevoeligheid. Heb je één van deze aandoeningen, dan is een zekere mate van gevoeligheid voor elektromagnetische velden aannemelijk.

Licht je behandelaar voor

De EUROPAEM handleiding 2016 voor diagnose, preventie en behandeling van gezondheidsklachten veroorzaakt door elektromagnetische velden is een must read voor artsen en psychologen.  Heeft jouw behandelaar geen weet van dit onderwerp, licht hem of haar dan zelf voor. Er staat ook een samenvatting van de EUROPAEM in de medische database PUBMED. Want onverklaarbare moeheid zit namelijk niet altijd tussen de oren. Soms kan zo iets relatief simpels als de straling verminderen wonderen doen voor je nachtrust en gezondheid.

 

Gezondheidsrisico’s 5G: feiten en fabeltjes

Volgens de overheid is er geen enkele reden tot ongerustheid over de gezondheidseffecten van 5G: de straling blijft ver onder de norm waaronder geen gezondheidseffecten worden waargenomen. Maar klopt dit wel? Volgens artsen en wetenschappers is 5G helemaal niet zo onschadelijk en zelfs een bedreiging voor mens, dier en milieu. De onzichtbare tentakels van de op volle toeren draaiende 5G PR-machine reiken tot in de media en zelfs onze Gezondheidsraad. Daarom is het belangrijk kritisch te blijven en feiten en fabeltjes te leren scheiden.

De PR-machine van onze BV overheid draait op volle toeren. 5G moet er komen. Punt. Geen tijd te verliezen. De ‘indianenverhalen’ over gezondheidseffecten zijn slecht voor de beeldvorming en risicovol als ze de publieke opinie te veel beïnvloeden. Communicatiespecialisten weten gelukkig hoe daarmee om te gaan. Ontkennen is zó 1980: anno 2019 ga je op een sophisticated manier met weerstand om. Je benoemt de zorgen, neemt ze schijnbaar serieus, juicht kritische vragen toe om vervolgens via de media tegenstanders behendig van het veld te spelen.

Dit toneelstuk rondom de zorgen over de gezondheidseffecten van 5G hebben we afgelopen weken kunnen volgen in de media, met als eindbaas een uitzending over de gezondheidseffecten van 5G in Nieuwsuurs. In de uitzending werd getracht voor eens en altijd af te rekenen met de wilde verhalen over de gezondheidseffecten van 5G. Met succes….

Framing

Dat een ijzersterk team communicatiespecialisten achter de Nieuwsuur uitzending zit moge duidelijk zijn. Legio tips & tricks uit het handboek voor beïnvloeding van de publieke opinie passeerden in de uitzending de revue, waaronder framing. Met deze communicatietechniek wordt door middel van woordkeuze en perspectief bepaalde emoties opgeroepen waardoor de kijker een bepaalde kant op wordt gestuurd. Zo werden in de uitzending degenen die ‘geloven’ in de gezondheidsrisico’s van 5G geframed als angstige sujetten met keukentafellogica die ontvankelijk zijn voor fake nieuws. Dat is een clubje waar je als kijker zeker niet bij wilt horen….

Rododendrons

Voorstanders van 5G werden in een zakelijke omgeving gefilmd en de tegenstanders in hun thuissituatie waarbij ook spelende katten en jampotjes in beeld werden gebracht. De discussie over de gezondheidsrisico’s werd zo letterlijk naar keukentafelniveau teruggevoerd. Dat de wetenschappelijk onderbouwde argumenten van de neurobioloog op de montagetafel sneuvelden weet de kijker niet: dat hij van tuinieren houdt en rododendrons in zijn tuin heeft wel.

Fake nieuws

Nieuwsuur maakte melding van een vooral op internet groeiende onrust op basis van fake nieuws, waarna een item over doodvallende spreeuwen in Den Haag werd getoond. Direct aansluitend kwam ‘een stuk serieuzer ogende’ petitie van artsen en wetenschappers voor een moratorium op de uitrol van 5G aan de orde. Door de petitie te koppelen aan een item over fake nieuws en daarna het woord ‘oogt’ te gebruiken was het bijna onmogelijk de enige getoonde zin uit de petitie nog serieus te nemen. Na de melding dat er meerdere versies op internet in omloop zijn kreeg de petitie de schijn nog meer tegen. Ten onrechte: wie een kijkje neemt bij indrukwekkende lijst wetenschappers die ondertekenden, weet dat dit een serieuze en wetenschappelijk goed onderlegde petitie is. Wetenschappers van gerenommeerde universiteiten als Harvard, Stanford en Oxford gooien hun naam niet te grabbel voor fakenieuws.

De Russen doen het beter

Dat verhitte discussies over gezondheidsrisico’s niet enkel op internet plaatsvinden, maar wereldwijd juist ook in de politieke arena en in rechtszalen gevoerd wordt, werd in Nieuwsuur niet over gerept. Collega’s van RT.com, notabene de Russische op Amerika gerichte tegenhanger van CNN, ridiculiseren de gezondheidswaarschuwingen van wetenschappers niet. In diverse items over dit onderwerp komen wetenschappers van de petitie aan het woord, waaronder professor emeritus dr. Martin Pall van Washington State University die de uitrol van 5G ‘absolutely insane‘ noemt. Ook is een fragment te zien van een hoorzitting in de Amerikaanse senaat.

Na het zien van deze video’s kun je je afvragen hoe onafhankelijk onze media werkelijk is. Of nog beter: hoe onafhankelijk media überhaupt is aangezien de Russen een totaal ander beeld van deze kwestie schetsen.

24 uur Sahara

In de uitzending van Nieuwsuur kregen geïnterviewden de vraag voorgelegd of ze liever zouden wonen naast een 5G-mast of een uurtje per dag onbeschermd in de zon lopen. De voorstanders kozen zonder enige twijfel voor het eerste en de tegenstanders voor het laatste. De boodschap is helder: wonen naast een 5G-mast is net zo ‘gevaarlijk’ als een uurtje per dag onbeschermd in de zon lopen, wat hele volksstammen doen. Niks aan de hand dus. Dat de vergelijking pas hout snijdt als het wonen naast een 5G-mast vergeleken wordt met 24/7 onbeschermd in de zon lopen in de Sahara, zal bij weinig kijkers opkomen.

Ambulance

Uiteraard mocht ook het stokpaardje in vrijwel iedere uitzending over 5G niet ontbreken: een uitzending over 5G is niet compleet zonder een chirurg die op afstand kan opereren of ambulancebroeder die op afstand hulp kan verlenen dankzij 5G-technologie. De boodschap: 5G gaat mensenlevens redden (en niet kosten). Dus wee degene die de uitrol van 5G in de weg staat: dat is een aso en een vijand van veiligheid en volksgezondheid. Dat 5G ook een nieuwe manier van oorlogsvoering mogelijk maakt, een andere zeer belangrijke reden om kritisch te zijn op 5G, daar hoor je niemand over.

Terminator

Het is niet uitgesloten dat dankzij 5G terminator binnenkort ons leven binnenwandelt. In de documentaire ‘5G apocalypse’ van Sacha Stone krijg je een indringend inkijkje in wat 5G nog meer te bieden heeft. Stone interviewt onder meer ex- militairen Mark Steele en Barrie Trower. Zij hebben veel kennis over ‘directed energy weapons’ en ‘microwave warfare’ en voelen zich verantwoordelijk ons te melden waar 5G vandaan komt, wat het kan en waar het naar toe kan gaan. Na het zien van deze documentaire ben je in ieder geval blij dat de ambulancebroeder dankzij hetzelfde 5G op afstand snel in de buurt kan zijn…..

Geruststelling minister

Tenslotte kwam Mona Keijzer, staatssecretaris van Economische zaken en Klimaat in beeld om de kijker de gerust te stellen: “Mensen maken zich zorgen, dat begrijp ik heel goed, want je gezondheid is gewoon heel erg belangrijk. Tegelijkertijd weet ik dat er normen zijn vastgesteld, weet ik dat er gemeten wordt in Nederland en weet ik dat we daar zo een factor 10 gemiddeld onder blijven. En dat in combinatie met de Gezondheidsraad die zegt dat zolang je onder de normen blijft er geen gezondheidseffecten zijn vind ik dat we op deze weg door kunnen gaan totdat het tegendeel bewezen wordt natuurlijk”.

Makke schaapjes

Er lijkt op het eerste oog niks mis met de woorden van onze staatssecretaris. Dat haar uitspraken over normen en gezondheidseffecten halve waarheden zijn en dat onze Gezondheidsraad en de ICNIRP, de organisatie die internationaal de blootstellingslimieten voor straling adviseert, niet zo objectief zijn als ze lijken, zal je waarschijnlijk ontgaan. Net zoals het Mona Keijzer mogelijk ontgaat. Om goed beslagen ten ijs te komen in de discussie over gezondheidsrisico’s en om niet als een mak schaapje om de tuin te worden geleid door o.a. framing in de media, drie veelgebruikte uitspraken onder de loep.

UITSPRAAK 1: DE STRALING IN NEDERLAND BLIJFT ONDER DE NORMEN EN ONDER DE  NORMEN ZIJN ER GEEN GEZONDHEIDSEFFECTEN 

Een belangrijke vraag is hoe de stralingsnormen tot stand komen. De internationale stralingsnormen worden geciteerd door internationale wetenschappelijke organen zoals de WHO-EMF, de SCENIHR en de ICNIRP. Een groep onafhankelijke journalisten van Investigate Europe ontdekte dat deze organisaties gesloten clubs zijn waar gelijkgestemden elkaar verkiezen en waarin leden met een afwijkende mening niet worden toegelaten. De meeste leden van de ene organisatie zijn bovendien ook lid van minstens één van de andere organisaties. Daarnaast heeft een significant aantal van hen gelden ontvangen van bedrijven met belangen in de telecomindustrie.

Gelijkgestemden

Deze instanties worden dus bevolkt door een klein clubje gelijkgestemde wetenschappers waardoor een eenzijdige visie ontstaat op een plek waar de wetenschappelijke discussie het hoogst zou moeten oplaaien. Ook riekt het naar ‘wiens brood men eet, wiens woord men preekt’ aangezien de voorgestelde stralingsnormen sinds de opkomst van mobiele telefonie op geen enkele wijze in conflict zijn met de hoeveelheid straling die nodig is om een goed draadloos netwerk uit te rollen. Terwijl artsen en wetenschappers aan de andere kant al jaren de noodklok luiden omdat de stralingsnormen gevaarlijk hoog zouden zijn (zie video van Investigate Europe hieronder).

Thermische effecten versus biologische effecten

Wat is het grote verschil tussen de lijnrecht tegenover elkaar staande wetenschappers? De ene groep beweert dat straling afkomstig van o.a. mobiel en wifi alleen weefsel kan opwarmen, het zogenaamde thermische effect. Dit treedt pas op bij zeer hoge stralingsdoses: een veel hogere doses dan we gemiddeld aan blootgesteld worden. De andere groep wetenschappers beweert dat straling ook biologische effecten heeft zoals DNA-schade, verminderde vruchtbaarheid, concentratiestoornissen en zelfs kanker. Deze effecten treden al op bij veel lagere doses dan de normen. Ondanks dat deze bewering door duizenden wetenschappelijke onderzoeken wordt bevestigd (zie www.bioinitiative.org en https://bit.ly/2UE1Ve4) vinden ze bij politici en beleidsmakers nauwelijks gehoor. Wel heeft een ander WHO-orgaan, de WHO-IARC, in 2011 straling van mobiele telefoons en wifi geclassificeerd als ‘mogelijk kankerverwekkend’. En heeft de Raad van Europa in 2011 resolutie 1815 aangenomen waarin biologische effecten erkend worden en praktische maatregelen voorgesteld zijn om met name kwetsbare groepen zoals kinderen, ouderen, zieken en elektrogevoeligen te beschermen.

Conclusie

Conclusie: Mona Keijzer haar stelling dat straling onder de norm blijft klopt zolang enkel het thermische effect in ogenschouw wordt genomen. Neem je ook de biologische effecten mee dan zijn de stralingsnormen zoals vele wetenschappers beweren juist gevaarlijk hoog.

UITSPRAAK 2: ONZE GEZONDHEIDSRAAD BEWAAKT DE VOLKSGEZONDHEID

De effecten van straling op de volksgezondheid zijn al sinds de introductie van het mobiele netwerk een heet hangijzer. Onze Gezondheidsraad heeft de taak de volksgezondheid te beschermen door de wetenschap nauwlettend in de gaten te houden en signalen op te pikken. Een lastige taak aangezien de materie behoorlijk complex is en wetenschappers lijnrecht tegenover elkaar staan als het gaat over de gezondheidsrisico’s.

Twee petten

Binnen de Gezondheidsraad is een aparte commissie aangesteld, de commissie Elektromagnetische Velden, die wetenschappelijke onderzoeken over straling evalueert en bepaalt welke onderzoeken in Nederland mee worden genomen in beleid en besluitvorming en welke onderzoeken niet. Saillant detail: de commissaris en woordvoerder van deze commissie, Eric van Rongen is tevens voorzitter van de ICNIRP, de organisatie die de stralingslimieten adviseert (zie uitspraak 1) . Kritiek op onze Gezondheidsraad is dat het enkel onderzoeken serieus neemt die uitgaan van opwarmingseffecten. Onderzoeken waarin biologische effecten naar voren komen, en die dus indirect een kritisch geluid zijn op de stralingsnormen van de ICNIRP, verdwijnen linea recta in de prullenbak. Altijd met dezelfde argumenten: het onderzoek laat kwalitatief te wensen over en mensen zijn niet te vergelijken met cellen en ratten.

Te kritisch

Deze argumenten zullen zeker hout snijden bij een aantal onderzoeken, maar als duizenden wetenschappelijke onderzoeken ondermaats zijn dan zouden we ons ernstig zorgen moeten maken over de kwaliteit van wetenschappers en universiteiten. Een andere mogelijkheid is dat de beoordelende instantie te kritisch is, wat vermoedelijk het geval is: Eric van Rongen met twee petten op de stralingskwestie is als Geert Wilders verantwoordelijk maken voor het vluchtelingenbeleid: bijna niemand komt de grens over. Behalve misschien een enkele vluchteling die een keiharde garantie kan geven zo snel mogelijk het land weer te verlaten.

Kern van het probleem

En dat is waarschijnlijk precies de reden dat Van Rongen de juiste persoon op de juiste plek is. Het erkennen van biologische effecten heeft verregaande consequenties voor de huidige infrastructuur van onze mobiele communicatie. Vanuit het oogpunt van biologische effecten stralen zendmasten veel te hard. Ze zouden niet in woonwijken, naast scholen en ziekenhuizen geplaatst mogen worden. Het gebruik van wifi-routers, mobiele telefoons en andere draadloze communicatie apparatuur zou aan banden gelegd worden en niet zonder restricties in huiskamers, kantoren en openbare gebouwen gebruikt mogen worden. Ook zet het de deur wijd open voor schadeclaims. Er zal onderzoek gedaan moeten worden naar alternatieven die minder schadelijk zijn voor mens, dier en milieu en dat kost tijd en geld. Het zal dus voor nu een grote dikke streep betekenen door de huidige 5G-plannen en de ongelimiteerde mobiele mogelijkheden.

Kwestie van mening

De beste manier om de deur naar bovenstaand domino-effect dicht te houden is door biologische effecten niet te erkennen. De ontkenning van biologische effecten is waarschijnlijk hét grote fake nieuws in deze hele kwestie. Biologische effecten zijn allang geen onderwerp meer van discussie als je kijkt naar PubMed en het aantal peer reviewed studies.  Je kunt ook niet wetenschappelijke studies die wel en geen biologische effecten vinden tegen elkaar wegstrepen. En als dat al wel zou kunnen, dan nog is het aantal studies dat biologische effecten vindt hoger. Uiteindelijk blijkt ons beleid niet gebaseerd op de laatste stand van zaken in de wetenschap maar vooral op de mening van een klein clubje wetenschappers met dezelfde eenzijdige visie. Dit kun je ook zien in onderstaande video.  Hierin wordt Eric van Rongen als voorzitter van de ICNIRP aangesproken op zijn bewering dat het lastig is duidelijk conclusies te trekken over de gezondheidseffecten van straling, terwijl daar volgens honderden andere wetenschappers geen enkele twijfel over is. Zijn antwoord: ‘mensen moeten zelf bepalen wie ze geloven’.

Tegenwerkende krachten

Het ligt voor de hand dat instanties als de Gezondheidsraad en ICNIRP hun taak als beschermers van de volksgezondheid beter uitvoeren met een gemêleerd gezelschap onafhankelijke wetenschappers zonder dubbele petten en zonder connecties met telecomindustrie. Maar dan nog is het de vraag of de tegenwerkende krachten en persoonlijke belangen niet te groot zijn. Het mobiele netwerk is uitgerold voordat de gezondheidseffecten op langere termijn onderzocht waren en de veiligheid vastgesteld. Afwezigheid van bewijs is echter geen bewijs van afwezigheid en met terugwerkende kracht stapelt bewijs van schadelijkheid zich op.  Maar zijn we niet gewoon al te ver op weg? Willen en kúnnen we op korte termijn nog wel anders, zeker als het erkennen van biologische effecten zoveel consequenties heeft, zeker ook op economisch gebied?  Dát is de eigenlijke discussie: de discussie of straling biologische effecten heeft is de wetenschap al voorbij.

Rookgordijn

Deze discussie toch blijven voeren is een ideaal rookgordijn. Als politicus, beleidsmaker of burger is het haast onmogelijk zin en onzin te scheiden in een zeer vakinhoudelijke wetenschappelijke discussie. Bijna niemand heeft de tijd om zich daar goed in te verdiepen en wie dat toch doet ziet bij zoveel tegenstrijdigheden al snel door de bomen het bos niet meer. Dus vertrouwen we op wat ons verteld wordt. En dat vertrouwen is precies wat nodig is om door te kunnen gaan met het uitrollen van G’s. Het vertrouwen is zelfs zo groot dat de uitspraak ‘ Maar we kunnen ook niet volledig uitsluiten dat er wel gezondheidseffecten zijn’ niet de alarmbellen doet rinkelen, maar vreemd genoeg juist bijdraagt aan het vertrouwen. Want als het echt niet veilig is zou de overheid het niet toelaten, toch?

Blind varen

Instanties zoals overheid, gemeenten en GGD varen blind op het advies van de Gezondheidsraad. Andere instanties navigeren weer volledig op het advies van de overheid en GGD. En zo wordt het haast onmogelijk om door de collectieve mantra ‘Er is geen reden tot ongerustheid’ heen te breken. Want op welke deur je ook klopt als bezorgde burger, je hoort telkens hetzelfde verhaal. Dat het te herleiden is naar één en dezelfde bron, het kleine selectieve clubje wetenschappers van de Gezondheidsraad die bepalen hoe wij over de gezondheidseffecten van straling moeten denken, heeft bijna niemand door. En zo huppelen wij Nederlanders die zo prat gaan op ons scherpe intellect wat de gezondheidseffecten van straling betreft achter de rattenvanger van Hamelen aan. Want wat een adviesorgaan had moeten zijn dat gezondheid van burgers moet beschermen, is volgens critici verworden tot een marionet van de telecomindustrie. Dat de objectiviteit van de Gezondheidsraad discutabel is kun je ook  lezen in dit artikel ‘Overheidsbeleid gebaseerd op ontkenning gezondheidsschade, geschreven door o.a. de Nederlandse prof. dr. ir. Michiel Haas en fysicus Leendert Vriens. Vriens werkte 30 jaar bij Philips Natlab en kreeg gezondheidsklachten door elektromagnetische magnetische straling.

UITSPRAAK 3: AANVULLEND ONDERZOEK LIGT NIET VOOR DE HAND

Onlangs stelde Groen Links vragen in de Tweede kamer over de gezondheidsrisico’s van 5G en stelde een onafhankelijk onderzoek voor naar de gevolgen van 5G. De reactie van Mona Keijzer: ‘Uit een tussenevaluatie van een onderzoek dat al sinds 2006 loopt, blijkt dat dagelijkse blootstelling aan straling niet leidt tot permanente gezondheidsschade. Aanvullend onderzoek ligt daarom niet voor de hand’. Zaak gesloten. Helaas, want ook deze uitspraak rammelt aan alle kanten.

Niet onderzocht

5G is op vele vlakken anders dan voorgangers 2G, 3G en 4G. De veiligheid van 5G baseren op onderzoek naar 3G en 4G, wat Mona Keijzer doet, is als zeggen dat bananen gezond zijn na onderzoek op Jonagold- en Elstar appels. Uit deze Amerikaanse hoorzitting uit februari 2019 blijkt dat er geen enkel onderzoek is gedaan naar de gezondheidseffecten van 5G en dat er geen veiligheidstesten hebben plaatsgevonden. De conclusie van Senator Blumenthal: “We’re flying blind here so far as health and safety is concerned’ slaat dan ook de spijker op zijn kop.  Helaas doen we dat in Nederland ook nu de vraag van Groen Links van tafel is gespeeld.

Maatregelen

Dat in andere landen al meer oog is voor de gezondheidsrisico’s, niet alleen van 5G maar ook van de voorgangers 2G, 3G en 4G laat deze compilatie van maatregelen wereldwijd zien.  Zo is de uitrol van 5G in Brussel voorlopig niet mogelijk doordat de minister niet akkoord gaat met een verhoging van de stralingsnorm wat nodig is hiervoor. ‘Brusselaars zijn geen laboratoriumratten, wier gezondheid ik inruil voor winst’, zegt Brussels minister van Leefmilieu Céline Fremault (cdH). De Jeugdgezondheidszorg in Cyprus heeft zelfs een ‘Postbus 51 spotje’ voor ouders en leraren gemaakt waarin voorlichting wordt gegeven over de gezondheidsrisico’s van wifi en mobiele telefoons en hoe je kinderen daartegen kunt beschermen.

Ethische kwestie

De discussie hoeveel gezondheid opgeofferd mag worden voor economische groei en vooruitgang wordt ongetwijfeld op de achtergrond gevoerd. Zo heeft Mona Keijzer het over ‘geen permanente gezondheidsschade’. Zijn klachten als slapeloosheid, hoofdpijn, concentratiestoornissen, duizeligheid en hartkloppingen, gerapporteerde effecten van straling acceptabel, maar wordt het andere koek als het gaat over zaken als DNA-schade, kanker en onvruchtbaarheid?

Scientist appeal

Overigens is permanente gezondheidsschade nu al aan de orde, een belangrijke reden waarom wetenschappers vragen om een moratorium op de uitrol van 5G. Ze zijn zo gedreven in hun streven de schadelijke biologische gezondheidseffecten van straling bekend te maken dat ze meerdere pogingen hebben gedaan dit onder de aandacht te brengen. Zo kwamen ze in 2015 met een internationaal appel wat ze indienden bij de EU en VN (zie video). In 2017 met een EU 5G appeal. En in 2019 met een Internationaal 5G Space Appeal, waarin dit keer niet alleen wetenschappers maar ook artsen, milieuorganisaties en burgers hun handtekening konden zetten. In de uitzending van Nieuwsuur werd ten onrechte gesuggereerd dat het allemaal om hetzelfde appeal zou gaan.  

The bigger picture

Hopelijk draagt dit artikel ertoe bij dat je inziet dat de discussie over de gezondheidsrisico’s van 5G niet in een item van 7 minuten van Nieuwsuur of een paar oneliners van de minister van Economische zaken en Milieu te vangen is. Ook dit artikel is verre van compleet. De materie is ongelooflijk complex en er zijn grote belangen in het spel. Ook de consequenties van het erkennen van (biologische) gezondheidseffecten door straling zijn groot: het zal op korte termijn leiden tot economische schade, communicatief ongemak, schadeclaims en misschien zelfs wel paniek in de tent. En als wij niet mee gaan met de 5G-hype maar alle landen om ons heen wel, wat heeft dat dan voor een gevolgen? De afwegingen die in de politiek en Gezondheidsraad gemaakt worden kunnen daarom niet los gezien worden van de context waarbinnen de afwegingen worden gemaakt. Mijn boodschap: blijf kritisch. De tentakels van de 5G-PR-machine reiken tot diep in onze overheid, Gezondheidsraad en media. Feiten en fabeltjes zijn in deze kwestie lastig van elkaar te onderscheiden. De ‘fabeltjes’ van nu zouden zomaar eens de feiten van de toekomst kunnen zijn…..

Zie je een ambulancebroeder of chirurg in beeld tijdens een uitzending over 5G? Pak de popcorn er dan maar bij: grote kans dat je geframed wordt…

Waarom je nooit moet vergeten te zingen

Als er een pil zou bestaan die dezelfde positieve effecten heeft als zingen zou iedereen eraan verslaafd zijn. Van zingen word je blij, het herstelt de verbinding met jezelf en de wereld om je heen en maakt je vrij. De roep om te zingen komt van diep van binnen. Wie er gehoor aan geeft heeft een kans zichzelf te bevrijden van negativiteit, duisternis en een overactief denken.

De tranen stroomden over mijn wangen de eerste keer dat ik het gedicht caged bird van Maya Angelou las. Tranen van ontroering en herkenning:  “His wings are clipped and his feet are tied so he opens his throat to sing’.

But a bird that stalks

down his narrow cage

can seldom see through

his bars of rage

his wings are clipped and   

his feet are tied

so he opens his throat to sing.

De gekooide vogel. Jarenlang heb ik mij zo gevoeld. Toen ik 16 was hadden een wereld vol disfunctionele volwassenen en jarenlange pesterijen van leeftijdsgenootjes diepe wonden in mijn ziel achtergelaten. Ik voelde mij onderaan de pikorde staan en was ervan overtuigd dat er iets heel erg mis met mij was. Ik probeerde zo onzichtbaar mogelijk door het leven te laveren. Altijd bang om op te vallen en nageroepen of uitgelachen te worden. Om geraakt te worden door de giftige pijlen van kritische woorden of minachtende blikken. Er was één ding dat mij uit de kramp van het dagelijks leven kon halen. Waarin mijn mind die als een sonar de omgeving continu afscande op gevaar tot rust kon komen. En waar ik het contact met mijn bron kon ervaren: zingen.

13509101_10206455121371205_7693688849620633734_n

De gekooide vogel toen ik 16 was

Onderzoekers hebben aangetoond dat zingen het dopamineniveau in de hersenen verhoogt. Dopamine is een genotsstofje dat je een plezierig gevoel geeft. Van zingen word je blij. Bovendien switch je als je zingt van je linkerhersenhelft naar je rechterhersenhelft. In je linkerhersenhelft zit je analytische (en kritische) denken; in je rechterhersenhelft zit je gevoel van verbinding, van het één zijn met een groter geheel. Het is dan ook heel logisch dat zingen in elke religie een prominente plaats inneemt. Denk aan psalmen, gospels of mantra’s. God of je bron, of hoe je het ook wilt noemen, vind je namelijk niet in je linkerhersenhelft, wel in je rechterhersenhelft.

Maar zingen doet meer: het werkt angstremmend, kan je opbeuren als je verdrietig bent en het kan je empoweren wanneer je je zwak voelt. Er zijn heel veel mooie popsongs waarmee je jezelf naar een andere state of mind kunt zingen. Die je kunnen helpen bij het verwerken van emoties.  Zoveel mooie eigenschappen van iets wat je zelf kunt doen, zingen. Een pil die zoveel positieve effecten heeft zal de farmaceutische industrie nooit uitvinden. En als ze dat wel zou doen zou iedereen eraan verslaafd zijn.

Zingen, het opent de deur van je hart en van je kooi. Adele, Kelly Clarkson en Ed Sheeran: ze hebben zich allemaal een weg uit de ellende gezongen.

The caged bird sings   

with a fearful trill   

of things unknown   

but longed for still   

and his tune is heard   

on the distant hill   

for the caged bird   

sings of freedom.

Gekooide vogels. Als ik kijk naar mijn zangleerlingen, naar de spanning in hun lichaam, de starheid in bewegen en de ademhaling herken ik in velen van hen een gekooide vogel. Om de stem te bevrijden en het volledige potentieel daarvan tot ontwikkeling te brengen moet een vogel zijn kooi durven verlaten. Zodat de fearfull trill langzaam ruimte kan maken voor het eigen geluid dat opwelt vanuit de diepste diepten van je wezen. Wie op les gaat heeft een net iets grotere hang naar vrijheid en zelfexpressie dan de angst groot is. Als je zingt worden de tralies van de kooi langzaamaan steeds poreuzer. Kan het zonlicht steeds verder doordringen. En brokkelt de kooi stapje voor stapje steeds verder af. Het laat je een vleugje ervaren van vrijheid die als een briesje langs je wangen strijkt. En doet het verlangen naar meer groeien. Tot de vogel vol vertrouwen door het luchtruim scheert en de wereld ziet als zijn podium. Niet bang om te zingen zoals het gebekt is en zijn eigen lied ten gehore te brengen.

A free bird leaps

on the back of the wind   

and floats downstream   

till the current ends

and dips his wing

in the orange sun rays

and dares to claim the sky.

Vlieguren maken daar draait het om. Dus zing als je niet lekker in je velt zit. Als het leven even tegen zit. Zing als je angstig bent. Zing als je het idee hebt dat je een te grote to-do-list hebt. Zing als je pijn hebt. Zing als de duisternis je overvalt. Zing als je wanhopig bent en geen uitweg ziet. Als je zingt verschaf je je ziel een opening om je binnenwereld te verlichten. En je te hulp te schieten met inspiratie, ingevingen en juiste gedachten. Je innerlijke apotheek zal je ondersteunen met de aanmaak van fijne stofjes. Dus wat er ook gebeurt: zing!

Vandaag is het een dag om gewoon te zingen. Hoe het ook uitpakt – doe de dingen er ook uitzien momenteel of hoe zwaarmoedig je ego ook mag zijn – zing gewoon! Zingen activeert jouw spirit in je lichaam en laat haar van daaruit naar buiten weerklinken. Hoe meer je zingt, des te meer komt je spirit tevoorschijn en laat ze haar magie horen.  Zing gewoon de hele dag door. Zorg ervoor dat je ego jouw lied niet doet verstommen. Wanneer je zingt wek je de engelen en haal je hen jouw leven binnen. Als je in een lied je stem verheft, geef je je over aan de ziel. Je opent je hart – en ook dat van anderen. Schenk geen aandacht aan of je wel of niet zuiver zingt. Een zingend hart is een gelukkig hart – en ene helend hart. De wereld heeft vandaag je lied nodig”. Sonia Choquette

 

Fragmenten uit A caged bird  – Mary Angelou

Giftige communicatie

Giftige communicatie is communiceren op een manier die een relatie schade doet, vaak op een hele subtiele manier. Giftige communicatiemethoden zijn de ander foutmaken, gelijk willen hebben, diskwalificeren, jezelf rechtvaardigen en non-verbale gifpijlen afvuren. Giftige communicatie is als een sluipgif: de relationele atmosfeer wordt steeds toxischer en de afstand tussen jou en de ander steeds groter. Giftige communicatie kent geen winnaars alleen verliezers. Het gaat ten koste van intimiteit, geluk, creativiteit en zelfexpressie. Maar er is ook een way-out. Zelfs de meest toxische atmosfeer kan gezuiverd worden en voor dood achtergelaten relaties kunnen weer opbloeien als het gif uit de communicatie wordt gehaald

“Ieder probleem is een communicatieprobleem’ zei Hein Heijen, psycholoog en o.a. oprichter van de Academie voor gedragskennis tijdens de les. Dat was in 2001. Ik vond dat toen een nogal grote uitspraak. Twee echtscheidingen en twee kinderen die de middelbare school hebben doorlopen verder weet ik dat hij gelijk heeft.  Ik heb relaties op de klippen zien lopen van mensen die een perfecte match waren. De spanning in leuke gezinnen zo hoog op zien lopen dat het relationeel een puinhoop werd toen de kinderen pubers werden. Waardevolle vriendschappen na jaren stuk zien lopen. En mensen met de beste intenties en honger naar contact eenzaam zien eindigen. In al deze situaties was communicatie het keywoord, of beter gezegd giftige communicatie.

Giftige communicatie

Wat is giftige communicatie? Giftige communicatie is communiceren op een manier die de relatie schade doet, vaak op een hele subtiele manier. Het is een soort van sluipgif: het zorgt ervoor dat de relationele atmosfeer langzaam vergiftigt, steeds negatiever wordt. Iedereen weet dat woorden pijn kunnen doen. Als iemand je openlijk voor klootzak uitscheldt of bij de minste of geringste onbenulligheid een woedeaanval krijgt, dan is het heel helder dat dat de relatie ondermijnt. Giftige communicatie daarentegen is dusdanig subtiel, dat veel mensen niet eens in de gaten hebben dat er sprake is van giftige communicatie. Voor velen is het een normale manier van communiceren en ze hebben er geen notie van dat ze daarmee hun eigen relaties en geluk ondermijnen.

5 manieren van giftig communiceren

1. De ander foutmaken

De ander foutmaken kan op vele manieren. .Je kunt met grote ogen en een verbaasde toon in je stem tegen de ander zeggen: ‘Dat valt me echt heel erg tegen van je, hoe heb je dat nou kunnen doen?.’ Of met een verwijtende toon ‘Waarom heb je dat nog niet gedaan, ik had je wel hoger ingeschat.’ Je kunt iemand voor lul zetten op een feestje door een fout zogenaamd met een grapje groot uit te meten in gezelschap.  Of een zeer oncharmante foto van je vriendin op facebook zetten. Zogenaamd lollig bedoelt, maar de ander schaamt zich rot.

De ander foutmaken is een hele subtiele manier van manipulatie. Het doel is te zorgen dat de ander zich schuldig voelt, schaamt of zich heel klein voelt. Op korte termijn werkt het misschien prima om je punt te maken of je zin te krijgen, maar op langere termijn werkt het ondermijnend.  Een primaire fysieke reactie op foutmaken is verkramping. Ongeluk voelt als een verkramping, geluk daarentegen als een expansie. Als iemand je vaak genoeg laat verkrampen dan ga je contact met de ander associëren met je niet prettig voelen, met ongelukkig zijn.   Niemand wil lang in de buurt zijn van iemand die je continue laat verkrampen, die je het gevoel geeft dat je een oen bent die het nooit goed genoeg kan doen. Je kunt er een schildje tegen opbouwen of denktrucjes aanleren om jezelf snel uit de verkramping te krijgen, de ander ontlopen of het gevecht aangaan. Maar uiteindelijk is er maar één grote verliezer: de intimiteit. De ander foutmaken schept afstand. Je wilt jezelf kunnen zijn bij de ander en fouten maken hoort daarbij.

2, Diskwalificeren

De ander diskwalificeren is een hele effectieve methode om de ander buitenspel te zetten. Je hoeft wat iemand denkt of voelt niet serieus te nemen als je hem bestempelt als te jong, te onervaren, te dom. Er zijn 1001 redenen om iemand te diskwalificeren. Van haarkleur, IQ en sexe tot aan geloof en ras. In het dagelijks leven diskwalificeren we elkaar massaal. Degene die diskwalificeert plaatst zichzelf boven de ander. Diskwalificeren is een prima manier om de communicatiedeur voor iemands neus dicht te gooien. Om niks te hoeven met de kritiek of de zorg van de ander. Het maakt je een soort van onaantastbaar. Degene die gediskwalificeerd wordt voelt zich daarentegen niet gehoord en/of niet serieus genomen. Gelijkwaardigheid en elkaar serieus nemen zijn belangrijke voorwaarden voor een goede communicatie.

Diskwalificeren kan heel subtiel. Ik had een vriendin die 5 jaar ouder was dan ik. Ik keek dan ook altijd een beetje tegen haar op. Toen deze vriendin zelfdestructief gedrag begon te vertonen en ik dat heel voorzichtig ter sprake probeerde te brengen, kreeg ik van haar standaard te horen dat ik het niet goed zag, maar dat ik daar natuurlijk niks aan kon doen omdat ik een stuk jonger was en nog niet zoveel levenservaring had.  Einde discussie. Het voelde heel neerbuigend als ze zo tegen mij sprak. Uiteindelijk heeft deze vriendschap niet standgehouden omdat het gevoel van gelijkwaardigheid en openheid iedere keer dat ik gediskwalificeerd werd verder afbrokkelde.

3. Jezelf rechtvaardigen

Stel je maakt een fout. Je bent erg gestrest en let daardoor niet helemaal goed op als je de was doet. En je ziet niet dat je je partners dure witte lievelingsbroek in de wasmachine doet terwijl er nog een rood shirt in de trommel ligt. Waardoor de broek barbieroze uit de was komt. Het lijkt heel logisch om dan tegen je partner te zeggen dat je niet goed hebt opgelet en dat het je spijt. Maar niet zelden is dat niet wat er gebeurt. Als je partner na het ontdekken van de barbieroze broek met rollende ogen en sisgeluiden op je afkomt en je in een tirade ontzettend foutmaakt, heb je grote kans dat je jezelf gaat verdedigen en dus rechtvaardigen. Bijvoorbeeld door de je partner te verwijten dat je het zo druk hebt omdat je te hard moet werken voor die nieuwe f@#King auto die hij zo graag wilt. En dat je daardoor te overspannen bent om goed op te letten.

Maar ook als de ander niet de aanval inzet kan het zijn dat je jezelf rechtvaardigt en je je schuld niet helemaal neemt. Omdat er niks zo oncomfortabel is als een gevoel van schuld of schaamte: dat gevoel willen we koste wat het kost uit de weg gaan.

Fouten maken is niet erg. Wel is het belangrijk dat een fout erkent wordt eventueel met een bijbehorende sorry. Geen verhalen eromheen. Niet jezelf rechtvaardigen of de schuld deels in een ander zijn schoenen schuiven om gezichtsverlies te verminderen.  Door te erkennen maak je het compleet en kan de kwestie uit het relatieveld. Maar als  je je fout rechtvaardigt en niet volledig toe-eigent, dan blijft het als een open file op de computer in het relatieveld aanwezig. En dan kan het zijn dat je partner je na 10 jaar in een ruzie nog steeds met de barbierozebroek om de oren slaat. Niet genomen fouten blijven als negatieve energie in het relatieveld rondhangen.

4. Gelijk hebben

Je kent ze wel, mensen die hoe dan ook hun gelijk willen halen. En je het liefst nog even inwrijven hoe gelijk ze wel niet hebben (ofwel, hoe ongelijk jij hebt). Als het gelijk over duidelijk verifieerbare zaken gaat zoals de uitslag van een voetbalwedstrijd of de prijs van wasmiddel bij de Albert Hein, is het meestal niet zo een punt als de één gelijk heeft en de ander dus ongelijk. Het wordt pas een probleem als het over moeilijker te checken zaken gaat zoals wanneer twee verschillende waarheden op elkaar botsen.  Bijvoorbeeld als je ruzie krijgt over wie wanneer wat zei en de ander daar een andere versie van heeft. Of als het gaat om een afspraak die door beiden anders is geïnterpreteerd.

Als je hier uren over gaat discuzeuren, dan komt er waarschijnlijk een winnaar uit de bus. Meestal is dat degene die het beste kan argumenteren en de ander verbaal verslaat in de ring. Maar als er een winnaar is, moet er ook een verliezer zijn. En dat is precies het probleem. Want niet alleen blijft de verliezer in zijn hart soms toch overtuigt van zijn eigen gelijk, de kans dat het verlies gepaard gaat met boosheid, wrok, verdriet of zich niet gehoord voelen is levensgroot aanwezig. En dat schept afstand. Waardoor de winnaar uiteindelijk toch een beetje verliezer wordt. Je hebt je gelijk gekregen, maar je bent een stuk intimiteit en liefde kwijtgeraakt.

Discuzeuren om gelijk in moeilijk te verifiëren zaken kan de atmosfeer in een relatie behoorlijk vergiftigen. Niet alleen kan het de gemoederen behoorlijk verhitten, ook doe je er vaak nog een schepje bovenop om je punt te maken. Waarbij er niet zelden in het heetst van de strijd kwetsende dingen uit je mond rollen.

Het is goed om te weten dat er nog een andere optie is dan gelijk hebben. Als je merkt dat een discussie niet leidt tot meer helderheid en het klaren van de lucht, maar de verwarring en puinzooi alleen maar toenemen, kun je ook met elkaar afspreken to agree to disagree. Dat is een mooie afspraak om het strijdtoneel samen te kunnen verlaten en je relatieveld niet verder te vervuilen met oeverloze discussies.

Er is ook nog een andere optie. Je kent vast wel de uitspraak, wil je je geluk of je gelijk. De meest krachtige zin ooit in het kader van het laten werken van relaties hoorde ik tijdens het Landmark ForumYou have to give up your right to be right even when your right. Je moet je recht om gelijk te hebben op kunnen geven, zelfs als je gelijk hebt.  Hoe krachtig deze zin is, daar kom je pas achter als je het toe gaat passen. Het gaat over kunnen buigen voor de situatie, kunnen loslaten, je verlies kunnen nemen, zelfs als het onredelijk is. Omdat je de relatie met de ander belangrijker vindt dan verbeter vechten om eer, principekwesties, geld of spullen.

5. Nonverbale gifpijlen

Een diepe zucht, rollende ogen, een tssss of een klak met de tong. Het zijn hele effectieve manieren om op een non-verbale manier een gifpijl op de ander af te sturen door blijk te geven van je ergernis of erger nog, walging. Of even onderdrukt proesten om te laten zien dat je iets belachelijk vindt.

Voor veel mensen behoren deze non-verbale gifpijlen bij hun dagelijkse manier van communiceren. Ze snappen niet dat een ander zich hierdoor gekwetst of afgewezen kan voelen en vinden dat de ander zich maar een beetje moet ‘harden’. Maar juist dat harden is iets wat averechts werkt als het gaat om intimiteit. Liefde gedijt in een open, zachte atmosfeer.

Het kostenplaatje

Waarom is het zo belangrijk om giftige communicatie te tackelen? Omdat er alleen maar verliezers zijn.  Zeker, het levert iets op: je krijgt je gelijk, voorkomt gezichtsverlies en krijgt misschien voor elkaar dat  de ander binnen jouw denkkaders gaat leven en gewenst(er) gedrag gaat vertonen. Maar op lange termijn vergiftigt het de relationele atmosfeer en schept het afstand. Stel dat jij degene bent die giftig communiceert. Hoe goed je intenties ook zijn, hoe veel je ook voor de ander doet en over hebt, uiteindelijk verlies je steeds meer terrein in het leven van de ander. Uit angst voor een gif-injectie gaat de ander steeds meer op zijn tenen lopen. Hij laat waarschijnlijk niet meer het achterste puntje van zijn tong zien uit angst gekwetst te worden. Contact met jou kan steeds meer gaan voelen als een energydrain. Vroeg of laat gaat de ander je ontlopen of zich tegen je verzetten en niet zelden worden banden op een laag pitje gezet of zelfs verbroken. Giftige communicatie gaat ten koste van intimiteit, geluk, creativiteit en zelfexpressie.

Geweldloos communiceren

Misschien ken je iemand in je omgeving die giftig communiceert of ben jij degene die dat doet. Weten dat je het doet is stap één. Maar door te weten hoe het niet moet, weet je nog niet automatisch hoe het wel moet. Als de ander in jouw ogen een fout maakt, hoe breng je het dan ter sprake zonder  de ander fout te maken en zonder zuchtend geïrriteerd met je ogen te rollen?  Marshall B. Rosenberg heeft daar met zijn methode Geweldloze communicatie een antwoord op.  Hij geeft kant en klare tips hoe je geweldloos kunt communiceren.  Een andere methode is de Gordonmethode, die vooral heel effectief is bij verstoorde ouder-kindrelaties.

Zelfs de meest toxische atmosfeer kan gezuiverd worden en voor dood achtergelaten relaties kunnen weer opbloeien als het gif uit de communicatie wordt gehaald.  Als je leert hoe je geweldloos en respectvol met elkaar kunt communiceren.

 

Credits: met dank aan het Landmark forum

Verlos jezelf van een overactieve mind

Een mind die van de hak op de tak springt, de aandacht over meerdere activiteiten verdeelt en continue op zoek is naar prikkels en afleiding. Zoals tientallen keren per dag je mobiel checken, appen tijdens het tv-kijken en surfen op internet en tegelijk een gesprek voeren. Wij westerlingen zijn trots op deze state of mind: we vinden dat we super goed kunnen multi-tasken en roemen ons snelle denken dat altijd als een hond op een bot op allerlei kwesties aan het kluiven is. Zelfs al zitten we stil in een stoel, van binnen wervelt het denken op volle toeren: zelden is er een moment van stilte in onze bovenkamer.

Wat wij zien als een normaal werkende mind is volgens boeddhisten en hindoeïsten juist een zieke, ongezond werkende mind. Een koortsachtige en verstrooide toestand van het denken wordt door Patanjali viksepa genoemd. Patanjali was een Indiase geleerde en filosoof uit de 2e eeuw voor Christus, die aan de wieg stond van yoga.  Een koortsachtig denken is volgens hem de bron van allerlei lijden. Ook veroorzaakt het verkramping en verstijving in het lichaam en heeft het verlies van vitaliteit en gezondheid tot gevolg. Een gezonde mind is stil als een rimpelloos, spiegelend meer. Het springt niet als een slingeraap van de ene gedachte naar de andere, wat voor ons juist de normaalste zaak van de wereld is.

De 5 wervelingen van de geest (vrittis)

Zoals kringen op het wateroppervlak ontstaan als je een steen in het water gooit, zo zorgt iedere gedachte voor een rimpeling in onze denkstof, chitta. Deze wervelingen in het denken, deze rimpelingen op het ‘wateroppervlak’ van het bewustzijn noemt Patanjali vrittis. Je gedachten zijn altijd te labelen als één van de 5 vrittis. De inhoud kan ook een combinatie zijn van verschillende vrittis. Het is interessant om te observeren voor welke vrittis jouw mind een voorkeur heeft.

  1. PRAMANA: zoeken naar bewijs.

De mind is altijd op zoek naar bewijs. Het twijfelt altijd aan alles en is op zoek naar bewijs. Naar of het klopt wat er gezegd, geschreven of geconcludeerd is. Het is altijd aan het argumenteren en discussiëren. Het bewijs kan een directe waarneming zijn: je weet bijvoorbeeld dat je je in Amsterdam bevindt doordat je het bordje ‘Amsterdam’ zag en je water ziet met grachtenpanden. Je kunt ook feiten met elkaar combineren, bijvoorbeeld als je een auto met een deuk erin en zwarte strepen op de witte lak geparkeerd zien staan naast een zwarte lantaarnpaal die duidelijk geramd is. Bewijs wordt ook op internet en in andere geschreven media gezocht.  Het denken heeft de neiging wat op papier of op internet staat voor waar aan te nemen zonder het waarheidsgehalte verder te toetsen.

  1. VIPARYAYA: onjuiste kennis of illusie

De mind heeft de neiging om een eigen verhaal te maken. Stel je ziet mensen met elkaar praten en jouw kant op kijken. Grote kans dat je de conclusie trekt dat het gesprek over jou ging en dat je deze conclusie voor waar aanneemt. Toch hoeft dat niet zo te zijn: er is tenslotte geen enkel bewijs dat jouw conclusie klopt. Pas als je naar de mensen toe gaat en vraagt of ze over jou aan het praten waren en je krijgt een bevestigend antwoord, dan weet je dat het klopt. Maar in de meeste gevallen toetsen we onze eigen conclusies niet: wij denken als snel dat wat wij denken over mensen en situaties klopt. Deze tendens van eigen waarheidsvinding wordt viparyaya ofwel illusie genoemd. Viparyaya begint altijd met een trigger in de buitenwereld die vervolgens tot processen in de binnenwereld leidt met een subjectieve output.

  1. VIKALPA: dromen/fantaseren

De mind heeft een enorme hang naar dagdromen en fantaseren. Er zijn twee soorten fantasieën: prettige fantasieën en onprettige fantasieën. Je zorgen maken en angstige gedachten hebben is niks anders dan een onprettige fantasie.

  1. NIDRA: slaap
  2. SMRTI: geheugen.

De mind heeft de neiging om telkens herinneringen aan voorbije gebeurtenissen op te laten ploppen in het bewustzijn. Het kan bijvoorbeeld zijn dat een wit hondje de herinnering oproept dat je vroeger met je oma de hond uitliet. Of dat je bij het ruiken van geroosterd vlees een herinnering krijgt van BBQ’en vroeger op de camping.  Ook kunnen herinneringen zonder trigger uit de buitenwereld in je bewustzijn verschijnen.

Geen vrijheid

Als je denken zich in een toestand van viksepa bevindt, ben je er geen meester over maar ben je zijn slaaf.  Op dit level is het onmogelijk aan je eigen programmering te ontsnappen. Je zit helemaal verankert op het wereldse toneel, vastgeklonken in de matrix. Je mind is puur een speelbal van alle informatie die er ooit in ingestopt, bewust of onbewust. De mind registreert namelijk alles: het geheugen (smrti) is één grote taperecorder die alles registreert en opneemt wat je meemaakt, zelf de kleinste details waar je je niet bewust van bent. Dus alles wat je ooit gezien, gehoord, geproefd, gevoeld en geroken is vastgelegd: dit is het materiaal waarmee je ‘computer’, je mind rekent. Het is niet moeilijk te bedenken dat op dit level van denken geen enkele wijsheid, intuitie, creativiteit, hogere kennis of dieper weten te vinden is.

Als de wervelingen van de geest tot bedaren komen en de mind wordt als een rimpelloos spiegelend meer, wordt de bandbreedte van je mind groter: je neemt meer waar en er is ruimte voor intuitie, creativiteit en wijsheid. Zolang je innerlijke ruimte echter wordt gevuld en beheerst door de automatische stroom gedachten ben je niet vrij.

Poortwachter

Hoe kom je nu uit deze koortsachtige toestand van denken? Eénpuntigheid van denken is volgens Patanjali de remedie. Eenpuntigheid is het tegenovergestelde van de slingeraap-status quo: in plaats van een versnipperde aandacht richt je je aandacht op één punt. Dat kan een geluid zijn, een voorwerp, een mantra, maar ook gewoon je aandacht laten rusten in het hier-en-nu.

Van slingeraap naar eenpuntigheid begint met poortwachter zijn van je gedachten. Bewaak de inhoud van je bewustzijn. Zodra je merkt dat je een gedachte hebt, stap dan uit de inhoud door de gedachte te labelen als één van de vrittis. Breng je aandacht vervolgens weer terug naar het hier-en-nu ofwel de observatormodus,  wat een gedachtenloze toestand is.

Deze simpele techniek werk super effectief. Gedachten zijn namelijk een soort van draaikolken of zwarte gaten die je aandacht kapen: je wordt erin opgezogen zoals een sok in een stofzuigerslang. Door een gedachte te denken laad je hem op met energie en maak je hem krachtiger. Op het moment dat je een gedachte labelt, stap je uit de inhoud ervan. Je stopt ook met het opladen van een gedachte. Hoe vaker je een gedachte denkt en hoe langer je een gedachte denkt, hoe krachtiger deze gedachtevorm wordt. En hoe meer deze gedachtevorm aanwezig is in je energieveld, klaar om je aandacht te kapen. En hoe moeilijker het wordt om de gedachte los te laten.

Afbeeldingsresultaat voor thought forms whirlpools

Je verzetten tegen gedachten werkt averechts.  Als je een gedachte wegduwt of probeert te blokken voeg je er juist energie aan toe. Iets labelen als negatief zorgt voor een gevoel van afstoting, wat een krachtige energie is waarmee je de gedachte juist oplaadt. Het liefdevol ontvangen van iedere gedachten, uit de inhoud stappen door te labelen en vervolgens je aandacht weer naar het hier en nu terugbrengen is de beste remedie.

Wat levert het je op?

Wat levert het poortwachter zijn van je gedachten je op?

☆Als je uit de inhoud van gedachten blijft, zullen gedachtenvormen vanzelf ontladen en uiteindelijk door gebrek aan aandacht en energie uit elkaar vallen. Alles wat aandacht krijgt groeit, en alles wat geen aandacht krijgt zal verdwijnen. Langzaamaan zal je minder gedachten krijgen en zullen gedachten minder lang en minder storend aanwezig zijn in je bewustzijn. Het zal steeds stiller van binnen worden.

☆Als alle modificaties van het denken stilgezet worden, dan kom je in contact met je zelf. Alles wat door ons hoofd spookt aan gedachten en alle stemmetjes in ons hoofd hebben niks met ons zelf te maken: het is enkel je programmering. ‘Just neurons firing.

☆Als er rust en ruimte komt en je mind niet continue als een slingeraap van de ene gedachte naar de andere springt, ontstaat de mogelijkheid om voorbij je programmering te komen. Als je denkt wat je altijd hebt gedacht, zul je je voelen zoals je je altijd hebt gevoeld, zul je doen wat je altijd hebt gedaan en zul krijgen wat je altijd hebt gekregen. Door je gedachten te labelen en weer terug te keren naar het hier en nu ontstaat er ruimte. In deze ruimte kun je je bewust worden van de gektes van je eigen mind en programmering.  Je zal daardoor anders gaan reageren en iets anders creëren. Ook loslaten wordt makkelijker.

☆De biochemische fabriek van je lichaam kan tot rust komen. Want alle fantasieën, illusies, herinneringen en het zoeken naar bewijs laten de chemische fabriek van je lichaam overuren maken. Door met je gedachten matchende stofjes aan te maken waardoor je je blij, verdrietig, boos of juist angstig voelt. Je binnenwereld zal rustiger en stabieler worden als je niet meer telkens opgezweept of overspoeld door een stroom verlammende, verkrampende of juist activerende energie in gang gezet door gedachten.  Het zal je ook een betere gezondheid opleveren: aan een verkrampt en verstijft lichaam, ligt een verkrampt en verstijft denken ten grondslag. Het is ook niet vreemd dat zoveel mensen met een burn-out kampen: zittend op een stoel kun je met je mind je biochemie behoorlijk ophitsen en uitputten.

☆Je meditatie zal verdiepen. Als je minder gedachten hebt en je biochemie rustiger is, heb je minder tot rust te brengen voor je in een diepe meditatieve stilte kunt zakken.

☆En last but not least: als je je eigen mind niet meer serieus neemt, zul je die van een ander al helemaal niet meer serieus nemen. Wat een vrijheid als je niet meer bezig hoeft te zijn met wat anderen van je denken. Of sterker nog: met wat je van jezelf vindt. Meningen zijn absoluut niet meer boeiend: het zijn enkel ‘neurons firing’.

Afbeeldingsresultaat voor neurons firing

 

 

Geluk is je geboorterecht

Twintig jaar geleden schreef ik een tekst toen mijn leven er niet rooskleurig uit zag. Deze week vond ik de tekst terug en was verbaasd: twintig jaar later lijkt de inhoud van deze tekst mijn leven als een onzichtbare hand gestuurd te hebben. 

Als ik het heb over geluk krijg ik wel eens de opmerking ‘Jij hebt makkelijk praten’. Geluk lijkt mij toe te lachen: ik ben gelukkig getrouwd, was ooit een succesvolle zangeres was met een top-40 hit en heb nu een goedlopende zangpraktijk.

Maar dat was niet altijd zo. Onderstaande tekst heb ik geschreven vijf dagen na mijn 28-ste verjaardag. Ik was een alleenstaande bijstandsmoeder met een zoontje van een half jaar. Ik bevond mij in een uitzichtloze situatie en de toekomst was hoogst onzeker.  In de ogen van velen was ik een nobody: ik had in mijn eentje een kind op de wereld gezet en teerde op de zak van de maatschappij.

Dat ik gestudeerd had, talenten had en vooral veel liefde in mijn hart leek weinigen te interesseren: als je geen duidelijke waarde toevoegt in deze maatschappij voel je je al snel waardeloos. Maar met wat voor een vooroordelen ik ook geconfronteerd werd, ik wist diep van binnen dat het anders zat. Zowel voor mijn zoontje als voor mijzelf schreef ik daarom deze tekst.

Jij bent een mooi en uniek wezen

gewoon omdat je bestaat

Je bent het waard om van gehouden te worden

ongeacht wat je denkt of doet, slaagt of faalt

maar gewoon omdat jij jij bent, een kind van de zon, drager van licht

Geluk is niet een onbereikbaar iets of een voorrecht

het is je natuurlijke staat, je geboorterecht

Als nare dingen op je pad komen, hoe onbegrijpelijk en wreed ze ook lijken

bedenk dan dat het mogelijkheden zijn om te groeien en van te leren

laat die ervaringen je niet tot last zijn, maar draag ze mee als bagage

Als angst je in de greep houdt

bedenk dan dat het enige wat je met angst voorkomt

je eigen geluk en groei is

want een mens die geen risico’s durft te nemen

en die niet durft te falen

zal nooit een stap verder komen

Het leven is niet iets dat je overkomt

maar een stuk waarvan je zelf de regie in handen hebt

de enige die ervoor kan zorgen dat je gelukkig wordt

en dat andere je met respect behandelen ben je zelf

Alleen als je van jezelf houdt en jezelf neemt zoals je bent

zullen anderen dat ook doen

Een mens die van zichzelf houdt zorgt goed voor zichzelf

want als je echt van jezelf houd, hou je van je lichaam

en maak je het niet kapot met alcohol, drugs of slechte voeding

Het is de tempel van de ziel

een aardse manifestatie van God

en je wilt toch niet dat Hij in een vuilnisbelt moet wonen?

Luister naar de stem van je hart

ook jij krijgt de innerlijke leiding

om te worden wie je bent en de mogelijkheden te ontplooien die je bij je geboorte hebt meegekregen

en je natuurlijke staat van geluk te beleven

Bevrijd jezelf van de stoorzenders die je beletten jouw innerlijke stem te horen

zoals haat, negatieve mensen, laag zelfbeeld, slechte ervaringen, opvoeding, zelfverwijt

en ook jij zal naar buiten uitstralen wat je bent: een mooi en uniek wezen.

 

Judith Jobse, 24 – 02- 1998

Bovenstaande tekst schreef ik vanuit het weten dat onze gedachten de werkelijkheid scheppen. Dat er een geestelijke wet bestaat die maakt dat je wordt waartoe je jezelf de opdracht geeft. Mits je natuurlijk gelooft en vooral ook doorvoelt wat volgens jou de waarheid over jezelf is.

Die wijsheid had ik niet van mijzelf, maar van de in 1981 overleden Dr. Joseph Murphy. Zijn boek ‘De weg naar een rijker leven’ trok mijn aandacht toen ik in 1997 door de bibliotheek liep. Hoogzwanger, met een gebroken hart en met amper voldoende middelen om de uitzet voor mijn baby bij elkaar te sprokkelen. De titel had een enorme aantrekkingskracht op mij: een rijker leven, ja graag. Want mijn leven was op dat moment absoluut niet wat ik voor mijzelf in gedachten had gehad, waarover ik gedroomd had. En de baby in mijn buik gunde ik meer dan een leven op bijstandsniveau in een klein tweekamerflatje….

De-weg-naar-een-rijker-leven

Lang voor The Secret een hit werd en Willem de Ridder met zijn handboek Spiegelogie kwam (allebei zeker de moeite waard om te lezen) schreef Joseph Murphy al dat je je eigen lot vormt, kneedt en schept door de manier waarop je denkt. Gedachten zijn in veel gevallen geen onschuldige wolkjes die voorbij drijven zonder een spoor achter te laten. Gedachten hebben wel degelijk impact doordat ze vorm, structuur en substantie hebben, alleen in een andere geestelijke dimensie. In feite zijn ze even concreet als bijvoorbeeld je hand of hart.

Denkbeelden en gedachten worden door middel van herhaling, geloof en hoopvolle verwachting in je onderbewustzijn gegrift. Alles wat je in je onderbewustzijn grift zal gestalte krijgen in de werkelijkheid in de vorm van ervaringen, omstandigheden, gebeurtenissen. Daarom is het belangrijk de gedachtenstroom in je mind te bewaken. Er een poortwachter neer te zetten die de kwaliteit van je gedachten bewaakt en voorkomt dat negativiteit zich er kan nestelen. En moet je de grafeerpen van je gedachten en gevoelens bewust ter hand nemen.

Ik heb het gedaan door bovenstaande tekst te schrijven en in mijn onderbewuste te programmeren. Iedere keer las ik de tekst opnieuw, net zo lang totdat iedere cel in mijn lichaam mee resoneerde en ervan overtuigd was dat het klopte. Dat voelde soms als het drillen van een groep muitende tieners omdat er ook nog een andere werkelijkheid in mijn onderbewuste circuleerde (en waarvan mijn status quo in 1998 het resultaat was). Namelijk dat ik niet veel waard was en dat het nooit wat zou worden met mij.

De tekst ben ik kwijtgeraakt en nu in 2018, 20 jaar later, vond ik hem weer terug. In een oud schriftje dat ik bewaard had. Ik vind het heel bijzonder om te ontdekken dat in de twintig jaar die volgenden na het schrijven van de tekst duidelijk de blauwdruk van deze tekst te herkennen is in mijn leven.  Dankjewel dr. Murphy voor de inspiratie en wijsheid.