Google topman haalt ons uit de zombiemode

We verworden steeds meer tot reactieve, onbewuste, naar het scherm starende zombies. Vooral ingelogd in de virtuele wereld en maar half aanwezig in de echte wereld. Dit gaat ten koste van onze relaties, creativiteit, inspiratie en de kans onze mogelijkheden in het leven optimaal te benutten. Uitgerekend een Google marketing topman wil ons uit de zombiemode halen. En geeft het advies meer in te loggen in ons inner-net. 

Twee politieauto’s scheuren voorbij gevolgd door een imposant laag vliegende politiehelicopter. Twintig rondhangende jongeren blijven rustig op hun mobiel staren en merken de real life aflevering van de politieserie pal voor hun neus amper op. Er zijn namelijk Pokémons gesignaleerd….

De virtuele wereld en de echte wereld raken steeds verder met elkaar verstrengeld. Volgens Gopi Kallayil, marketingtopman bij Google, is onze mobiele telefoon het 97ste orgaan van ons lichaam. Als je het aanraakt reageert het. Als je er tegen spreekt begrijpt het je; soms praat het zelfs terug. Het is een oog dat objecten voor je kan herkennen. En het kan taken veel beter en efficiënter uitvoeren dan wij.

Opmerkelijk is dat Gopi Kallayil zegt dat je ingetuned moet zijn in je eigen inner-net om maximaal profijt te kunnen hebben van alle mogelijkheden die online zijn biedt. We moeten ons niet blind staren op technologie, maar bovenal onze eigen innerlijke technologieën optimaal ontwikkelen en benutten. Dat wil zeggen lichaam, hersenen, mind, bewustzijn en adem. Als we niet ingetuned zijn op ons inner-net is de kans groot dat we worden overweldigd door de hoeveelheid informatie die  dagelijks ons leven binnenstroomt. Elk moment van de dag, zonder rekening te houden met onze interesses en levensritmen.

Voor je het weet word je leven beheerst, gedomineerd en gedicteerd door emails, nieuwsberichten, statusupdates en het aangeboden entertainment. En is dat niet wat we nu overal om ons heen zien? In plaats van bewuste en kritische consumenten zijn we steeds vaker slaven van de informatiestroom. En zijn we maar half aanwezig in de echte wereld.

In zijn boek ‘The Internet to the Inner-net’ geeft Gopi Kallayil vijf strategieën om te connecten met ons inner-net.  Eén van zijn tips: “Friend yourself. Listen to the tweet of your heartbeat. Pay attention to the status update from your body. And request to that urgent chat request from your brain.” Zodat ingetuned zijn in de virtuele wereld niet ten koste gaat van onze aanwezigheid in de échte wereld. Maar we juist optimaal gebruik kunnen maken van alle online mogelijkheden: zowel voor onze eigen ontwikkeling als die van de mensen om ons heen.

Internet is  ontwikkeld om  informatie beschikbaar te maken voor iedereen in de wereld. Zodat een boer in Afrika dezelfde mogelijkheden heeft om zich te informeren als een universitair student in Amerika. En iedereen oplossingen kan vinden voor zijn of haar problemen.  Informatie is macht en het maakt ons powerful. Althans, dat zouden we kunnen zijn als we bewust omgaan met alle online mogelijkheden.

Maar in plaats daarvan lijken wij steeds meer te transformeren tot reactieve, onbewuste, naar het scherm starende zombies. We doden daarmee onze tijd, gesprekken en creativiteit. En leven ondertussen in de waan dat we juist heel erg connected zijn. Met wie? Met wat? In ieder geval niet met onszelf en de real world.

Elk onbezet moment krijgt onze monkey-mind een tros bananen toegeworpen in de vorm van online prikkels. Even een videootje kijken, langs statusupdates scrollen, een tweet versturen of de mail checken. Verveling kennen we niet meer. En juist verveling is belangrijk voor ons brein: voor  creativiteit, inspiratie en heldere gedachten.

In plaats van helemaal in het moment met al onze zintuigen te genieten van die mooie zonsopkomst, wordt deze met camera vastgelegd. We checken gelijk de mobiel zodra onze gesprekspartner even het toneel verlaat. Waardoor we uitloggen uit het veld van informatie van het gesprek: een gemiste kans op diepere inzichten en mooie vragen.

Je hoeft maar om je heen te kijken om te zien dat onze hyper connectiviteit vooral leidt tot een steeds hoger aantal half-aanwezigen. Naar het scherm starende zombies. En de vraag is of we dat willen zijn……

 

Bronnen:

  1. Youtube TedX talk Gopi Kallayil
  2. Youtube TedX talk Gopi Kallayil
  3. Website Gopi Kallayil

 

 

 

Een betere stem dankzij yoga

Zingen is niet alleen iets van je stembanden; ook je lijf is belangrijk. Je lichaam is je instrument en dat moet in goede conditie zijn. Je hebt een fit en vitaal lichaam nodig om alles uit je stem te kunnen halen, volume te maken en goed te kunnen uithalen. Denk aan het lijf van Pink in deze videoclip: aan die kracht, souplesse en uithoudingsvermogen.

 

Ook je organen spelen een belangrijke rol. Als je lever of milt bijvoorbeeld slechter functioneren hebben, mis je de energie in je stem. Ook je klankkleur wordt minder helder. Dat is een reden waarom je vaak aan een stem kunt horen dat iemand ouder is: de stem klinkt dan minder energiek, helder en vitaal.

Als je zingen echt serieus neemt en je de houdbaarheidsdatum van je stem wilt vergroten, moet je dezelfde discipline in acht nemen als topsporters. Hou je niet van sporten of is het te zwaar voor je? Geen nood. Yoga werkt perfect. Zelf ben ik elke dag ca. een uur bezig met yoga- en ademoefeningen. Daarmee kun je de benodigde spierkracht en uithoudingsvermogen opbouwen.

Yoga heeft trouwens nog een voordeel. De yogi Vivekananda (1863-1902) schreef: ” Zodanig is de kracht van yoga dat zelfs heel weinig ervan veel voordeel geeft […]. Een gezond uiterlijk zal één van de eerste tekenen zijn en een mooie stem. Gebreken in de stem zullen veranderen”.

 

Gedicht van Charlie Chaplin over zelfliefde

Charlie Chaplin schreef onderstaand gedicht op de dag dat hij 70 jaar werd. Charlie Chaplin (1889 – 1977) was vooral bekend van zijn personage in stomme films. In zijn tijd was hij één van de beroemdste filmsterren ter wereld.

“Toen ik van mezelf begon te houden,
zag ik in dat mijn onrust en emotioneel lijden signalen zijn,
dat ik niet leef in harmonie met mezelf.
Nu weet ik: dat is AUTHENTICITEIT.

Toen ik van mezelf begon te houden,
begreep ik hoeveel ik iemand kan kwetsen
als ik plotseling verlangens opdring
zelfs als ik wist dat de tijd er niet rijp
voor was en de ander er niet klaar voor was
zelfs als ík die ander was.
Nu weet ik: dat is RESPECT.

Toen ik van mezelf begon te houden,
verlangde ik niet langer naar een ander leven
en zag ik dat alles in de wereld om me heen
een uitnodiging is om me te ontwikkelen.
Nu weet ik: dat is GROEI.

Toen ik van mezelf begon te houden,
begreep ik dat ik altijd op het juiste moment op de juiste plek ben
en dat alles gebeurt op precies het juiste moment.
Ik kan dus rustig zijn.
Nu weet ik: dat is ZELFVERTROUWEN.

Toen ik van mezelf begon te houden,
stopte ik om elke minuut te vullen en
plannen voor de toekomst te maken.
Nu doe ik alleen dat waar ik blij van word
waar ik van houd en wat mijn hart laat zingen
op mijn eigen manier en in mijn eigen tempo.
Nu weet ik: dat is EENVOUD.

Toen ik van mezelf begon te houden,
heb ik me bevrijd van alles wat niet goed voor me was:
voeding, mensen, spullen, situaties
en alles wat aan me trok, wat me weg leidde van mezelf.
Eerst noemde ik het ‘gezond egoïsme’.
Nu weet ik: dat is LIEFDE VOOR JEZELF.

Toen ik van mezelf begon te houden
stopte ik met steeds mijn gelijk willen halen
en sindsdien merk ik steeds vaker
dat niets zwart of wit is.
Nu weet ik: dat is BESCHEIDENHEID.

Toen ik van mezelf begon te houden
wilde ik niet langer in het verleden leven en me geen zorgen
meer maken over de toekomst.
Nu leef ik alleen in het moment
in het hier en nu, waarin alles gebeurt.
En ik noem dat: ZIJN.

Toen ik van mezelf begon te houden
zag ik in dat mijn gedachten met me aan de haal kunnen gaan
en me een naar gevoel kunnen geven.
Maar toen ik mijn hart liet spreken, werd mijn geest een waardevolle bondgenoot.
Nu noem ik deze verbinding: de WIJSHEID VAN HET HART.

Wanneer we van onszelf gaan houden
hoeven we niet langer bang te zijn voor confrontaties
met onszelf of met anderen.
Zelfs sterren botsen weleens
en daaruit worden weer nieuwe werelden geboren.
Nu weet ik: dat is LEVEN!”

800px-Charlie_Chaplin

 

De uitnodiging – Oriah Mountain Dreamer

Als we onze maskers afzetten en ons openen. En écht in contact komen met onszelf en de ander. Van hart tot hart. Ziel tot ziel. Kwetsbaar en toch speels…. Daarover gaat één van de mooiste teksten die ik ken: De Uitnodiging van Oriah Mountain Dreamer.

 

Het interesseert me niet
wat voor werk je hebt.
Ik wil weten
wat je verlangens zijn
en of je durft te dromen
je harts’ verlangen te ontmoeten

Het interesseert me niet
hoe oud je bent.
Ik wil weten
of je het risico wil nemen
voor gek te staan
voor liefde
voor je dromen
voor het avontuur van levend te zijn
Het interesseert me niet
welke planeten je maan kruisen
Ik wil weten
of je
de kern van je eigen verdriet
hebt aangeraakt
of je bent geopend
door het verraad van het leven
of dat je bent verschrompeld en afgesloten
uit angst voor nog meer pijn

Ik wil weten
of je kunt zijn met pijn
de mijne of de jouwe
zonder proberen die te verbergen,
te verdoezelen
of te verhelpen

Ik wil weten
of je met vreugde kunt zijn
de mijne of de jouwe
of je kunt dansen met wildheid
en je door de extase laten vullen
tot in je vingers en tenen
zonder ons te waarschuwen
voorzichtig te zijn
realistisch te zijn
te denken aan de beperkingen
van mens-zijn

Het interesseert me niet
of het verhaal dat je me vertelt
waar is
Ik wil weten
of je een ander kunt teleurstellen
om eerlijk te zijn naar jezelf.
Of je de beschuldiging van verraad
kunt verdragen
en niet je eigen ziel te verraden.
Of je trouweloos kunt zijn
en daarom betrouwbaar.

Ik wil weten of je Schoonheid kunt zien
zelfs wanneer die niet even mooi is
iedere dag.
En of je je eigen leven kunt verrijken
vanuit diens aanwezigheid.

Ik wil weten
of je met mislukkingen kunt leven,
de mijne of de jouwe
en je nog steeds aan de rand van het meer staat
en roept naar de zilver gloed van de volle maan,
“Ja.”

Het interesseert me niet
te weten waar je woont
of hoeveel geld je hebt.
Ik wil weten of je kunt opstaan
na een nacht van verdriet en wanhoop,
vermoeid en gekwetst tot op het bot,
en doen wat gedaan moet worden
om de kinderen te voeden.

Het interesseert me niet
wie je kent
of hoe het gekomen is dat je hier bent.
Ik wil weten of je zult staan
midden in het vuur
met mij
en niet terugdeinst.

Het interesseert me niet
waar of wat of met wie
je hebt gestudeerd.
Ik wil weten
wat jou overeind houdt
van binnenuit
wanneer al het andere wegvalt.

Ik wil weten
of je alleen kunt zijn
met jezelf
en of je werkelijk waardeert
wat je gezelschap houdt
in de lege momenten.

www.oriahmountaindreamer.com

 

Meer energie door leven in het ritme van de natuur

Meer energie nodig? Als je meebeweegt met de energieën van de dag doe je de juiste dingen op het juiste moment, zoals rust houden als het qua energie eb is en actief zijn als het qua energie vloed is. De Ayurveda heeft de ritmes van de energieën in kaart gebracht en vertaald naar een praktisch leefadvies.

“ U heeft een verkeerd leefritme” zei de Ayurvedisch arts. De vriendelijke Indiase arts van middelbare leeftijd voelde twee minuten aan mijn pols voordat hij deze conclusie met een ernstig in zijn gezicht uitsprak. Hij keek mij doordringend aan en ik stamelde verbaasd:  “Een verkeerd leefritme?  Volgens mij heb ik juist een heel normáál leefritme. Ik schetste mijn oer Hollandse leefpatroon: om half acht opstaan, om twaalf uur lunchen, tussen zes en half 7 de warme maaltijd en om een uurtje of elf weer naar bed.

Natuurlijke ritmes

De arts schudde ontkennend zijn hoofd: “Het Westerse leefritme houdt weinig rekening met de natuurlijke ritmes van de dag, met de energieën die van invloed zijn op lichaam en geest.” Hij pakte pen en papier en schreef een alternatief leefpatroon op: om 6 uur ’s morgens opstaan, om 1 uur ‘s middags warm eten en daarna een middagslaapje doen. Om 6 uur ‘s avonds weer warm eten en vóór de klok van tien uur in bed liggen. Terwijl ik naar het schema keek werkten mijn hersenen op volle toeren. Een middagslaapje valt als ZZP’er nog wel te regelen, evenals 2 x per dag warm eten. Maar om zes uur opstaan…. De arts herkaderde mijn probleem door te stellen dat vroeg opstaan meestal niet het probleem is maar op tijd naar bed gaan.

Levensritme

Het levensritme dat de arts aanraadde komt uit de Ayurveda, een Indiaase geneeswijze die haar wortels heeft in de meer dan drieduizend jaar oude Vedische traditie. Toch is het leefpatroon meer universeel te noemen dan Indiaas. Nog niet zo lang geleden leefden Nederlanders volgens dit ritme. Zoals de ouders van mijn eerste vriendje die een fruitteeltbedrijf hadden en waar tussen de middag pannen met dampende aardappels, sperziebonen en een lap vlees op tafel kwamen. Ook in zuidelijke Europese landen is een warme middagmaaltijd en daarna een siësta heel gebruikelijk.

Met de wind mee

Dat lichaam en geest makkelijker in balans blijven als je met de natuurlijke ritmes mee leeft is logisch. Met de wind meefietsen kost ook minder energie dan tegen de wind in fietsen. Als je meebeweegt met de energieën doe je de juiste dingen op het juiste moment. Rust houden als het qua energie eb is en actief zijn als het qua energie vloed is. Ebben als het vloed is en vloeden als het eb is is niet alleen heel frustrerend, maar kost ook bakken met energie. Helemaal voor mensen met een energie-issue: die een gebrek aan energie hebben en daardoor moeilijk vooruit te branden zijn. Of  juist een overschot aan energie hebben en daardoor moeilijk tot rust komen.

Dosha

De vedische traditie heeft het over dosha’s: dit zijn de energieën van de schepping zelf, levensenergieën die van invloed zijn op ons lichaam en geest. Er zijn drie dosha’s: vata, pitta, kapha die ieder hun eigen kwaliteiten hebben. Elk moment van de dag is één van de dosha’s dominant.

Vata:      02.00 – 06.00 uur en 14.00 – 18.00 uur

Kapha:   06.00 – 10.00 uur en 18.00 – 22.00 uur

Pitta:     10.00 – 14.00 uur en 22.00 – 02.00 uur

Vata

Vata is impulskracht. De elementen van vata zijn lucht en ether. Vata-energie is beweeglijk, veranderlijk, snel en verfijnd. In vata-tijd overheerst helderheid en is de mentale alertheid hoog. Het is de beste tijd om te studeren omdat je je makkelijk kunt concentreren en nieuwe dingen het snelst leert. Het is ook de perfecte tijd voor creativiteit en brainstormen. Als je moeite hebt met opstaan, dan is het aan te raden om voor 6 uur ’s morgens je bed uit te komen. Vanaf 6 uur begint kapha- tijd en dan wordt opstaan lastiger omdat kapha-energie zwaarder en trager is.

Kapha

Kapha is structuurkracht. De elementen van kapha zijn water en aarde. Kapha-energie is een zwaardere maar stabielere energie. Kapha-tijd is de tijd van fysieke activiteit. Het is het ideale moment om oefeningen te doen zoals sporten of yoga. Je schijnt ook meer spierontwikkeling te hebben als je in kapha-tijd traint. Het is ook de meest geschikte tijd voor meditatie omdat je minder last hebt van rusteloze gedachten en dadendrang. In de avond is kapha-tijd de beste tijd om te gaan slapen, juist doordat je wat minder goed vooruit te branden bent en moeier bent. Je valt ook makkelijker in slaap en hebt een diepere en meer regenererende slaap dan als je ná tien uur naar bed gaat. Dan breekt namelijk pitta-tijd aan en krijg je weer een nieuwe vlaag energie.

Pitta

Pitta is vuurkracht. De elementen van pitta zijn vuur en water. Pitta-energie is intens en vurig. Pitta-tijd is de beste tijd voor een maaltijd omdat onze spijsvertering dan optimaal is. Pitta energie is een rusteloze energie, dus actief zijn lukt dan prima. Na 10 uur ’s avonds, als pitta gaat domineren, kun je merken dat je weer energie krijgt en actief wordt. Terwijl je vóór tien uur wellicht niet vooruit te branden was en op de bank zat te gapen, jezelf afvragend of je toch niet beter naar bed kon gaan. De tijd tussen 22.00 uur en 02.00 uur wordt ook wel ‘second wind’ genoemd vanwege de vlaag energie die je nog even krijgt. Het is echter ‘lege’ energie, energie in de reservetijd. Door actief te zijn op dit moment doe je een beroep op je energiereserves. Wie in pitta-tijd het bed opzoekt kan merken dat je moeilijker en onrustiger in slaap valt dan vóór 10 uur omdat pitta-energie hoger en intenser is dan kapha. Kun je de slaap niet vatten, dan kun beter wachten tot om 2 uur ‘s nachts vata weer actief wordt en inslapen weer makkelijker wordt.

Meer energie

Sinds ik de natuurlijke ritmes volg heb ik meer energie gedurende de dag en is de energie ook gelijkmatiger verdeeld. Het is alsof er meer uren in een dag zitten en ik in die uren efficiënter ben. Om 4 uur ‘s middags ben ik niet door mijn energie heen en hoef ik niet meer over te schakelen op de overdrive vanwege een lege energietank. In plaats daarvan ben ik nog helemaal rustig, helder en vol energie.

Powernap

De powernap is één van de sleutels van het succes van dit leefpatroon.  Als je ’s middags goed eet word je na de maaltijd loom doordat je energie vooral naar de spijsvertering gaat. Als je je lichaam dan de rust gunt waar het om vraagt, heeft het alle tijd zich even helemaal op de spijsvertering te richten. Die daardoor ook  optimaler is dan wanneer je onrustig en gestresst gelijk na de maaltijd weer verder gaat met de orde van de dag. De combinatie van een goed gevulde buik en vroeg uit de veren maakt het makkelijk om een powernap te doen. Dertig minuten de ogen sluiten is vaak al voldoende om daarna met nieuwe energie de dag te kunnen vervolgen.

Waarom vrouwen liever geen zendmast in de achtertuin willen

Zendmastles voor vrouwen

NIMBY

De meeste Nederlanders willen graag overal kunnen bellen en internetten. Maar ruim een derde van de mensen wil geen zendmast is zijn achtertuin. Het percentage NIMBY-vrouwen (Not In My Backyard) is met 52 procent een stuk hoger dan het aantal NIMBY-mannen (21 procent). Dit blijkt uit een onderzoek uit 2014 van het magazine KIJK naar het NIMBY-gedrag van de Nederlander.

Straling stimuleert kankergroei

Misschien hebben NIMBY-vrouwen toch een punt. Deze week kwam naar buiten dat uit een 25 miljoen dollar kostend onderzoek van het Amerikaans Toxologisch Programma (NTP) blijkt dat straling van mobiele telefoons kankergroei in dieren stimuleert. Het onderzoek toonde een significante kankergroei aan in ratten die twee jaar waren blootgesteld aan mobiele telefoon straling. Dit resultaat komt niet geheel als verrassing aangezien de Wereldgezondheidsorganisatie de straling van mobiele telefoons al sinds 2011 classificeert als ‘mogelijk kankerverwekkend’.

Cowboys en charlatans

Ook zijn er duizenden wetenschappelijke onderzoeken die mogelijke schadelijkheid van straling aantonen. Onderzoeken die door Nederlandse beleidsmakers met één hand van tafel worden geveegd omdat de Nederlandse Gezondheidsraad ze als ondeugdelijk afschrijft. Waaronder vele publicaties van nobelprijs nominees en van professoren van toonaangevende universiteiten zoals Harvard en het Karolinska Instituut. De vraag is waar wij ons meer zorgen over moeten maken: het oordeelvermogen van de Gezondheidsraad of over alle charlatans en cowboys in wetenschapsland.

Big business

Als burgers moeten wij vooral ons eigen gezonde verstand blijven gebruiken. Mobiele telefonie is big business. De telecom industrie is na de farmaceutische industrie de grootste. De Nederlandse overheid heeft voor miljarden euro’s de zendmastfrequenties geveild en heeft telecommaatschappijen moeten garanderen ze geen strobreed in de weg te leggen. Dus hebben wij in Nederland de meeste zendmasten per m2 en zenden ze bovendien ook nog eens 100 x harder dan in landen als China, Rusland en Italië. Ondertussen kijkt de Gezondheidsraad, de waakhond van onze gezondheid, de andere kant op. En hebben wij toevallig in Nederland het één na hoogste percentage kankersterftes van Europa. Of toch niet? Dat de link met straling niet uit te sluiten is blijkt ook uit de stralingsdocumentaire Mobilize, die tot 25 juni gratis te bekijken is via deze link.

Zendmastles

Voor alle vrouwen die hun achtertuin willen screenen op de aanwezigheid van zendmasten, hierbij de twee meest voorkomende types. De losse zendmasten zijn meestal te vinden op gebouwen; zendmastinstallatie vind je vaak aan de rand van gemeenten, op industrieterreinen en langs snelwegen.

zendmast

Losse zendmast

zendmastinstallatie

Zendmastencluster

Wie geen zin heeft om naar buiten te gaan, kan ook terecht op de website www.umtsmasten.nl. Voer je postcode in en zie met één druk op de knop de zendmasten rond je woning.

Veilige afstand

Rest nog de vraag wat een veilige afstand is van een zendmast. Uit meerdere onderzoeken, waaronder de Duitse Naila studie, blijkt dat er kankerclusters voorkomen rondom zendmasten. Met name binnen 400 meter van een zendmast. Er zijn echter ook onderzoeken die dit tegenspreken.  Voor een leek is het dus lastig om een mening te vormen over dit onderwerp. En daardoor haken velen, met name vrouwen, af. Te technisch geleuter. En ach, je moet tenslotte toch ergens dood aan gaan. Maar ondertussen toch maar liever geen zendmast in de achtertuin…

Zingen zonder handrem: “schijt aan de buren”

Uit volle borst zingen, fully selfexpressed, zonder je druk te maken wat anderen ervan vinden. Dat kan alleen als we het overleefmechanisme uit de oertijd kunnen tackelen waardoor we verstijven. Als we de figuurlijke handrem eraf halen. Als je dat voor elkaar krijgt gebeuren er wonderlijke dingen met je stem én performance.

schijt aan de buren

Niks lekkerder dan helemaal los gaan op het podium. Fully selfexpressed jezelf uiten in zang en beweging. Zonder na te denken wat anderen ervan vinden. Met de innerlijke attitude van schijt aan de buren. Het lijkt zo vanzelfsprekend als je het kunt. Maar mijn leerlingen herinneren mij aan waar ik zelf vandaan kom….

Ik was dertien toen mijn moeder vroeg of ik voor de verjaardagsvisite wilde zingen. Dat durfde ik alleen als ik de spelregels mocht bepalen. Ik zou in de gang zingen met de deur open, niet zichtbaar voor het publiek in de woonkamer. Als ik klaar was moest iedereen doen alsof er niks was gebeurd. Niet klappen, geen complimentjes, niks. Gewoon met een uitgestreken gezicht verder nippen aan het borrelglas. Zingen als iedereen naar mij aan het kijken was vond ik  te bedreigend, voelde te kwetsbaar.

Jaren later kreeg ik tijdens mijn studie de kans om in de studentenband te zingen. Doodeng vond ik het. Maar de pijn van een gemiste kans was nét iets groter dan mijn angst. Op het podium verschool ik mij het liefst achter de boomlange zanger die leek te bulken van zelfvertrouwen. En altijd het commentaar van de geluidsman dat ik harder in de microfoon moest zingen: zelfs met de volumeknoppen vol open was ik amper te horen…

Had ik niet het vermogen hard te zingen? Was ik zo schuchter? Ja en nee. Ik stond op de figuurlijke handrem. Altijd was mijn overactieve mind aan het werk om mij te behoeden voor het gevaar van mijn soortgenoten. Bezig met wat anderen van mij zouden vinden. Als ze maar niet dachten dat ik mijzelf heel goed vond, dat ik arrogant was. Als ik maar niet te veel op zou vallen. Niets bedreigender dan de scherpe tong van soortgenoten. Niets meer vernederend dan hun hoongelach of spottende blik.

De innerlijke dialoog met gevleugelde uitspraken van mijn ouders als “Denk aan de buren” en “Doe maar normaal dan doe je al gek genoeg” trokken de handrem nog strakker aan.

Als je op de handrem staat kun je je niet vrijelijk uiten of bewegen. Je hebt een overactieve mind en leeft met een ondertoon van angst. Het is alsof je verkrampt, met samengeknepen billen door het leven gaat. Deze staat van zijn is een ‘freeze’, een verstijving. Het is een overlevingsmechanismen vanuit de oertijd. Als een bedreigende situatie zich voordoet nemen onze reflexen het over. We hebben dan drie opties:  vechten, vluchten of verstijven.

Deze reflexen houden ons uit de maag van hongerige beren en tijgers. Als je je vijand niet meer kunt ontwijken door te vluchten en niet kunt verslaan door te vechten, heb je nog een andere optie: je voor dood houden, ofwel bevriezen. Anno 2016 zijn er geen beren en tijgers meer, behalve in de dierentuin. Wij hebben nu hele andere bedreigingen of stressbronnen. Zoals deadlines op school of werk en de angst om er niet bij te horen, buitengesloten te worden. Vechten en vluchten doen we niet zo veel, althans, niet in de praktijk. In ons hoofd des te meer. En we verstijven.

Als je natuurdocumentaires bekijkt zie je dat dieren een handig mechanisme hebben om uit hun freeze te komen: ze gaan net zo lang trillen en schudden tot de energie weer helemaal stroomt. Mensen hebben geen automatische ontfreezer. Als we eenmaal in een freeze zitten, worden we door een  overactieve mind meestal gegijzeld in deze stand. En als het maar lang genoeg duurt wordt het vanzelf onze nieuwe status quo.

Tot we het zat zijn. We genoeg hebben van op de handrem leven. Omdat we vrij willen zijn. Ons willen uiten. De energie weer willen voelen stromen. Uit volle borst zingen, dansen en lachen. Met schijt aan de buren. We leven nu en het is te vroeg om al met één been in het graf te staan. Ons al een beetje voor dood te houden om geen prooi te zijn.

De freeze of verstijvingsmodus is niet zo 1,2,3 uit een vocalist gehaald. In de pubertijd is de freezemodus zelfs eerder regel dan uitzondering. Maar ook veel volwassenen leven met een aangetrokken handrem. De anti-freeze is een combinatie van bewegen (denk aan het schudden van dieren), diep doorademen en zuchten en het dresseren van de overactieve mind. Ook bepaalde NLP-technieken kunnen behulpzaam zijn.

Maar als de handrem er eenmaal af is en je schijt kunt hebben aan de buren, dan gebeuren er wonderlijke dingen met je stem én performance!

Meer weten? Kom eens langs voor een gratis proefles.