Krachtig gebed

Een jaar of vijf geleden kreeg ik van Robert Derksen van www.voordeliefdegeboren.nl een krachtig gebed.

Dit gebed helpt je je veld te schonen van negatieve energieën en – invloeden, je frequentie te verhogen en om hogere energieën en invloeden aan te trekken. Het helpt je om op je zielspad te blijven en een positieve, harmoniserende invloed te hebben op zowel je eigen lichaam en emotiewereld als op de wereld(en) om je heen.

In de loop van de tijd zijn er wat dingen uit het gebed verdwenen, heb ik er wat aan toegevoegd en er eigen woorden aan gegeven. Ik raad jou aan hetzelfde te doen bij datgene wat bij jou niet resoneert: vervang het door eigen woorden en maak er je eigen versie van. Zodat je het helemaal in je hart kunt ervaren en de kracht en positieve invloed van dit gebed jou ten deel vallen.

Gebed

God, dank U voor mijn leven en levenslessen

Ik vraag u om het hoogste goed voor mijzelf en voor ….. in overeenstemming met mijn/onze zielenwens en zielspad

Ik vraag U om de energie in mijn cellen en in de atomen in en om mij heen te verhogen tot de allerhoogste frequentie van onvoorwaardelijke liefde en licht. En om mij te omringen en doordringen met Uw witgouden licht van de allerhoogste frequentie van onvoorwaardelijke liefde en licht

Stuur alle energie die niet van mij is gewassen in de bron van onvoorwaardelijke liefde en licht retour afzender (3x )

En laat alle energie die van mij is gewassen in de bron van onvoorwaardelijke liefde en licht naar mij terugkeren (3x)

Alle elementalen, elementaren, entiteiten en grillige geesten dienen mijn veld per direct en pertinent te verlaten, NU (3x).

Ik vraag de goddelijke hierarchie en wezens van de allerhoogste frequentie van onvoorwaardelijke liefde en licht uit om door mij heen te werken (3x)

O God, ik ben Uw nederige dienaar. Laat mij uw instrument zijn van onvoorwaardelijke liefde en licht. Laat mij liefde en harmonie brengen in deze wereld en in de onzichtbare werelden om ons heen. En laat mij het Ware, Goede en Schone op aarde vertegenwoordigen. Geef mij de kracht, de wil en het doorzettingsvermogen om dit doen.

Niet mijn wil maar uw Wil geschiedde.

De stem in je hoofd: saboteur van zangprestaties

Wil je het optimale uit je stem halen, dan moet je niet alleen aan de slag met de stem die uit je mond komt, maar ook met de stem in je hoofd. Je innerlijke stem kan één van de grootste saboteurs van je zangprestaties zijn.

Je herkent dit vast wel: je wilt eindelijk je droom waarmaken om voor publiek te zingen maar op het moment dat je het podium wilt betreden merkt de stem in je hoofd paniekerig op ‘Je bent echt niet goed genoeg, je gaat gigantisch af’. Of je hebt eindelijk zangles genomen, maar zodra de docent vraagt een stukje te zingen fluistert de stem ‘Je staat voor lul, ze hoort echt wel dat je er eigenlijk niks van kunt’. Of je hebt een gaaf nummer geschreven maar durft het niet meer te laten horen omdat de stem in je hoofd sarcastisch heeft opgemerkt ‘Wie denk je wel niet dat je bent, denk je nou echt dat de wereld op jouw muziek zit te wachten?” De stem in je hoofd doet niet alleen negatief naar jou, maar kan ook erg negatief over anderen doen. “Wat een lelijke broek ‘ , ‘wat een afschuwelijk kapsel’ , wat een irritante stem’.

Als ik iemand coach die niet vrij geluid kan maken, niet vrij durft te bewegen en/of moeite heeft met het experimenteren met de stem dan weet ik dat ik te maken heb met een belangrijke tegenkracht: de stem in iemands hoofd. En dat we eerst met deze stem aan de slag moeten gaan omdat deze de figuurlijke handrem in het systeem aantrekt.  

De stem in je hoofd voorziet alles wat je meemaakt en denkt van commentaar op dezelfde manier zoals een sportcommentator een voetbalwedstrijd verslaat. Het is de figuurlijke papagaai op je schouder. En het kan net zo discuzeuren met een andere stem in je hoofd als de twee chagrijnige mannetjes op het balkon in de muppetshow. Laten we eerlijk zijn: de stem in je hoofd is meestal geen gezellig gast. Het is vaak een azijnzeiker, een paniekvoetballer wiens glas half leeg is. Hij heeft de neiging negatief te zijn, de verwachtingen naar beneden bij te stellen en worst case scenario’s te schetsen.  Het kan ook echt hele lelijke dingen zeggen en tot de grond toe afbranden: zo erg zelfs, dat je jezelf schaamt en schuldig voelt voor je eigen gedachten. De impact van deze stem is vaak negatief:  het maakt je klein, vleugellam, angstig, op je hoede, voedt een negatief zelfbeeld en zorgt ervoor dat je geen risico’s neemt.

Als je ontdekt hoe deze stem je beperkt in het leven, zou je deze stem het liefst per direct de toegang tot je hoofd ontzeggen. Maar helaas is dat niet alleen niet mogelijk, het is ook niet wijs. Want hoe zeer deze stem je ook beperkt en klein houdt, het heeft een positieve intentie: het wil je beschermen tegen afgang, er niet bij horen en sociale uitsluiting. Niet luisteren naar de negatieve dingen die deze stem zegt houd je bovendien nooit lang vol: er komt altijd een moment dat je minder goed in je vel en lager in je energie zit, en dan komt deze stem dubbel zo hard terug om zijn zegje te doen en de pret te bederven. Bovendien, what you resists persists, ofwel, waar je weerstand aan biedt blijft bestaan. De beste manier om met deze stem te dealen is te ontdekken wat deze stem werkelijk is.

Jij bent niet de stem in je hoofd. De stem verschijnt in jouw innerlijke ruimte en doet zich voor als jou, maar jij bent het niet. Neem even de tijd om dit goed tot je door te laten dringen. Ik weet dat het bizar klinkt om iets wat zo intiem in je gedachtenwereld verschijnt als iets vreemds, als niet-eigen te bestempelen: jij bent toch immers degene die de gedachten produceert die bij deze stem horen? Als de stem niet van jou is, wie of wat is die stem dan wel?

De stem is een programma. Je kunt je hersenen zien als een grote opnamerecorder. Alles wat ooit tegen je is gezegd door je ouders, familie, leraren en vrienden, en alles wat je ooit hebt gehoord hebt op de radio, tv of in films is opgeslagen in een grote databank, je geheugen. Op het moment dat je iets ziet, voelt, proeft, ruikt, hoort of denkt komt de stem reflexmatig met een commentaar dat automatisch opplopt uit die grote geheugendatabank. Net zoals een tennisbal uit een oefenmachine schiet zodra je op een knopje drukt. Ofzoals cookies automatisch verschijnen zodra je een website bezoekt. De stem is niet anders dan  de output van een razendsnelle calculatie in je hersenen, just neurons firing. Want je hersenen zijn niet alleen een grote opname recorder, het is ook een voorspellingsmachine. En afhankelijk van de uitkomst van de calculatie begint de stem in je hoofd de hakken in het zand te zetten of juist te juichen vanaf de zijlijn.

Want de stem is niet altijd negatief: hij kan ook super positief zijn. Iedereen heeft in zijn eigen hoofd ook een motivator, een positiviteitsstem die je aanmoedigt om het beste uit jezelf te halen, die zegt dat je het kunt en je motiveert om uit je comfortzone te komen en jezelf te overstijgen. Ook deze stem ben jij niet, maar het is in ieder geval een stuk aangenamer om deze stem als sidekick te hebben dan de demotiverende azijnzeiker.

Een toepasselijke naam voor de stem in je hoofd is HET. Je stem HET noemen kan een eerste stap zijn om je uit de greep van deze stem, je eigen programmering, te ontworstelen. Het klinkt tenslotte heel anders als je zegt ‘HET zegt dat ik het niet kan” dan als je zegt “ik vind dat ik het niet kan”. Het klinkt gelijk minder waar en heeft minder impact. En het schept ook ruimte voor de vraag ‘maar wat vind IK’?

Het allerbelangrijkste bewijs dat de stem niet van jou is, is het feit dat je de stem niet uit kunt zetten. Als je ergens de eigenaar van bent, heb je er controle over en kun je iets aan of uitzetten. Als je er geen controle over hebt, als je het niet op je eigen commando aan of uit kunt zetten dan is het niet van jou: dan overkomt het jou. De stem in je hoofd overkomt jou dus jij bent niet de eigenaar, niet de creator. Je kunt hem niet aanzetten, niet uitzetten en je hebt totaal niks te zeggen over wat die stem allemaal gaat zeggen. Wat wel aan jou is, waar je wel controle over hebt is de keuze of je wel of niet naar die stem luistert.

Een ander bewijs dat de stem in je hoofd niet van jou is, is het feit dat je hem kunt waarnemen. Om iets waar te kunnen nemen heb je een subject en een object nodig, een waarnemer en datgene wat waargenomen wordt. Iets kan niet gelijk de waarnemer en dat wat waargenomen wordt zijn. Een kopje of een vaas kunnen zichzelf niet waarnemen.  Je merkt de stem in je hoofd op: het is dat wat waargenomen wordt. En wie neemt het waar? Dat ben jij, de waarnemer.  

Jij bent dus NIET de stem in je hoofd: zowel niet de negatieve stem als de positieve stem. Het is je onware zelf: een automatisch programma ontstaan door alles wat je hebt meegemaakt en wat als doel heeft om je te beschermen en het leven te vergemakkelijken. Dat is überhaupt de functie van al je programmeringen: zorgen dat het leven makkelijker en overzichtelijker is en dat je beter kunt voortbestaan. Voor die positieve intentie kun je de stem in je hoofd bedanken. Dat is in ieder geval beter dan de stem vervloeken: dan voeg je alleen maar negativiteit toe aan je eigen veld.

Maar wat moet je dan met de stem in je hoofd? Als je ontdekt dat de stem in je hoofd slechts het product is van vurende neuronen, een automatisme, wordt het veel makkelijker om deze stem niet serieus te nemen. Het is niet de alwetende stem van je Ware Zelf, je echte ik, je ziel of hoe je het authentieke deel van jezelf wilt noemen. Zowel de negatieve stem niet als de positieve stem. Het is bij een negatieve stem meestal veel makkelijker om te accepteren dat jij het niet bent en de identificatie ermee te verbreken dan bij een positieve stem. Ik dacht vroeger ten onrechte dat de positieve stem de stem van mijn Ware Zelf, mijn ziel, mijn écht ik was. Maar helaas: ook de positieve stem heeft weinig te doen met Zelf maar daarentegen alles met programmering.

Je niet meer identificeren met de negatieve stem in je hoofd heeft meer voordelen: het kan je bevrijden schaamte, schuldgevoel en een negatief zelfbeeld. Ik weet nog dat ik mij vroeger schuldig voelde als ik bijvoorbeeld over andere mensen dacht ‘wat een varkenspoten” of ‘wat een rotkop” Ik schrok dan van mijn eigen gedachten en voelde mij schuldig dat ik zulke lelijke dingen dacht over onschuldige mensen die ik niet kende. Vervolgens oordeelde ik over mijzelf dat ik eigenlijk een slecht mens was omdat ik zulke lage rioolgedachten had. Ook trok ik ook nog de conclusie dat als ik zo oordeelde over andere mensen, zij vast ook zo streng oordeelden over mij.

Toen ik erachter kwam dat het mijn HET was die door mij heen dacht kon ik mijn zelfoordeel, schuldgevoel en schaamte helemaal loslaten die de negatieve stem bij mij veroorzaakte. Ik kon ook relaxter in het leven staan doordat ik niet meer per sé de positieve stem hoefde te gehoorzamen als zogenaamde boodschapper van mijn Ware Zelf. Veel vocalisten mogen wel wat minder luisteren naar de negatieve stem, maar er zijn er ook voor wie het goed is dat de positieve stem aan de halsband wordt gelegd. Want luisteren naar deze stem kan je ook uitputten en een burnout bezorgen: je kunt ook de slaaf zijn van de positieve stem in je hoofd. Deze kan je als de bondcoach van het schaatsteam opzwepen om de wereld te redden of veroveren en super succesvol te worden, terwijl je ondertussen aan alle kanten over je grenzen heen gaat en zelfs de realiteit uit het oog kunt verliezen.

Ook besefte ik dat als ik al geen controle had over mijn automatische gedachten, anderen dat ook niet hadden over die van hen. Als mijn hoofd grotendeels gevuld is met gedachten die ontstaan door vurende neuronen, dan is dat bij anderen ook zo. En omdat je geen idee hebt wat er door levenservaringen in de blackbox van de ander terecht is gekomen heeft het totaal ook geen zin om je bezig te houden met wat anderen van jou denken. Daar heb je totaal geen controle over. De één is dol op honden doordat hij is opgegroeid met honden. En een ander heeft er een hekel aan omdat hij ooit door een hond gebeten is. De één krijgt kippenvel van een bepaald soort stem, de ander krijgt er juist jeuk van. Toen ik bekend was vond de één mijn stem geweldig en de ander had medelijden met mijn kinderen omdat hun moeder zo een afschuwelijke stem had. Had ik daar ook maar iets aan kunnen veranderen met mijn gedrag? Nee, totaal niks. Oordelen en gedachten zeggen dan ook nooit iets over de ander, maar alles over jezelf en dan met name over je programmering. Inzicht in hoe de stem in je hoofd tot stand komt en hem zien voor wat hij is kan je dus ook bevrijden van je angst voor het oordeel van anderen. Dat oordeel heeft tenslotte toch weinig met jou en alles met de programmering van de ander te maken.

Sinds ik de stemmen in mijn hoofd zie voor wat ze zijn en mijn eigen gedachten niet meer serieus neem is niet alleen het geblaat in mijn hoofd enorm afgenomen, het heeft mij ook vrij gemaakt. Een zenmaster zei ooit ‘merk alles op en vind er niks van”. Dit kun je ook toepassen op de stem in je hoofd: merk alles wat deze zegt op, maar vind er niks van. Zodra je er iets van vindt, start je een gedachtenloep. En overal waar je energie in steekt groeit. Als je geen energie meer steekt aan de stem in je hoofd en deze niet bekrachtigt door er naar te luisteren,er mee in discussie te gaan, noch afschiet of veroordeeld, dan verdwijnt de stem steeds meer naar de achtergrond. Dan gaat de handrem er stukje bij beetje steeds verder af en wordt jij steeds vrijer om te zijn wie je wilt. En met de stem die uit je mond komt te doen wat jij wilt.

Van waaruit leef en creëer jij: vanuit je persoonlijkheid of vanuit je ziel?

Afbeelding uit de documentairereeks ‘Rewire’ van Joe Dispenza (te zien op http://www.gaia.com)

Van waaruit leef en creëer jij? Waar ligt het zwaartepunt: boven de lijn, die dikke vette streep in het midden, of eronder? Dat is de vraag. Dit schema van Joe Dispenza maakt in één oogopslag heel helder. Het is ook heel helder dat het antwoord beter boven de streep kan liggen dan eronder.

Survivalemoties zoals schaamte, schuldgevoel, boosheid, angst, ongerustheid, twijfel, depressie, competitie, twijfel en lust kosten bakken met energie. En dat niet alleen: het is ook dodelijk voor je creativiteit. Tenminste, voor een bepaald soort creativiteit: hele volksstammen worden creatief van bv gebroken harten, boosheid, onrecht etc, Er word een hoop mooie muziek en kunst gemaakt in de diepste wanhoop en op het donkerste uur van de ziel van de artiest. Ik heb zelf ook een periode gehad in mijn leven vol lijden, scheiden en liefdesdrama’s. Een vruchtbare voedingsbodem voor het schrijven van liedjes. Maar ik vroeg mij ook af of ik wel gelukkig kón zijn: zou mijn bron van creativiteit dan niet opdrogen?

Het antwoord is dat dat gevaar erin zit. Ik wist dat als ik uit hetzelfde vaatje wilde blijven tappen, dezelfde vormen wilde maken, ik moest zorgen dat ik niet té gelukkig zou worden. Want als ik dan een periode had waarin ik het leven zich even van een betere kant liet zien, was mijn creativiteit gelijk weg. Dan was de prikkel om te creëren als uitlaadklep weg.

Maar gelukkig er is ook creativiteit aan de andere kant van de lijn. Creativiteit vanuit een andere invloedssfeer die bijdraagt aan waarheid, goedheid en schoonheid. Waarbij je nieuwe informatie binnenkrijgt en jezelf overstijgt. Creativiteit boven de streep is creativiteit vanuit het ‘veld’, vanuit het rijk van de ziel, het goddelijke, de bron (of hoe je het ook wilt noemen). De bijbehorende emoties van boven de streep zijn emoties die je energie geven, verrijken en je bron vullen. Aan de status quo van je emoties kunnen je afleiden uit welk vaatje je tapt: boven of onder de lijn.

Voor de ontwikkeling van mijn eigen methode over een andere manier van kijken naar zingen, zangmagie, is dat het soort inspiratie vanuit het veld essentieel. Ik wil immers nieuwe inzichten ontvangen die nu nodig zijn in de wereld en niet alleen maar in een andere vorm recyclen wat anderen voor mij ook hebben gedaan. Creëren vanuit die ruimte lukt niet als ik afdaal naar onder de streep. Bijvoorbeeld omdat ik ongerust ben over het nieuws, mij opwindt over domme dingen die mensen denken of doen, gefrustreerd ben over van alles en nogwat of mij opwindt over zaken als onrechtvaardigheid in de wereld en zaken, corona en straling (mijn stokpaardje).

Als ik onder de lijn zit vang ik ook van alles op met mijn ultragevoelige sensoren, alleen zit ik dan ingetuned op het verkeerde kanaal: dat van de prins van de wereld, van maya. Dan gaat mijn persoonlijkheid aan de slag met vormen vanuit die invloedsfeer. Dan bouw ik bijvoorbeeld een website tegen één of ander onrecht en ga actievoeren. Het levert vaak iets goeds op, maar aan het eind van de streep is mijn bron leger dan ervoor. Want de survivalemoties die er bij komen kijken zoals frustratie, boosheid, ongerustheid, twijfel, kosten bakken met energie. En aan het eind van een dag onder de streep wil ik niets liever dan op de bank hangen met Netflix en chocola. Het laat mij nooit bruisend van de energie achter en levert mij nooit een rijk gevoel van vrede en gelukszaligheid, van een diepe innerlijke rust een dankbaarheid op. Het weerhoudt mij bovendien om datgene te doen wat ik echt wil doen: mijn zangmagie project afmaken en in de wereld zetten. Na al het gedoe onder de streep heb ik daar geen tijd, energie en zin meer voor. Kom maar op met die afstandsbediening en chips is ook oké als de chocolade op is.

Het schema staat nu op mijn netvlies gebrand en iedere keer vraag ik mijzelf af: zit ik boven of onder de lijn. Toen ik mijn activiteiten onder loep ging nemen kwam ik erachter dat een hoop hun zwaartepunt onder de lijn hadden. Dat ligt niet zozeer in hun aard, maar in de reacties die het bij mij oproept. Als ik in strijd terecht kom, in een bepaald gevecht met mijzelf en de tijd, dan zit ik onder de lijn. Terwijl als ik boven de lijn zit de energie stroomt: dan gaan de dingen moeiteloos, valt mij van alles ‘toe’ (synchroniciteit) en loop ik een soort van op wolkjes, de hele dag door.

Het is niet zo dat ik krampachtig mijn best doe om niet onder de lijn te komen, dat ik vind dat ik boven de lijn MOET blijven. Het is inherent aan het leven dat je af en toe onder de lijn duikt. Situaties komen en gaan. Emoties komen en gaan. De kunst is alleen er niet in te blijven hangen. Om los te laten en terug te veren. Bovendien kun je pas echt je zwaartepunt boven de lijn vinden als je het rondhangen onder de lijn echt spuug en spuugzat bent.

En wauw, wat een energiewinst, inspiratie, helderheid en efficiëntie levert het mij op om mijn zwaartepunt boven de lijn te houden. Het vraagt ook discipline en opmerkzaamheid om boven de lijn te blijven, want oude patronen en triggers blijven aanwezig. Mijn interne Fikkie wil natuurlijk nog steeds Netflix en chocola en is verslaafd aan een dagelijks portie drama, dus het zal iedere verleidingspoging met beide handen aanpakken. Ook kan Fikkie zich ook ongelooflijk opwinden over onrecht en onwetendheid, maar gelukkig is Fikkie niet de baas. Dan lach ik even naar Fikkie, geef ‘em een aai over zijn bol en zeg ‘stil maar, het is al goed’ ….

Zangmagie: ontdek je ongekende vocale mogelijkheden

Foto: ben je een Porsche of een Opel?

Er zijn weinig dingen zo heerlijk en bevrijdend als zingen. Iedereen die van zingen houdt kent de voordelen ervan uit eigen ervaring: het geeft energie, is goed voor het immuunsysteem, werkt ontgiftend, en it lifts you up, ofwel het verheft je. Na zingen voel je je een ander mens. Zingen helpt je om emoties een plek te geven, angst te verdrijven, geblokkeerde energie weer te laten stromen en het kan zelfs de atmosfeer in en om je heen transformeren. Zingen is in één woord magisch.

De magische kant van zingen is langzaam naar de achtergrond geraakt: we zijn steeds technischer naar zingen gaan kijken. Dit komt mede doordat de laatste decennia baanbrekend werk is verricht op vocaal gebied. Ons vocale instrument is tot in detail in kaart gebracht en we hebben geweldige tools tot onze beschikking gekregen om meer uit onze stem te halen. Denk aan de CVT techniek, E-still Voice Training, de Lichtenberger methode en meest recent het Nederlandse Universal Voice Systeem. Een goede zangtechniek is nu (gelukkig) voor iedereen toegankelijk.

Maar zingen gaat niet alleen over techniek. Hoeveel zangles je ook hebt gehad, het is geen garantie dat je een geweldige vocalist wordt die het publiek tot tranen beroerd. Net zoals niet in elke voetballer in de F’jes een Ronaldo of Marco van Basten schuilt, zo wordt niet iedereen automatisch na 10.000 zangvlieguren een Pavarotti of een Christina Aquilera. Maar dat hoeft ook niet. Waar wel iedere vocalist naar verlangt is het maximale uit zijn of haar stem te halen, zo vrij mogelijk te zingen en zo diep mogelijk te raken, zowel jezelf als anderen. Hoe heerlijk is het als je ontroert raakt van je eigen stem? Als jij geëmotioneerd raakt van je eigen stem kun je er zeker van zijn dat je anderen ook raakt. Je publiek ontroeren gaat niet over perfecte techniek en perfecte noten, maar vooral over het over kunnen brengen van emoties, anderen op jou mee laten resoneren. Een valse noot op zijn tijd kan heel ontroerend zijn. En hoe fijn zou het zijn als je altijd en overal net zo vrij kunt zingen als onder de douche? Of net zo ongeremd als met teveel wijntjes op in een karaokebar in een vreemd land waar niemand je kent?

Zangmagie is een andere manier van kijken naar zingen en de stem. De stem kan niet los worden gezien van de persoon van wie de stem is: ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Zie het als een auto en zijn bestuurder. Stel dat je als coureur een snelle tijd wil afleggen op het circuit van Zandvoort, met welke auto ga je dan beter presteren: een Porsche of een Opel Cadet? 

Iedereen opteert gelijk voor de Porsche, maar de vraag of de Porsche daadwerkelijk sneller gaat rijden hangt van meer dingen af dan puur technische zaken zoals PK’s en aerodynamica. De identiteit van de rijder, zijn persoonlijkheid, temperament, issues en angsten zijn mede bepalend voor de prestaties van de auto. Zet iemand met een coureurs-mentaliteit die geen angst heeft om uit de bocht te vliegen en er van geniet om het gaspedaal flink in te trappen in een Opel. En zet een behoedzame stadsrijder, het type dat netjes en voorzichtig binnen de lijntjes kleurt in een Porsche. Het zou zo maar kunnen dat de Opel de Porsche er finaal uitsjeest. Het is tenslotte ook niet zo dat als Max Verstappen een kampioensrit heeft gereden in auto X, de volgende persoon die in auto  X stapt dezelfde tijd haalt.

Stel je nou voor dat jouw instrument een Porsche is, maar de handrem staat erop, hoe goed denk je dat je gaat presteren op het racecircuit? Veel vocalisten neigen naar perfectionisme en kunnen behoorlijk neurotisch zijn als het gaat om hun stem. Dit is de figuurlijke handrem.  In tegenstelling tot de ziel who doesn’t give a shit en gewoon lekker wil zingen, vrij en als een vogel over de wolken wil zweven en zijn innerlijke rijkdommen wil delen met de wereld. Herken je die twee verschillende stromingen in jezelf en het conflict dat het met zich meebrengt?

Zangmagie gaat niet alleen aan de slag met jouw instrument in de meest brede zin van het woord, maar ook met de bestuurder. Het gaat over de psychologische, energetische en spirituele kant van zingen. Na jarenlang geven van zangcoaching en stemexpressie, waarin ik honderden mensen heb gecoached op het gebied van zingen, heb ik keer op keer weer gezien dat je pas echt het optimale uit je stem kunt halen als je het optimale uit jezelf kunt halen. Iedere keer dat je een stap maakt in je persoonlijke ontwikkeling, verandert er ook iets in je stem: wordt hij vrijer, krijg je meer bereik, komen er frequenties bij en lukt het om met meer gevoel, energie en/of power te zingen.

Een zangmagiër is iemand die én goed weet hoe zijn instrument werkt (zangtechniek), maar die ook Zelf meester is over zijn instrument. Ik schrijf met opzet Zelf met een hoofdletter. Zelf is je ziel, je bron, je hart, je kern of hoe je het ook wilt noemen. Als je zingt vanuit je ziel, vanuit je hart, is er vrijheid, energie, grootsheid, ruimte, bezieling, charisma en gelukzaligheid. De andere zelf met kleine letter is je persoonlijkheid, het setje programmeringen en overtuigingen waarmee je je identificeert en wat primair als doel heeft om je te beschermen. Hans Knibbe geeft de persoonlijkheid de toepasselijke titel ‘ik-kramp’. Als je zingt vanuit je persoonlijkheid is er altijd een zekere mate van ‘kramp’ in het spel. Je instrument verkrampt, je energie blokkeert, je licht dooft (daar gaat je charisma), de handrem gaat erop en de coureursmind maakt plek voor de voorzichtige stadsrijder. Want o wee als je gezichtsverlies lijdt, als je voor aap staat, als andere mensen denken dat je jezelf geweldig vindt…

Wanneer is zangmagie iets voor jou?

  • Als je meer uit jezelf en je stem wilt halen
  • Als je vanuit je hart/ziel wilt zingen
  • Als je meer impact wilt hebben met je stem
  • Als je op zoek bent naar die magic touch, het vermogen te raken en te ontroeren met je stem
  • Als je vastloopt en/of gen vooruitgang merkt in je stemontwikkeling
  • Als je alles al gezien en gedaan hebt op zanggebied maar nog steeds het idee hebt dat er nog meer uit je stem te halen is. Of als je nieuwsgierig bent naar of dat zo is
  • Als je toe bent aan nieuwe uitdagingen op zanggebied
  • Als je zonder stress wilt zingen
  • Als je zangcoach bent en meer tools wilt hebben om leerlingen die vastlopen in hun vocale ontwikkeling te begeleiden
  • Als het woord zangmagiër resoneert en je er meer over wilt weten.

Dus fasten your seatbelt en ga mee op avontuur naar je ongekende vocale mogelijkheden….

Maak van je huis een 5G Safe Zone

Maak jij je zorgen over de gezondheidseffecten van 5G? Wacht niet machteloos af maar start vandaag nog met het creëren een 5G Safe Zone in je huis. Op dit moment wordt 5G in sneltreinvaart uitgerold in Nederland, een technologie waarvoor artsen en wetenschappers wereldwijd waarschuwen. En dat terwijl een goede gezondheid en een optimaal werkend immuunsysteem belangrijker zijn dan ooit. Jezelf en je kinderen beschermen tegen de straling van 5G is essentieel.  Als ervaringdeskundige vertel ik je stap voor stap hoe je dit kunt doen en geef ik handige tips. 

We bevinden ons op een unieke plek in de geschiedenis: nog nooit eerder waren we zo doordrongen van het feit dat alles met alles verbonden is. Nooit eerder werd zo duidelijk dat ons zinvol voortbestaan bedreigt kan worden door zoiets kleins als een virus. Antwoord op vragen als hoe we kunnen voorkomen dat nieuwe virussen ontstaan en hoe we ons immuunsysteem kunnen versterken zijn belangrijker dan ooit. Er zijn peer-reviewed publicaties die aantonen dat straling van mobieltjes, wifi en slimme apparaten onze weerstand aantast, zoals je kunt lezen in dit overzicht van de medische vereniging Physicians for Safe Technology.

5G in strijd tegen corona

Je zou denken dat de coronacrisis ons een belangrijke les leert en dat onze gezondheid nu prioriteit heeft.  Maar juist op dit moment wordt er voor gekozen om door te gaan met de uitrol van 5G. Omdat we 5G heel hard nodig hebben in onze strijd tegen corona. We hebben het nodig om alle data van corona-apps die nu in ontwikkeling te kunnen verzamelen en verwerken. Eerlijk gezegd heb ik mijn vraagtekens bij deze bewering:  zolang we in een trein of auto, wat rijdende kooien van Faraday zijn, kunnen Netflixen is er nog niks mis met de datacapaciteit. Ik sluit niet uit dat we dit klusje ook kunnen klaren met 4G en dat het verband tussen 5G en toekomstige corona-apps een goede PR-stunt is van de telecomindustrie, but proof me wrong….

Loopgravenoorlog

Al jaren woedt er een loopgravenoorlog tussen de voorstanders – en tegenstanders van straling. Hoogleraar Hans Kromhout van de Universiteit Utrecht zegt in een recent interview over deze loopgravenoorlog: “Er zijn twee kampen ontstaan in de wetenschap, waarbij de ene groep vanuit hun loopgraaf naar de andere roept. Een normaal gesprek is niet meer mogelijk.” (bron). Hij doelt hiermee op de wetenschappers die de noodklok luiden over de effecten van straling van mobieltjes, wifi en zendmasten op gezondheid en ecoysteem, versus de wetenschappers die beweren dat straling niet bewezen schadelijk is. De verdeling is ongeveer 50/50. In een landschap van wetenschappelijke onzekerheid lijkt het mij verstandig om niet op zaken vooruit te lopen maar aan de rand van het slagveld af te wachten tot er consensus is, zeker in deze tijd. En om eerst degelijk onderzoek te doen naar de effecten van 5G op mensen, dieren en de natuur. De uitrol van 5G heeft alles in zich om in de toekomst met terugwerkende kracht te worden gezien als een blunder die zijn weerga niet kent.

Machteloosheid

Er staan veel seinen staan op rood, maar toch wordt 5G er momenteel doorgedrukt. Dit geeft veel mensen een onveilig en/of angstig gevoel terwijl het anderen woest maakt. Als mensen zich machteloos en in hun veiligheid aangetast voelen kunnen ze rare dingen gaan doen. Dat blijkt wel uit de zendmasten die op dit moment op mysterieuze wijze in brand vliegen. Het is nog niet bewezen dat het gedaan is door een 5G activist, maar stel dat het wel zo is, dan doet dit de discussie geen goed. Het draagt ertoe bij dat de tegengeluiden over 5G ten onrechte in de kiem worden gesmoord als geluiden van complotdenkers en mafkezen die masten in fik steken.  Misschien koren op de molen van de voorstanders van 5G, maar slecht nieuws voor onze democratie. Het is belangrijk dat burgers het vertrouwen houden dat ze invloed kunnen uitoefenen op hun directe leefomgeving. De overheid heeft hierin een hand in eigen boezem te steken: op het gebied van 5G en veiligheid (voor de gezondheid), transparantie en democratie heeft ze nog wel wat te doen en te borgen.

5G Safe Zone

De uitrol van 5G ligt voor veel mensen gevoelsmatig volledig buiten eigen controle. Maar dat wil niet zeggen dat er nu helemaal niks is wat je kunt doen. Wat wel binnen eigen controle ligt is het creëren van je eigen 5G Safe Zone om jezelf en je kinderen te beschermen tegen de straling van 5G. Hier kun je nu al mee beginnen.  Het is belangrijk dat het lichaam een plek heeft waar het kan regenereren en waar je immuunsysteem goed zijn werk kan blijven doen. Mijn belangrijkste motivatie om dit blog te schrijven is mensen een handelingsperspectief geven zodat ze zich niet machteloos overgeleverd voelen aan de uitrol 5G. Gevoelens van machteloosheid en het idee geen controle te hebben zijn heel slecht voor je fysieke en mentale gezondheid en zorgt voor onnodig veel stress. Hieronder vind je een stappenplan voor het creeren van je eigen Safe Zone.

Stap 1: verwijder alle stralingbronnen binnenshuis

Veel mensen maken zich zorgen over 5G, maar vergeten dat het paard van Troje allang hun personal space is binnengekomen in de vorm van wifi, mobieltjes, draadloze gadgets, draadloze toetsenborden, bluetooth-headsets etc. De alarmerende berichten van artsen en wetenschappers over 5G zijn gebaseerd op onderzoeken naar de voorgangers 2G, 3G, 4G en wifi, niet op onderzoek naar 5G. Dat is er namelijk nog niet. Je druk maken over 5G terwijl je thuis wifi hebt, een mobiel op zak en luistert naar een draadloos soundsysteem is net zo krom als zeggen dat de bio-industrie afgeschaft moet worden met een kiloknaller op je bord. De meeste gezondheidsschade door straling lopen mensen momenteel nog altijd binnenshuis op via hun eigen draadloze apparaten en die van de buren.

Ik heb vele vrienden en kennissen geholpen bij het saneren van de woning op draadloze apparatuur. Niet zelden bleef mijn stralingsmeter uitslaan nadat alle draadloze apparaten verwijderd/ bedraad waren. Meestal was het een over het hoofd geziene draadloze printer, draadloos toetsenbord, slimme meter, lamp, smartwatch, smart-tv of soundsysteem. Belangrijk is ook dat je weet dat je wifirouter 2 wifi-signalen uitzendt: eentje die je zelf uit kunt zetten en een publieke hotspot. Deze laatste kun je vaak alleen via de provider uit kunt laten zetten.  Goede tips voor het stralingsarm maken van je woning vind je op de website van verminder-electrosmog (en vergeet ook niet de petitie te tekenen).

Stap 2: verminder de straling van buitenaf

Stel dat je alle draadloze apparaten uit huis hebt verwijderd en/of bedraad en je mobiel thuis standaard op vliegtuigstand staat. Dan nog heb je kans dat er meer straling het huis binnenkomt dan je lief is, zeker als je in een rijtjeshuis of appartement woont of als je vlakbij een zendmast woont. Om er achter te komen hoeveel straling er van buitenaf in huis komt moet je meten: meten is tenslotte weten. Met die meting kun je gelijk de nog over het hoofd geziene stralingsbronnen binnenshuis opsporen. Je kunt gaan doe-het-zelven en zelf een meter aanschaffen (meer info hierover vind je in mijn blog ‘straling meten net zo belangrijk als schoonmaken’). Je kunt ook een meetspecialist van de VEMES inhuren, wat ik je aanraad als deze materie helemaal nieuw voor je is. Een VEMES meetspecialist kan je gelijk helpen bij stap 3. Wil je weten welke zendmasten er in jouw buurt staan, check dan het Antenneregister. Veel 5G upgrades staan trouwens nog niet vermeld in dit Antenneregister.

De belangrijkste ruimte in huis om mee te beginnen is de slaapkamer. Dit is de plek om te regenereren. Straling heeft bovendien een negatieve invloed op de melatonineproductie. Dus als je op dit moment maar één safe zone in huis kunt realiseren kies dan voor de slaapkamer. Een quick-fix voor de slaapkamer is een stralingwerende klamboe (helaas niet goedkoop).

Stap 3: afschermen van stralingbronnen van buitenaf

Tenzij je in een vrijstaande woning woont ver verwijderd van een zendmast is de kans groot dat je afschermingsmaatregelen moet nemen om de straling binnen de bouwbiologische normen te krijgen. Dit zijn normen vastgesteld door wetenschappers en artsen. Binnen deze normen treden er geen gezondheidseffecten op. Je kunt de straling van buitenaf afschermen met behulp van speciale muurverf, raamfolie en stralingwerende gordijnen. Op de website van Vitalitools kun je een indruk krijgen van wat er allemaal op de markt is.

Je zult gelijk ontdekken dat stralingswerend materiaal nogal prijzig is. Daarom is voor de meeste mensen het stralingsarm maken van de woning een project wat in fases gaat vanwege het financiele plaatje. Er zijn echter ook snelle goedkope oplossingen: de bekende goud-zilveren isolatiedekens.  Als je hiervan minimaal 3 lagen over elkaar doet kun je hele oppervlaktes stralingswerend maken, zoals muren en ramen. Het werkt niet zo goed als stralingwerende muurverf en folie, maar voor een quick-fix zijn ze ideaal. Je kunt ze daarna stapsgewijs vervangen door stralingwerend verf, -folie of – gordijnen.

Essentieel is dat je hulp krijgt van een ervaren ‘afschermer’ want er zit een belangrijke adder onder het gras: voor je het weet vermeerder je door het afschermen juist de straling in huis. Zo hadden wij de muur bij de trap naar de eerste verdieping behandeld met stralingwerende verf. Toen we gingen meten bleek de straling in de gang hoger te zijn dan eerst. De boosdoener bleek het toilet onder de trap te zijn: de straling van de buren kwam via de onbehandelde tegels ons huis binnen, ging door de trap heen en weerkaatste zo tegen de muur. Pas toen de de trap én de deur van het toilet ook behandeld met stralingwerende verf had het eindelijk effect. Het is daarom belangrijk om te weten hoe het zit met de weerkaatsingspatronen: deze kunnen anders zijn dan je verwacht. Verantwoord afschermen kan alleen als je iedere stap die je doet blijft nameten.

Een ander aandachtspunt bij afschermen is dat als je meerdere muren gaat behandelen, je écht geen draadloze apparaten meer in huis kunt hebben. De straling kan dan namelijk niet meer door de muren heen verdwijnen, maar pingpongt direct terug je huis of slaapkamer in: voor je het weet heb je je eigen magnetron gefabriceerd.

Tenslotte: er zijn ook situaties waarin je beter geen geld kunt steken in afschermen maar waar je beter kunt kiezen voor verhuizen. Dit kan het geval zijn als er van verschillende kanten straling binnenkomt, bijvoorbeeld doordat je middenin een apparatementencomplex woont of je pal naast een zendmast woont, waardoor je alles moet gaan afschermen: muren, plafond, vloer en ramen. Als je dat doet krijg je een kooi van Faraday en dat blijkt nou juist weer niet goed te zijn voor je gezondheid, zie dit onderzoek. Twijfel je over jouw thuissituatie? Een VEMES meetspecialist kan je een reeël antwoord geven op de vraag of je woning goed gesaneerd kan worden.

Stap 4: afschermen tegen 6G en 7G

Als je huis een stralingsarme Safe Zone is geworden hoef je je voorlopig geen zorgen te maken over de impact van 5G in je huis.  Voor de eerste generatie 5G worden er maar ca. 10% meer masten bijgeplaatst. Alleen op drukke plekken zoals bv een Leidse Plein in Amsterdam of een Arena zullen ook small cells geplaatst worden. Ook worden in het begin vooral de lagere frequenties in gebruik genomen. Dus meet je nu nog maar heel weinig straling van de andere G’s, en is het niet aannemelijk dat er small cells in de buurt geplaatst worden, dan hoef je je voorlopig thuis geen zorgen te maken over 5G. Uiteraard word je nog steeds blootgesteld aan 5G als je van huis bent, maar op het belangrijkste moment voor je immuunsysteem, de nacht, ben je thuis en heeft 5G geen invloed op je.

Pas bij 6G of misschien zelfs pas bij 7G wordt de hoeveelheid masten opgeschaald en worden hogere frequenties in gebruik genomen. Dan kunnen we in de situatie terecht komen dat er om de 50 meter een kleine zendmast of small cell te vinden is in lantaarnpalen, straatmeubilair en zelfs putdeksels. Pas dan is 5G zoals het bedoeld is een feit. Daarom is het belangrijk om werkzaamheden aan lantaarnpalen en straatmeubilair goed in de gaten te houden. Heb je een lantaarnpaal pal voor de deur? Dien een verzoek in bij de gemeente om deze te verplaatsen en speel open kaart over je bezwaren tegen 5G. Regeren is vooruitzien: een small cell voor je deur wegkrijgen is een grotere klus met minder kans van slagen omdat de plaatsing van small cells vergunningsvrij is en met de nieuwe telecomwet buiten de invloedssfeer van jouw gemeente ligt. Komt er toch een small cell voor je deur, ga dan opnieuw naar fase drie en doe de aanpassingen die nodig zijn.

Toekomstproof?

Of de materialen die nu op de markt zijn ook gaan werken als er straks een 6G small cell voor je deur hangt en de hogere frequenties in gebruik worden genomen weet ik niet zeker; daar komen we achter als het zover is. Het hele millimetergolven verhaal van alle G’s vanaf 5G is ‘building a plane while flying’: niet alleen voor de mensen die zich daartegen willen beschermen maar ook voor de telecom. Mocht wat nu op de markt is niet (volledig) werken dan heb ik er alle vertrouwen in dat er materialen op de markt komen die wel werken. Toch raad ik je aan niet te wachten tot het zover is: voor het maken van een Safe Zone heb je voldoende energie nodig en het is een tijdrovende klus. Als je nu al begint met het maken van een Safe Zone heb je straks alleen nog maar wat aanpassingen te maken. Bovendien is alles wat je nu al doet gezondheidswinst. Een Safe Zone is trouwens nooit helemaal klaar: het blijft aanpassen aan de situatie. Als je bijvoorbeeld nieuwe buren krijgt kan het zomaar zijn dat het stralingslandschap in jouw woning ook weer veranderd en dat je een extra muurtje in de verf moet zetten.

Stap 5: stralingwerende kleding

In het proces van van je huis een Safe Zone maken leer je veel over straling. Ook ontdek je, vaak pas na een tijdje als je lichaam tot rust is gekomen, hoeveel energie het je lichaam kost om continu met een hoge stralingsbelasting te dealen, hoe het je zenuwstelsel gestresst maakt en wat een negatieve impact het heeft op bijvoorbeeld je slaap. Grote kans dat je geen zin meer hebt om buitenshuis maximaal aan straling blootgesteld te worden bijvoorbeeld op je werk. Het is ook goed mogelijk dat je verbanden gaat zien tussen straling en je hoofdpijn, spierpijn, chronische vermoeidheid, concentratieproblemen, angstaanvallen en andere klachten. Zaken die je misschien eerder nooit met straling in verband had gebracht maar die in een stralingsarme omgeving als sneeuw voor de zon verdwijnen.

De laatste jaren is er steeds een steeds groter aanbod gekomen in leuke stralingswerende kleding. Voor de basis, een t-shirt, sjawl en muts kun je terecht bij Vitalitools. Wil je een wat groter aanbod, dan kun je je basis aanvullen met bv een leuke poncho of hoody van het Duitse merk Ecologa . Uit ervaring weet ik dat een dubbele laag beter werkt bij een hoge stralingsbelasting dan een enkele laag.

Tijdrovende klus

Het omtoveren van ons huis in een stralingsarme Safe Zone is jarenlang project geweest. Waarbij we meerdere keren moest opschalen en extra maatregelen nemen bijvoorbeeld doordat er meer stralende apparaten bij de buren in huis kwamen. Apparaten vervangen, draden kopen en trekken, uitzoeken hoe je de publieke wifi uitzet, de slimme meter stelselmatig weigeren en de buren overhalen hetzelfde te doen, de juiste materialen en websites vinden: het was een tijdrovende klus. En dan heb ik het nog niet eens over het vele schilderwerk en het soms wel 6 x overschilderen van een zwarte muur (met Flexa Power Dek lukt het je in 1,5 keer kwam ik later achter).

Cadeautje voor je gezondheid

Mijn blog is verre van compleet en er ontbreekt nog veel informatie over dirty electricity, aarden etc, maar hopelijk geeft het je voldoende aanknopingspunten om te kunnen beginnen met het creëren van je eigen 5G Safe Zone. Het is één van de grootste cadeautjes die je je gezondheid kunt geven. Mijn oproep om een 5G Safe Zone te creëren is alles behalve een oproep ons neer te leggen bij een 5G realiteit. Het is essentieel dat we bewustzijn blijven creëren dat deze technologie schadelijk is en dat we via de officiele kanalen onze overheid scherp houden.

Voor meer (wetenschappelijke) onderbouwing en verdieping:

  1. Het  EUROPAEM rapport  : richtlijn voor de preventie, behandeling en diagnose van stralingsgerelateerde problemen en ziekten
  2. Overzicht  van peer-reviewed studies die een link leggen tussen straling en aantasting van ons immuunsysteem (afkomstig van de medische vereniging Psychians for safe technology)
  3. Waarschuwing van wetenschappers wereldwijd over de uitrol van 5G
  4. Compilatie Maatregelen, adviezen en uitspraken van overheden en instanties wereldwijd mbt tot straling
  5. Opiniestuk: overheidsbeleid gericht op ontkenning gezondheidsschade elektromagnetische velden (dr. Leendert Vriens, prof.dr.ir Michiel Haas en Jan van Gils)

Straling meten net zo belangrijk als schoonmaken – straling meet tutorial voor vrouwen

Wil jij weten hoeveel straling je in huis hebt? En hoe hard de favoriete gadgets van je kinderen zoals tablet, mobiel en spelcomputer stralen? Ik wel. In dit draadloze tijdperk is een stralingsmeter om te checken hoeveel straling je om je heen hebt. Stralingshygiëne is net zo belangrijk voor de gezondheid van jou en je kinderen als goed schoonmaken. Schimmels bijvoorbeeld zijn dol op onze elektromagnetische uitstoot: ze groeien daardoor veel harder en produceren 600 keer meer biotoxines. Hoe je zelf eenvoudig thuis straling kunt meten en waarom dit belangrijk is lees je in dit blog.

De meeste mensen kletsen maar wat over straling maar hebben eigenlijk geen idee waar ze het over hebben. Als je over straling en de gezondheidseffecten praat kun je dooddoeners verwachten als dat het ‘vaag’ is en ‘niet wetenschappelijk’. Maar als je vervolgens een stralingsmeter uit je handtas tevoorschijn tovert gebeurt er iets anders: meten is tenslotte weten. Hoezo vaag? Wie is hier nou zweverig?


Intuïtie

Het is misschien een beetje gechargeerd gezegd, maar wij vrouwen weten intuïtief al lang wat slecht is voor onszelf en onze kinderen: de wetenschap hobbelt daar vaak achteraan. Na jaaaaaaaaren onderzoek en nog eens jaaaaaren discuzeuren over de uitkomst kwamen wetenschappers bijvoorbeeld met de conclusie dat roken ongezond is en dat je dat niet moet doen in de buurt van kinderen. Duh….dat wisten wij allang toen wij proestend die smerige rook inhaleerden. Zo ook met straling: velen van ons weten al lang dat we er koppijn van krijgen, slaapproblemen, hartkloppingen en noem maar op. Maar we houden onze mond uit angst weggezet te worden als hysterisch, zweverig of hypochonder. Tot nu: maak kennis met ons geheime wapen de stralingsmeter.

Meten is weten

Met een stralingsmeter maak je zichtbaar (en soms ook hoorbaar) wat de meeste mensen met hun zintuigen niet kunnen waarnemen omdat het niet te zien, proeven, ruiken, horen en voelen is: straling afkomstig van mobieltjes, zendmasten, wifirouters, bluetooth en slimme gadgets. Deze straling wordt hoogfrequente straling genoemd of RF-EMV (engels).  Als je wilt weten in wat voor een elektromagnetische soep je leeft en hoe hard alles straalt (of juist niet) heb je een meter nodig. Wat je meet kun je haarfijn vergelijken met data uit grafiekjes gemaakt door oerdegelijke mannen met een zeer wetenschappelijke mindset. Niks zweverigs aan toch? Maar wat is nou een goede meter? Hieronder de drie meest vrouwvriendelijke meters (Niet gelijk afhaken: na het saaie stukje over de meters volgt het interessante WAAROM het belangrijk is om te meten).

Acoustimeter AM-10
De meest gebruiksvriendelijke meter en ook voor de leek begrijpbaar is de acoustimeter. Kosten: 379 euro ( Vitalitools). De acoustimeter is een goed instapmodel om bekend te worden met straling. En ook om aan anderen te laten zien hoeveel straling er is. Hoe de acoustimeter precies werkt kun je zien in deze youtube tutorial en in deze video van een meting met de acoustimeter. 

Een ander voordeel van de acoustimeter is dat er ook een geluidsweergave op zit, waardoor je niet zichtbare stralingsbronnen kunt opsporen. Bijvoorbeeld als je wilt weten door wat voor een apparaat aan de andere kant van een muur jouw meter uitslaat: is het een wifirouter of een draadloze huistelefoon? Of als je wilt checken of het de mobiel op het nachtkastje van de buurman is die jou uit je slaap houdt. Met deze soundbank is het opsporen van apparaten een fluitje van een cent.

Cornet ED88Tplus
Een budgetvriendelijkere meter is de Cornet ED88Tplus. Kosten 179,90 (Radmeters) Het voordeel van deze meter is dat hij klein en lichtgewicht is en dat je hem in je handtas mee kunt nemen: een goed gevulde portemonnee weegt meer. Als je de meter bestelt bij Radmeters in Israel krijg je er bovendien een handige zwarte opbergcase bij. Een ander voordeel van deze meter is dat je niet alleen de hoogfrequente straling kunt meten, maar ook elektrische en magnetische velden afkomstig van elektrische apparaten. Een goede alles-in-één-meter dus voor een leuk prijsje. De cornet ED88TPlus meet vanaf 0,5 microwatt. Hoe deze meter werkt kun je zien in een youtube tutorial. Nadeel van deze meter is dat wat je meet een stuk lastiger te ontcijferen is. Bij de Acoustimeter is het heel helder wat je ziet, zelfs voor een leek. Een ander nadeel is dat de behuizing en de knopjes niet echt heel robuust overkomen en eerder iets weghebben van speelgoed van de Action. Maar gelukkig is het maar schijn en is hij in de praktijk minder kwetsbaar dan het lijkt.

Gigahertz

Speelt geld geen rol en heb je zo iets van go big or go home, dan kom je bij de meters van Gigahertz (Vitalitools) Deze meters zijn super profi, maar erg groot en lomp: hij past niet in je handtas. Er zit een grote zwarte koffer omheen en je moet er in veel gevallen een grote groene antenne opschroeven. Dit laatste werkt al gelijk argwaan: als je ermee rondloopt hebben mensen het idee dat spioneert of op zoek bent naar E.T.  Niet een goed metertje als je even onopvallend op kantoor of in het klaslokaal van je kind wilt meten. Het is trouwens wel een leuk vaderdagcadeau: gekleed met een gigahertz meter ziet je man er gelijk heel intelligent uit.


Bouwbiologische waarden
Het is natuurlijk heel leuk om straling te meten, maar het wordt pas écht interessant als je weet wat je meet. En wat de waarden precies zeggen over hoe gezond je leefomgeving is hoe hard een apparaat straalt. Om daar achter te komen kun je je meting vergelijken met de bouwbiologische normen SBM-2015 opgesteld door artsen, wetenschappers en bouwbiologen. Kijk in dit overzichtje van de bouwbiologische normen bij ‘hoogfrequent’ en vergelijk jouw meetwaarden.

bouwbiologische waarden
Tabel afkomstig van http://www.stralingsvrijwonen.nl


Bouwbiologische normen
De bouwbiologische normen zijn duizenden malen lager dan de normen die onze overheid hanteert. de zogenaamde ICNIRP normen. Deze ICNIRP-normen gaan ervan dat straling enkel weefsel kan opwarmen, de zogenaamde thermische effecten. Biologische effecten worden ontkent: daardoor liggen de waarden zover uiteen. Als je benieuwd bent welke biologische effecten er in de wetenschap gevonden zijn bij verschillende veldsterkten bekijk dan deze overzichtstabel.  Je krijgt hierdoor ook een idee hoeveel wetenschappelijk onderzoek er al gedaan is naar de biologische effecten van straling.

Stralingsnormen kloppen niet

Het is dan ook overduidelijk dat als onze overheid zegt dat ‘de straling binnen de norm blijft’ dit een wassen neus is (lees hier meer over). De norm waar de overheid aan refereert gaat alleen over opwarming van weefsel dat pas voorkomt bij een hele hoge dosis straling. Deze normen beschermen ons niet tegen DNA-breuken, lekken van de bloed-hersenbarriere, verstoord calcium metabolisme. verstoorde immuunfunctie etc. Effecten die al optreden bij duizenden malen lagere veldsterkten. En wat een heel scala aan gezondheidsklachten zoals neurologische problemen, slaapproblemen, hartritmestoornissen, hoofpijn kan veroorzaken.


Bacteriën

Kortom: In dit draadloze tijdperk is het handig om een stralingsmeter te hebben zodat je weet hoeveel straling je in huis hebt. Stralingshygiëne, dwz niet teveel straling in huis hebben, is net zo belangrijk voor de gezondheid van jou en je kinderen als goed schoonmaken. Ben je nog niet helemaal overtuigd? Kijk dan deze video van Dr. Klinghardt. HIerin kun je zien dat schimmel een stuk sneller groeit en 600 keer meer biotoxines produceert onder invloed van straling. Zet maar eens een doosje aardbeien naast een wifirouter en een ander doosje op een stralingsarme plek: dan zal je zien dat het klopt.


5G
Tenslotte: let er op dat als je een meter koopt of  huurt deze op zijn minst tot 6 Ghz meet. Wifi zit namelijk op zowel 2,4 als op 5,2 Ghz. De veel gebruikte meter 35HFC van Gigahertz (Conrad), de zgn. groene E.T- scanner (zie blogfoto)  meet maar tot 2,7 Ghz. Je kunt er nog wel zendmasten mee meten, maar niet meer alle wifi traceren. Als straks 5G wordt uitgerold vanaf 3,5 Ghz, dan verdwijnt deze meter waarschijnlijk in de speelgoedkist van je kinderen. Je kunt komenden jaren prima vooruit met meters die tot 6 of 8 Ghz meten. Pas later worden waarschijnlijk de hogere frequenties ontsloten. Hopelijk duurt het dan niet lang voordat er ook voor die frequenties budgetvriendelijke en handtashandige meters op de markt komen.

Nawoord
Dit blog is opgedragen aan onze zuster en staatssecretaris Mona Keijzer. Als Kate Winslet staat ze voorop het vlaggeschip dat 5G heet. Schermend met de ICNIRP-normen ingefluisterd door de Leonardo Di Caprio’s achter haar wordt een nieuw soort draadloze technologie uitgerold die niet bewezen veilig is en volgens vele wetenschappers juist bewezen onveilig.  Straling is voor veel mensen iets ongrijpbaars en daarom weten we niet zo goed wie we moeten geloven.  Het zal allemaal wel….Maar gelukkig kunnen wij nu meten en ons eigen oordeel vellen. Zullen we afspreken dat we Mona pas weer serieus gaan nemen als we een stralingsmeter uit haar handtas zien steken?

 

Onverklaarbare vermoeidheid zit niet altijd tussen de oren

Onverklaarbare vermoeidheid zit niet altijd tussen de oren. Straling van zendmasten, mobieltjes en andere slimme apparaten kunnen o.a. zorgen voor in- en doorslaapproblemen en chronische vermoeidheid veroorzaken. In Nederland staat dit nauwelijks op de radar bij gezondheidsprofessionals. De EUROPAEM 2016, een handleiding voor preventie, diagnose en behandeling van stralingsgerelateerde gezondheidsklachten is daarom een must read voor artsen en psychologen.

Op mijn 18e (1988) kreeg ik de ziekte van Pfeiffer in mijn eindexamenjaar van het VWO. Na jaren tobben en moe moe moe kreeg ik de diagnose chronische vermoeidheidssyndroom ME/CVS veroorzaakt door een persisterend Epstein Barr-virus.  Eind jaren ’80 kwam het niet vaak voor dat iemand zo jong al zo lang chronisch moe was. Tegenwoordig is het niet bijzonder meer. Ook beginnen klachten vaak op nog jongere leeftijd: het aantal kinderen en jongeren met slaapmedicatie in mijn omgeving is schrikbarend hoog.

arbeidsongeschikt

Elektrogevoeligheid

Ik bof dat ik eind jaren ’80 in goede handen kwam bij een arts gespecialiseerd in chronische vermoeidheid en met een, zelfs voor deze tijd, zeer vooruitstrevende visie. Hij vertelde toen al dat elektrogevoeligheid (EHS) deel uit maakte van mijn gezondheidsproblemen. Al lang voordat mobieltjes op de markt kwamen wist men dus al dat er mensen waren die gevoelig waren voor elektromagnetische velden. Anno 2019 is deze gevoeligheid in Nederland (ten onrechte) nog steeds niet officieel erkend. Maar de arts die het eind jaren ’80 al constateerde heeft mijn zinvol voortbestaan letterlijk gered.

straling al in jaren 80

Cellulaire stressreacties

Bij elektrogevoeligen zorgen fluctuerende elektromagnetisch velden ervoor dat de receptoren in de celwand, genaamd Voltage Gated Calcium Channels (VGCC’s) calcium gaan lekken in de cel. Hierdoor komen cellulaire (stress)kettingreacties op gang. De gevolgen daarvan zijn bij iedereen anders, afhankelijk van wat je zwakke plekken zijn. Dit werkingsmechanisme van EHS is in 2015 ontdekt door Prof. Emeritus Martin Pall. Symptomen die vaak voorkomen zijn vermoeidheid, hoofdpijn, gevoel van druk op het hoofd of borst, duizeligheid hartkloppingen, slapeloosheid, verstoorde slaap, misselijkheid en spierpijnen. Vage klachten die ook voorkomen bij mensen die bv chronisch vermoeid zijn. Maar bij EHS zijn de klachten weg of in ieder geval een heel stuk minder als de bron, de straling, weg is.

Video: de Amerikaanse Professor emeritus in biochemie en medische wetenschappen M. Pall legt het werkingsmechanisme van elektromagnetische straling uit tijdens het Arne Naess Symposium in Oslo

Inconvenient truth

Bij mij zijn de ME/CVS en EHS een één-tweetje. Straling verergert mijn klachten en triggert mijn ME/CVS. En als de ME/CVS getriggerd wordt verergert ook weer mijn EHS. Zonder aanpak van de straling is het dweilen met de kraan open: word ik niet beter maar gaat het juist steeds slechter en geen enkele therapie slaat echt aan. Ik vraag mij af hoeveel mensen die moe moe moe zijn en vage klachten hebben, zijn zoals ik. Ze kunnen niet uit de afgrond klimmen zolang er iets is waarvan ze niet weten dat ze het niet weten. Namelijk dat hun mobieltje en wifirouter klachten verergeren of misschien zelfs veroorzaken. Een behoorlijke inconvenient truth.

Onwetendheid

Artsen, psychologen, slaapklinieken: ze zouden dit moeten weten, maar doen het meestal helaas nog steeds af als fabeltje. Tenminste, in Nederland: in andere landen zijn ze een stuk verder. Zo hangt  in de spreekkamer van huisartsen in Oostenrijk standaard een poster met voorlichting over hoe straling van de mobiel te verminderen.  En in Zweden is EHS officieel erkend als arbeidshandicap. Maar in Nederland is onwetendheid over dit onderwerp bij gezondheidsprofessionals de maatstaf.  En dat is niet alleen jammer, maar vooral ook een gemiste kans. Want het zorgt dat mensen moe blijven, niet opknappen en onnodig veel medische onderzoeken ondergaan.

Onverklaarbaar moe

Ben je onverklaarbaar of verklaarbaar moe maar wordt het onverklaarbaar niet beter? Heb je in- en doorslaapproblemen? Of één van de andere eerder genoemde klachten. Verdiep je dan eens in elektrogevoeligheid. Weet ook dat elektrogevoeligheid vaak samen gaat met ME/CVS, fibromyalgie, ziekte van lyme, verstoringen van het immuunsysteem, beschadigingen aan het zenuwstelsel, MCS en lichtovergevoeligheid. Heb je één van deze aandoeningen, dan is een zekere mate van gevoeligheid voor elektromagnetische velden aannemelijk.

Licht je behandelaar voor

De EUROPAEM handleiding 2016 voor diagnose, preventie en behandeling van gezondheidsklachten veroorzaakt door elektromagnetische velden is een must read voor artsen en psychologen.  Heeft jouw behandelaar geen weet van dit onderwerp, licht hem of haar dan zelf voor. Er staat ook een samenvatting van de EUROPAEM in de medische database PUBMED. Want onverklaarbare moeheid zit namelijk niet altijd tussen de oren. Soms kan zo iets relatief simpels als de straling verminderen wonderen doen voor je nachtrust en gezondheid.

 

Gezondheidsrisico’s 5G: feiten en fabeltjes

Volgens de overheid is er geen enkele reden tot ongerustheid over de gezondheidseffecten van 5G: de straling blijft ver onder de norm waaronder geen gezondheidseffecten worden waargenomen. Maar klopt dit wel? Volgens artsen en wetenschappers is 5G helemaal niet zo onschadelijk en zelfs een bedreiging voor mens, dier en milieu. De onzichtbare tentakels van de op volle toeren draaiende 5G PR-machine reiken tot in de media en zelfs onze Gezondheidsraad. Daarom is het belangrijk kritisch te blijven en feiten en fabeltjes te leren scheiden.

De PR-machine van onze BV overheid draait op volle toeren. 5G moet er komen. Punt. Geen tijd te verliezen. De ‘indianenverhalen’ over gezondheidseffecten zijn slecht voor de beeldvorming en risicovol als ze de publieke opinie te veel beïnvloeden. Communicatiespecialisten weten gelukkig hoe daarmee om te gaan. Ontkennen is zó 1980: anno 2019 ga je op een sophisticated manier met weerstand om. Je benoemt de zorgen, neemt ze schijnbaar serieus, juicht kritische vragen toe om vervolgens via de media tegenstanders behendig van het veld te spelen.

Dit toneelstuk rondom de zorgen over de gezondheidseffecten van 5G hebben we afgelopen weken kunnen volgen in de media, met als eindbaas een uitzending over de gezondheidseffecten van 5G in Nieuwsuurs. In de uitzending werd getracht voor eens en altijd af te rekenen met de wilde verhalen over de gezondheidseffecten van 5G. Met succes….

Framing

Dat een ijzersterk team communicatiespecialisten achter de Nieuwsuur uitzending zit moge duidelijk zijn. Legio tips & tricks uit het handboek voor beïnvloeding van de publieke opinie passeerden in de uitzending de revue, waaronder framing. Met deze communicatietechniek wordt door middel van woordkeuze en perspectief bepaalde emoties opgeroepen waardoor de kijker een bepaalde kant op wordt gestuurd. Zo werden in de uitzending degenen die ‘geloven’ in de gezondheidsrisico’s van 5G geframed als angstige sujetten met keukentafellogica die ontvankelijk zijn voor fake nieuws. Dat is een clubje waar je als kijker zeker niet bij wilt horen….

Rododendrons

Voorstanders van 5G werden in een zakelijke omgeving gefilmd en de tegenstanders in hun thuissituatie waarbij ook spelende katten en jampotjes in beeld werden gebracht. De discussie over de gezondheidsrisico’s werd zo letterlijk naar keukentafelniveau teruggevoerd. Dat de wetenschappelijk onderbouwde argumenten van de neurobioloog op de montagetafel sneuvelden weet de kijker niet: dat hij van tuinieren houdt en rododendrons in zijn tuin heeft wel.

Fake nieuws

Nieuwsuur maakte melding van een vooral op internet groeiende onrust op basis van fake nieuws, waarna een item over doodvallende spreeuwen in Den Haag werd getoond. Direct aansluitend kwam ‘een stuk serieuzer ogende’ petitie van artsen en wetenschappers voor een moratorium op de uitrol van 5G aan de orde. Door de petitie te koppelen aan een item over fake nieuws en daarna het woord ‘oogt’ te gebruiken was het bijna onmogelijk de enige getoonde zin uit de petitie nog serieus te nemen. Na de melding dat er meerdere versies op internet in omloop zijn kreeg de petitie de schijn nog meer tegen. Ten onrechte: wie een kijkje neemt bij indrukwekkende lijst wetenschappers die ondertekenden, weet dat dit een serieuze en wetenschappelijk goed onderlegde petitie is. Wetenschappers van gerenommeerde universiteiten als Harvard, Stanford en Oxford gooien hun naam niet te grabbel voor fakenieuws.

De Russen doen het beter

Dat verhitte discussies over gezondheidsrisico’s niet enkel op internet plaatsvinden, maar wereldwijd juist ook in de politieke arena en in rechtszalen gevoerd wordt, werd in Nieuwsuur niet over gerept. Collega’s van RT.com, notabene de Russische op Amerika gerichte tegenhanger van CNN, ridiculiseren de gezondheidswaarschuwingen van wetenschappers niet. In diverse items over dit onderwerp komen wetenschappers van de petitie aan het woord, waaronder professor emeritus dr. Martin Pall van Washington State University die de uitrol van 5G ‘absolutely insane‘ noemt. Ook is een fragment te zien van een hoorzitting in de Amerikaanse senaat.

Na het zien van deze video’s kun je je afvragen hoe onafhankelijk onze media werkelijk is. Of nog beter: hoe onafhankelijk media überhaupt is aangezien de Russen een totaal ander beeld van deze kwestie schetsen.

24 uur Sahara

In de uitzending van Nieuwsuur kregen geïnterviewden de vraag voorgelegd of ze liever zouden wonen naast een 5G-mast of een uurtje per dag onbeschermd in de zon lopen. De voorstanders kozen zonder enige twijfel voor het eerste en de tegenstanders voor het laatste. De boodschap is helder: wonen naast een 5G-mast is net zo ‘gevaarlijk’ als een uurtje per dag onbeschermd in de zon lopen, wat hele volksstammen doen. Niks aan de hand dus. Dat de vergelijking pas hout snijdt als het wonen naast een 5G-mast vergeleken wordt met 24/7 onbeschermd in de zon lopen in de Sahara, zal bij weinig kijkers opkomen.

Ambulance

Uiteraard mocht ook het stokpaardje in vrijwel iedere uitzending over 5G niet ontbreken: een uitzending over 5G is niet compleet zonder een chirurg die op afstand kan opereren of ambulancebroeder die op afstand hulp kan verlenen dankzij 5G-technologie. De boodschap: 5G gaat mensenlevens redden (en niet kosten). Dus wee degene die de uitrol van 5G in de weg staat: dat is een aso en een vijand van veiligheid en volksgezondheid. Dat 5G ook een nieuwe manier van oorlogsvoering mogelijk maakt, een andere zeer belangrijke reden om kritisch te zijn op 5G, daar hoor je niemand over.

Terminator

Het is niet uitgesloten dat dankzij 5G terminator binnenkort ons leven binnenwandelt. In de documentaire ‘5G apocalypse’ van Sacha Stone krijg je een indringend inkijkje in wat 5G nog meer te bieden heeft. Stone interviewt onder meer ex- militairen Mark Steele en Barrie Trower. Zij hebben veel kennis over ‘directed energy weapons’ en ‘microwave warfare’ en voelen zich verantwoordelijk ons te melden waar 5G vandaan komt, wat het kan en waar het naar toe kan gaan. Na het zien van deze documentaire ben je in ieder geval blij dat de ambulancebroeder dankzij hetzelfde 5G op afstand snel in de buurt kan zijn…..

Geruststelling minister

Tenslotte kwam Mona Keijzer, staatssecretaris van Economische zaken en Klimaat in beeld om de kijker de gerust te stellen: “Mensen maken zich zorgen, dat begrijp ik heel goed, want je gezondheid is gewoon heel erg belangrijk. Tegelijkertijd weet ik dat er normen zijn vastgesteld, weet ik dat er gemeten wordt in Nederland en weet ik dat we daar zo een factor 10 gemiddeld onder blijven. En dat in combinatie met de Gezondheidsraad die zegt dat zolang je onder de normen blijft er geen gezondheidseffecten zijn vind ik dat we op deze weg door kunnen gaan totdat het tegendeel bewezen wordt natuurlijk”.

Makke schaapjes

Er lijkt op het eerste oog niks mis met de woorden van onze staatssecretaris. Dat haar uitspraken over normen en gezondheidseffecten halve waarheden zijn en dat onze Gezondheidsraad en de ICNIRP, de organisatie die internationaal de blootstellingslimieten voor straling adviseert, niet zo objectief zijn als ze lijken, zal je waarschijnlijk ontgaan. Net zoals het Mona Keijzer mogelijk ontgaat. Om goed beslagen ten ijs te komen in de discussie over gezondheidsrisico’s en om niet als een mak schaapje om de tuin te worden geleid door o.a. framing in de media, drie veelgebruikte uitspraken onder de loep.

UITSPRAAK 1: DE STRALING IN NEDERLAND BLIJFT ONDER DE NORMEN EN ONDER DE  NORMEN ZIJN ER GEEN GEZONDHEIDSEFFECTEN 

Een belangrijke vraag is hoe de stralingsnormen tot stand komen. De internationale stralingsnormen worden geciteerd door internationale wetenschappelijke organen zoals de WHO-EMF, de SCENIHR en de ICNIRP. Een groep onafhankelijke journalisten van Investigate Europe ontdekte dat deze organisaties gesloten clubs zijn waar gelijkgestemden elkaar verkiezen en waarin leden met een afwijkende mening niet worden toegelaten. De meeste leden van de ene organisatie zijn bovendien ook lid van minstens één van de andere organisaties. Daarnaast heeft een significant aantal van hen gelden ontvangen van bedrijven met belangen in de telecomindustrie.

Gelijkgestemden

Deze instanties worden dus bevolkt door een klein clubje gelijkgestemde wetenschappers waardoor een eenzijdige visie ontstaat op een plek waar de wetenschappelijke discussie het hoogst zou moeten oplaaien. Ook riekt het naar ‘wiens brood men eet, wiens woord men preekt’ aangezien de voorgestelde stralingsnormen sinds de opkomst van mobiele telefonie op geen enkele wijze in conflict zijn met de hoeveelheid straling die nodig is om een goed draadloos netwerk uit te rollen. Terwijl artsen en wetenschappers aan de andere kant al jaren de noodklok luiden omdat de stralingsnormen gevaarlijk hoog zouden zijn (zie video van Investigate Europe hieronder).

Thermische effecten versus biologische effecten

Wat is het grote verschil tussen de lijnrecht tegenover elkaar staande wetenschappers? De ene groep beweert dat straling afkomstig van o.a. mobiel en wifi alleen weefsel kan opwarmen, het zogenaamde thermische effect. Dit treedt pas op bij zeer hoge stralingsdoses: een veel hogere doses dan we gemiddeld aan blootgesteld worden. De andere groep wetenschappers beweert dat straling ook biologische effecten heeft zoals DNA-schade, verminderde vruchtbaarheid, concentratiestoornissen en zelfs kanker. Deze effecten treden al op bij veel lagere doses dan de normen. Ondanks dat deze bewering door duizenden wetenschappelijke onderzoeken wordt bevestigd (zie www.bioinitiative.org en https://bit.ly/2UE1Ve4) vinden ze bij politici en beleidsmakers nauwelijks gehoor. Wel heeft een ander WHO-orgaan, de WHO-IARC, in 2011 straling van mobiele telefoons en wifi geclassificeerd als ‘mogelijk kankerverwekkend’. En heeft de Raad van Europa in 2011 resolutie 1815 aangenomen waarin biologische effecten erkend worden en praktische maatregelen voorgesteld zijn om met name kwetsbare groepen zoals kinderen, ouderen, zieken en elektrogevoeligen te beschermen.

Conclusie

Conclusie: Mona Keijzer haar stelling dat straling onder de norm blijft klopt zolang enkel het thermische effect in ogenschouw wordt genomen. Neem je ook de biologische effecten mee dan zijn de stralingsnormen zoals vele wetenschappers beweren juist gevaarlijk hoog.

UITSPRAAK 2: ONZE GEZONDHEIDSRAAD BEWAAKT DE VOLKSGEZONDHEID

De effecten van straling op de volksgezondheid zijn al sinds de introductie van het mobiele netwerk een heet hangijzer. Onze Gezondheidsraad heeft de taak de volksgezondheid te beschermen door de wetenschap nauwlettend in de gaten te houden en signalen op te pikken. Een lastige taak aangezien de materie behoorlijk complex is en wetenschappers lijnrecht tegenover elkaar staan als het gaat over de gezondheidsrisico’s.

Twee petten

Binnen de Gezondheidsraad is een aparte commissie aangesteld, de commissie Elektromagnetische Velden, die wetenschappelijke onderzoeken over straling evalueert en bepaalt welke onderzoeken in Nederland mee worden genomen in beleid en besluitvorming en welke onderzoeken niet. Saillant detail: de commissaris en woordvoerder van deze commissie, Eric van Rongen is tevens voorzitter van de ICNIRP, de organisatie die de stralingslimieten adviseert (zie uitspraak 1) . Kritiek op onze Gezondheidsraad is dat het enkel onderzoeken serieus neemt die uitgaan van opwarmingseffecten. Onderzoeken waarin biologische effecten naar voren komen, en die dus indirect een kritisch geluid zijn op de stralingsnormen van de ICNIRP, verdwijnen linea recta in de prullenbak. Altijd met dezelfde argumenten: het onderzoek laat kwalitatief te wensen over en mensen zijn niet te vergelijken met cellen en ratten.

Te kritisch

Deze argumenten zullen zeker hout snijden bij een aantal onderzoeken, maar als duizenden wetenschappelijke onderzoeken ondermaats zijn dan zouden we ons ernstig zorgen moeten maken over de kwaliteit van wetenschappers en universiteiten. Een andere mogelijkheid is dat de beoordelende instantie te kritisch is, wat vermoedelijk het geval is: Eric van Rongen met twee petten op de stralingskwestie is als Geert Wilders verantwoordelijk maken voor het vluchtelingenbeleid: bijna niemand komt de grens over. Behalve misschien een enkele vluchteling die een keiharde garantie kan geven zo snel mogelijk het land weer te verlaten.

Kern van het probleem

En dat is waarschijnlijk precies de reden dat Van Rongen de juiste persoon op de juiste plek is. Het erkennen van biologische effecten heeft verregaande consequenties voor de huidige infrastructuur van onze mobiele communicatie. Vanuit het oogpunt van biologische effecten stralen zendmasten veel te hard. Ze zouden niet in woonwijken, naast scholen en ziekenhuizen geplaatst mogen worden. Het gebruik van wifi-routers, mobiele telefoons en andere draadloze communicatie apparatuur zou aan banden gelegd worden en niet zonder restricties in huiskamers, kantoren en openbare gebouwen gebruikt mogen worden. Ook zet het de deur wijd open voor schadeclaims. Er zal onderzoek gedaan moeten worden naar alternatieven die minder schadelijk zijn voor mens, dier en milieu en dat kost tijd en geld. Het zal dus voor nu een grote dikke streep betekenen door de huidige 5G-plannen en de ongelimiteerde mobiele mogelijkheden.

Kwestie van mening

De beste manier om de deur naar bovenstaand domino-effect dicht te houden is door biologische effecten niet te erkennen. De ontkenning van biologische effecten is waarschijnlijk hét grote fake nieuws in deze hele kwestie. Biologische effecten zijn allang geen onderwerp meer van discussie als je kijkt naar PubMed en het aantal peer reviewed studies.  Je kunt ook niet wetenschappelijke studies die wel en geen biologische effecten vinden tegen elkaar wegstrepen. En als dat al wel zou kunnen, dan nog is het aantal studies dat biologische effecten vindt hoger. Uiteindelijk blijkt ons beleid niet gebaseerd op de laatste stand van zaken in de wetenschap maar vooral op de mening van een klein clubje wetenschappers met dezelfde eenzijdige visie. Dit kun je ook zien in onderstaande video.  Hierin wordt Eric van Rongen als voorzitter van de ICNIRP aangesproken op zijn bewering dat het lastig is duidelijk conclusies te trekken over de gezondheidseffecten van straling, terwijl daar volgens honderden andere wetenschappers geen enkele twijfel over is. Zijn antwoord: ‘mensen moeten zelf bepalen wie ze geloven’.

Tegenwerkende krachten

Het ligt voor de hand dat instanties als de Gezondheidsraad en ICNIRP hun taak als beschermers van de volksgezondheid beter uitvoeren met een gemêleerd gezelschap onafhankelijke wetenschappers zonder dubbele petten en zonder connecties met telecomindustrie. Maar dan nog is het de vraag of de tegenwerkende krachten en persoonlijke belangen niet te groot zijn. Het mobiele netwerk is uitgerold voordat de gezondheidseffecten op langere termijn onderzocht waren en de veiligheid vastgesteld. Afwezigheid van bewijs is echter geen bewijs van afwezigheid en met terugwerkende kracht stapelt bewijs van schadelijkheid zich op.  Maar zijn we niet gewoon al te ver op weg? Willen en kúnnen we op korte termijn nog wel anders, zeker als het erkennen van biologische effecten zoveel consequenties heeft, zeker ook op economisch gebied?  Dát is de eigenlijke discussie: de discussie of straling biologische effecten heeft is de wetenschap al voorbij.

Rookgordijn

Deze discussie toch blijven voeren is een ideaal rookgordijn. Als politicus, beleidsmaker of burger is het haast onmogelijk zin en onzin te scheiden in een zeer vakinhoudelijke wetenschappelijke discussie. Bijna niemand heeft de tijd om zich daar goed in te verdiepen en wie dat toch doet ziet bij zoveel tegenstrijdigheden al snel door de bomen het bos niet meer. Dus vertrouwen we op wat ons verteld wordt. En dat vertrouwen is precies wat nodig is om door te kunnen gaan met het uitrollen van G’s. Het vertrouwen is zelfs zo groot dat de uitspraak ‘ Maar we kunnen ook niet volledig uitsluiten dat er wel gezondheidseffecten zijn’ niet de alarmbellen doet rinkelen, maar vreemd genoeg juist bijdraagt aan het vertrouwen. Want als het echt niet veilig is zou de overheid het niet toelaten, toch?

Blind varen

Instanties zoals overheid, gemeenten en GGD varen blind op het advies van de Gezondheidsraad. Andere instanties navigeren weer volledig op het advies van de overheid en GGD. En zo wordt het haast onmogelijk om door de collectieve mantra ‘Er is geen reden tot ongerustheid’ heen te breken. Want op welke deur je ook klopt als bezorgde burger, je hoort telkens hetzelfde verhaal. Dat het te herleiden is naar één en dezelfde bron, het kleine selectieve clubje wetenschappers van de Gezondheidsraad die bepalen hoe wij over de gezondheidseffecten van straling moeten denken, heeft bijna niemand door. En zo huppelen wij Nederlanders die zo prat gaan op ons scherpe intellect wat de gezondheidseffecten van straling betreft achter de rattenvanger van Hamelen aan. Want wat een adviesorgaan had moeten zijn dat gezondheid van burgers moet beschermen, is volgens critici verworden tot een marionet van de telecomindustrie. Dat de objectiviteit van de Gezondheidsraad discutabel is kun je ook  lezen in dit artikel ‘Overheidsbeleid gebaseerd op ontkenning gezondheidsschade, geschreven door o.a. de Nederlandse prof. dr. ir. Michiel Haas en fysicus Leendert Vriens. Vriens werkte 30 jaar bij Philips Natlab en kreeg gezondheidsklachten door elektromagnetische magnetische straling.

UITSPRAAK 3: AANVULLEND ONDERZOEK LIGT NIET VOOR DE HAND

Onlangs stelde Groen Links vragen in de Tweede kamer over de gezondheidsrisico’s van 5G en stelde een onafhankelijk onderzoek voor naar de gevolgen van 5G. De reactie van Mona Keijzer: ‘Uit een tussenevaluatie van een onderzoek dat al sinds 2006 loopt, blijkt dat dagelijkse blootstelling aan straling niet leidt tot permanente gezondheidsschade. Aanvullend onderzoek ligt daarom niet voor de hand’. Zaak gesloten. Helaas, want ook deze uitspraak rammelt aan alle kanten.

Niet onderzocht

5G is op vele vlakken anders dan voorgangers 2G, 3G en 4G. De veiligheid van 5G baseren op onderzoek naar 3G en 4G, wat Mona Keijzer doet, is als zeggen dat bananen gezond zijn na onderzoek op Jonagold- en Elstar appels. Uit deze Amerikaanse hoorzitting uit februari 2019 blijkt dat er geen enkel onderzoek is gedaan naar de gezondheidseffecten van 5G en dat er geen veiligheidstesten hebben plaatsgevonden. De conclusie van Senator Blumenthal: “We’re flying blind here so far as health and safety is concerned’ slaat dan ook de spijker op zijn kop.  Helaas doen we dat in Nederland ook nu de vraag van Groen Links van tafel is gespeeld.

Maatregelen

Dat in andere landen al meer oog is voor de gezondheidsrisico’s, niet alleen van 5G maar ook van de voorgangers 2G, 3G en 4G laat deze compilatie van maatregelen wereldwijd zien.  Zo is de uitrol van 5G in Brussel voorlopig niet mogelijk doordat de minister niet akkoord gaat met een verhoging van de stralingsnorm wat nodig is hiervoor. ‘Brusselaars zijn geen laboratoriumratten, wier gezondheid ik inruil voor winst’, zegt Brussels minister van Leefmilieu Céline Fremault (cdH). De Jeugdgezondheidszorg in Cyprus heeft zelfs een ‘Postbus 51 spotje’ voor ouders en leraren gemaakt waarin voorlichting wordt gegeven over de gezondheidsrisico’s van wifi en mobiele telefoons en hoe je kinderen daartegen kunt beschermen.

Ethische kwestie

De discussie hoeveel gezondheid opgeofferd mag worden voor economische groei en vooruitgang wordt ongetwijfeld op de achtergrond gevoerd. Zo heeft Mona Keijzer het over ‘geen permanente gezondheidsschade’. Zijn klachten als slapeloosheid, hoofdpijn, concentratiestoornissen, duizeligheid en hartkloppingen, gerapporteerde effecten van straling acceptabel, maar wordt het andere koek als het gaat over zaken als DNA-schade, kanker en onvruchtbaarheid?

Scientist appeal

Overigens is permanente gezondheidsschade nu al aan de orde, een belangrijke reden waarom wetenschappers vragen om een moratorium op de uitrol van 5G. Ze zijn zo gedreven in hun streven de schadelijke biologische gezondheidseffecten van straling bekend te maken dat ze meerdere pogingen hebben gedaan dit onder de aandacht te brengen. Zo kwamen ze in 2015 met een internationaal appel wat ze indienden bij de EU en VN (zie video). In 2017 met een EU 5G appeal. En in 2019 met een Internationaal 5G Space Appeal, waarin dit keer niet alleen wetenschappers maar ook artsen, milieuorganisaties en burgers hun handtekening konden zetten. In de uitzending van Nieuwsuur werd ten onrechte gesuggereerd dat het allemaal om hetzelfde appeal zou gaan.  

The bigger picture

Hopelijk draagt dit artikel ertoe bij dat je inziet dat de discussie over de gezondheidsrisico’s van 5G niet in een item van 7 minuten van Nieuwsuur of een paar oneliners van de minister van Economische zaken en Milieu te vangen is. Ook dit artikel is verre van compleet. De materie is ongelooflijk complex en er zijn grote belangen in het spel. Ook de consequenties van het erkennen van (biologische) gezondheidseffecten door straling zijn groot: het zal op korte termijn leiden tot economische schade, communicatief ongemak, schadeclaims en misschien zelfs wel paniek in de tent. En als wij niet mee gaan met de 5G-hype maar alle landen om ons heen wel, wat heeft dat dan voor een gevolgen? De afwegingen die in de politiek en Gezondheidsraad gemaakt worden kunnen daarom niet los gezien worden van de context waarbinnen de afwegingen worden gemaakt. Mijn boodschap: blijf kritisch. De tentakels van de 5G-PR-machine reiken tot diep in onze overheid, Gezondheidsraad en media. Feiten en fabeltjes zijn in deze kwestie lastig van elkaar te onderscheiden. De ‘fabeltjes’ van nu zouden zomaar eens de feiten van de toekomst kunnen zijn…..

Zie je een ambulancebroeder of chirurg in beeld tijdens een uitzending over 5G? Pak de popcorn er dan maar bij: grote kans dat je geframed wordt…

Waarom je nooit moet vergeten te zingen

Als er een pil zou bestaan die dezelfde positieve effecten heeft als zingen zou iedereen eraan verslaafd zijn. Van zingen word je blij, het herstelt de verbinding met jezelf en de wereld om je heen en maakt je vrij. De roep om te zingen komt van diep van binnen. Wie er gehoor aan geeft heeft een kans zichzelf te bevrijden van negativiteit, duisternis en een overactief denken.

De tranen stroomden over mijn wangen de eerste keer dat ik het gedicht caged bird van Maya Angelou las. Tranen van ontroering en herkenning:  “His wings are clipped and his feet are tied so he opens his throat to sing’.

But a bird that stalks

down his narrow cage

can seldom see through

his bars of rage

his wings are clipped and   

his feet are tied

so he opens his throat to sing.

De gekooide vogel. Jarenlang heb ik mij zo gevoeld. Toen ik 16 was hadden een wereld vol disfunctionele volwassenen en jarenlange pesterijen van leeftijdsgenootjes diepe wonden in mijn ziel achtergelaten. Ik voelde mij onderaan de pikorde staan en was ervan overtuigd dat er iets heel erg mis met mij was. Ik probeerde zo onzichtbaar mogelijk door het leven te laveren. Altijd bang om op te vallen en nageroepen of uitgelachen te worden. Om geraakt te worden door de giftige pijlen van kritische woorden of minachtende blikken. Er was één ding dat mij uit de kramp van het dagelijks leven kon halen. Waarin mijn mind die als een sonar de omgeving continu afscande op gevaar tot rust kon komen. En waar ik het contact met mijn bron kon ervaren: zingen.

13509101_10206455121371205_7693688849620633734_n

De gekooide vogel toen ik 16 was

Onderzoekers hebben aangetoond dat zingen het dopamineniveau in de hersenen verhoogt. Dopamine is een genotsstofje dat je een plezierig gevoel geeft. Van zingen word je blij. Bovendien switch je als je zingt van je linkerhersenhelft naar je rechterhersenhelft. In je linkerhersenhelft zit je analytische (en kritische) denken; in je rechterhersenhelft zit je gevoel van verbinding, van het één zijn met een groter geheel. Het is dan ook heel logisch dat zingen in elke religie een prominente plaats inneemt. Denk aan psalmen, gospels of mantra’s. God of je bron, of hoe je het ook wilt noemen, vind je namelijk niet in je linkerhersenhelft, wel in je rechterhersenhelft.

Maar zingen doet meer: het werkt angstremmend, kan je opbeuren als je verdrietig bent en het kan je empoweren wanneer je je zwak voelt. Er zijn heel veel mooie popsongs waarmee je jezelf naar een andere state of mind kunt zingen. Die je kunnen helpen bij het verwerken van emoties.  Zoveel mooie eigenschappen van iets wat je zelf kunt doen, zingen. Een pil die zoveel positieve effecten heeft zal de farmaceutische industrie nooit uitvinden. En als ze dat wel zou doen zou iedereen eraan verslaafd zijn.

Zingen, het opent de deur van je hart en van je kooi. Adele, Kelly Clarkson en Ed Sheeran: ze hebben zich allemaal een weg uit de ellende gezongen.

The caged bird sings   

with a fearful trill   

of things unknown   

but longed for still   

and his tune is heard   

on the distant hill   

for the caged bird   

sings of freedom.

Gekooide vogels. Als ik kijk naar mijn zangleerlingen, naar de spanning in hun lichaam, de starheid in bewegen en de ademhaling herken ik in velen van hen een gekooide vogel. Om de stem te bevrijden en het volledige potentieel daarvan tot ontwikkeling te brengen moet een vogel zijn kooi durven verlaten. Zodat de fearfull trill langzaam ruimte kan maken voor het eigen geluid dat opwelt vanuit de diepste diepten van je wezen. Wie op les gaat heeft een net iets grotere hang naar vrijheid en zelfexpressie dan de angst groot is. Als je zingt worden de tralies van de kooi langzaamaan steeds poreuzer. Kan het zonlicht steeds verder doordringen. En brokkelt de kooi stapje voor stapje steeds verder af. Het laat je een vleugje ervaren van vrijheid die als een briesje langs je wangen strijkt. En doet het verlangen naar meer groeien. Tot de vogel vol vertrouwen door het luchtruim scheert en de wereld ziet als zijn podium. Niet bang om te zingen zoals het gebekt is en zijn eigen lied ten gehore te brengen.

A free bird leaps

on the back of the wind   

and floats downstream   

till the current ends

and dips his wing

in the orange sun rays

and dares to claim the sky.

Vlieguren maken daar draait het om. Dus zing als je niet lekker in je velt zit. Als het leven even tegen zit. Zing als je angstig bent. Zing als je het idee hebt dat je een te grote to-do-list hebt. Zing als je pijn hebt. Zing als de duisternis je overvalt. Zing als je wanhopig bent en geen uitweg ziet. Als je zingt verschaf je je ziel een opening om je binnenwereld te verlichten. En je te hulp te schieten met inspiratie, ingevingen en juiste gedachten. Je innerlijke apotheek zal je ondersteunen met de aanmaak van fijne stofjes. Dus wat er ook gebeurt: zing!

Vandaag is het een dag om gewoon te zingen. Hoe het ook uitpakt – doe de dingen er ook uitzien momenteel of hoe zwaarmoedig je ego ook mag zijn – zing gewoon! Zingen activeert jouw spirit in je lichaam en laat haar van daaruit naar buiten weerklinken. Hoe meer je zingt, des te meer komt je spirit tevoorschijn en laat ze haar magie horen.  Zing gewoon de hele dag door. Zorg ervoor dat je ego jouw lied niet doet verstommen. Wanneer je zingt wek je de engelen en haal je hen jouw leven binnen. Als je in een lied je stem verheft, geef je je over aan de ziel. Je opent je hart – en ook dat van anderen. Schenk geen aandacht aan of je wel of niet zuiver zingt. Een zingend hart is een gelukkig hart – en ene helend hart. De wereld heeft vandaag je lied nodig”. Sonia Choquette

 

Fragmenten uit A caged bird  – Mary Angelou

Giftige communicatie

Giftige communicatie is communiceren op een manier die een relatie schade doet, vaak op een hele subtiele manier. Giftige communicatiemethoden zijn de ander foutmaken, gelijk willen hebben, diskwalificeren, jezelf rechtvaardigen en non-verbale gifpijlen afvuren. Giftige communicatie is als een sluipgif: de relationele atmosfeer wordt steeds toxischer en de afstand tussen jou en de ander steeds groter. Giftige communicatie kent geen winnaars alleen verliezers. Het gaat ten koste van intimiteit, geluk, creativiteit en zelfexpressie. Maar er is ook een way-out. Zelfs de meest toxische atmosfeer kan gezuiverd worden en voor dood achtergelaten relaties kunnen weer opbloeien als het gif uit de communicatie wordt gehaald

“Ieder probleem is een communicatieprobleem’ zei Hein Heijen, psycholoog en o.a. oprichter van de Academie voor gedragskennis tijdens de les. Dat was in 2001. Ik vond dat toen een nogal grote uitspraak. Twee echtscheidingen en twee kinderen die de middelbare school hebben doorlopen verder weet ik dat hij gelijk heeft.  Ik heb relaties op de klippen zien lopen van mensen die een perfecte match waren. De spanning in leuke gezinnen zo hoog op zien lopen dat het relationeel een puinhoop werd toen de kinderen pubers werden. Waardevolle vriendschappen na jaren stuk zien lopen. En mensen met de beste intenties en honger naar contact eenzaam zien eindigen. In al deze situaties was communicatie het keywoord, of beter gezegd giftige communicatie.

Giftige communicatie

Wat is giftige communicatie? Giftige communicatie is communiceren op een manier die de relatie schade doet, vaak op een hele subtiele manier. Het is een soort van sluipgif: het zorgt ervoor dat de relationele atmosfeer langzaam vergiftigt, steeds negatiever wordt. Iedereen weet dat woorden pijn kunnen doen. Als iemand je openlijk voor klootzak uitscheldt of bij de minste of geringste onbenulligheid een woedeaanval krijgt, dan is het heel helder dat dat de relatie ondermijnt. Giftige communicatie daarentegen is dusdanig subtiel, dat veel mensen niet eens in de gaten hebben dat er sprake is van giftige communicatie. Voor velen is het een normale manier van communiceren en ze hebben er geen notie van dat ze daarmee hun eigen relaties en geluk ondermijnen.

5 manieren van giftig communiceren

1. De ander foutmaken

De ander foutmaken kan op vele manieren. .Je kunt met grote ogen en een verbaasde toon in je stem tegen de ander zeggen: ‘Dat valt me echt heel erg tegen van je, hoe heb je dat nou kunnen doen?.’ Of met een verwijtende toon ‘Waarom heb je dat nog niet gedaan, ik had je wel hoger ingeschat.’ Je kunt iemand voor lul zetten op een feestje door een fout zogenaamd met een grapje groot uit te meten in gezelschap.  Of een zeer oncharmante foto van je vriendin op facebook zetten. Zogenaamd lollig bedoelt, maar de ander schaamt zich rot.

De ander foutmaken is een hele subtiele manier van manipulatie. Het doel is te zorgen dat de ander zich schuldig voelt, schaamt of zich heel klein voelt. Op korte termijn werkt het misschien prima om je punt te maken of je zin te krijgen, maar op langere termijn werkt het ondermijnend.  Een primaire fysieke reactie op foutmaken is verkramping. Ongeluk voelt als een verkramping, geluk daarentegen als een expansie. Als iemand je vaak genoeg laat verkrampen dan ga je contact met de ander associëren met je niet prettig voelen, met ongelukkig zijn.   Niemand wil lang in de buurt zijn van iemand die je continue laat verkrampen, die je het gevoel geeft dat je een oen bent die het nooit goed genoeg kan doen. Je kunt er een schildje tegen opbouwen of denktrucjes aanleren om jezelf snel uit de verkramping te krijgen, de ander ontlopen of het gevecht aangaan. Maar uiteindelijk is er maar één grote verliezer: de intimiteit. De ander foutmaken schept afstand. Je wilt jezelf kunnen zijn bij de ander en fouten maken hoort daarbij.

2, Diskwalificeren

De ander diskwalificeren is een hele effectieve methode om de ander buitenspel te zetten. Je hoeft wat iemand denkt of voelt niet serieus te nemen als je hem bestempelt als te jong, te onervaren, te dom. Er zijn 1001 redenen om iemand te diskwalificeren. Van haarkleur, IQ en sexe tot aan geloof en ras. In het dagelijks leven diskwalificeren we elkaar massaal. Degene die diskwalificeert plaatst zichzelf boven de ander. Diskwalificeren is een prima manier om de communicatiedeur voor iemands neus dicht te gooien. Om niks te hoeven met de kritiek of de zorg van de ander. Het maakt je een soort van onaantastbaar. Degene die gediskwalificeerd wordt voelt zich daarentegen niet gehoord en/of niet serieus genomen. Gelijkwaardigheid en elkaar serieus nemen zijn belangrijke voorwaarden voor een goede communicatie.

Diskwalificeren kan heel subtiel. Ik had een vriendin die 5 jaar ouder was dan ik. Ik keek dan ook altijd een beetje tegen haar op. Toen deze vriendin zelfdestructief gedrag begon te vertonen en ik dat heel voorzichtig ter sprake probeerde te brengen, kreeg ik van haar standaard te horen dat ik het niet goed zag, maar dat ik daar natuurlijk niks aan kon doen omdat ik een stuk jonger was en nog niet zoveel levenservaring had.  Einde discussie. Het voelde heel neerbuigend als ze zo tegen mij sprak. Uiteindelijk heeft deze vriendschap niet standgehouden omdat het gevoel van gelijkwaardigheid en openheid iedere keer dat ik gediskwalificeerd werd verder afbrokkelde.

3. Jezelf rechtvaardigen

Stel je maakt een fout. Je bent erg gestrest en let daardoor niet helemaal goed op als je de was doet. En je ziet niet dat je je partners dure witte lievelingsbroek in de wasmachine doet terwijl er nog een rood shirt in de trommel ligt. Waardoor de broek barbieroze uit de was komt. Het lijkt heel logisch om dan tegen je partner te zeggen dat je niet goed hebt opgelet en dat het je spijt. Maar niet zelden is dat niet wat er gebeurt. Als je partner na het ontdekken van de barbieroze broek met rollende ogen en sisgeluiden op je afkomt en je in een tirade ontzettend foutmaakt, heb je grote kans dat je jezelf gaat verdedigen en dus rechtvaardigen. Bijvoorbeeld door de je partner te verwijten dat je het zo druk hebt omdat je te hard moet werken voor die nieuwe f@#King auto die hij zo graag wilt. En dat je daardoor te overspannen bent om goed op te letten.

Maar ook als de ander niet de aanval inzet kan het zijn dat je jezelf rechtvaardigt en je je schuld niet helemaal neemt. Omdat er niks zo oncomfortabel is als een gevoel van schuld of schaamte: dat gevoel willen we koste wat het kost uit de weg gaan.

Fouten maken is niet erg. Wel is het belangrijk dat een fout erkent wordt eventueel met een bijbehorende sorry. Geen verhalen eromheen. Niet jezelf rechtvaardigen of de schuld deels in een ander zijn schoenen schuiven om gezichtsverlies te verminderen.  Door te erkennen maak je het compleet en kan de kwestie uit het relatieveld. Maar als  je je fout rechtvaardigt en niet volledig toe-eigent, dan blijft het als een open file op de computer in het relatieveld aanwezig. En dan kan het zijn dat je partner je na 10 jaar in een ruzie nog steeds met de barbierozebroek om de oren slaat. Niet genomen fouten blijven als negatieve energie in het relatieveld rondhangen.

4. Gelijk hebben

Je kent ze wel, mensen die hoe dan ook hun gelijk willen halen. En je het liefst nog even inwrijven hoe gelijk ze wel niet hebben (ofwel, hoe ongelijk jij hebt). Als het gelijk over duidelijk verifieerbare zaken gaat zoals de uitslag van een voetbalwedstrijd of de prijs van wasmiddel bij de Albert Hein, is het meestal niet zo een punt als de één gelijk heeft en de ander dus ongelijk. Het wordt pas een probleem als het over moeilijker te checken zaken gaat zoals wanneer twee verschillende waarheden op elkaar botsen.  Bijvoorbeeld als je ruzie krijgt over wie wanneer wat zei en de ander daar een andere versie van heeft. Of als het gaat om een afspraak die door beiden anders is geïnterpreteerd.

Als je hier uren over gaat discuzeuren, dan komt er waarschijnlijk een winnaar uit de bus. Meestal is dat degene die het beste kan argumenteren en de ander verbaal verslaat in de ring. Maar als er een winnaar is, moet er ook een verliezer zijn. En dat is precies het probleem. Want niet alleen blijft de verliezer in zijn hart soms toch overtuigt van zijn eigen gelijk, de kans dat het verlies gepaard gaat met boosheid, wrok, verdriet of zich niet gehoord voelen is levensgroot aanwezig. En dat schept afstand. Waardoor de winnaar uiteindelijk toch een beetje verliezer wordt. Je hebt je gelijk gekregen, maar je bent een stuk intimiteit en liefde kwijtgeraakt.

Discuzeuren om gelijk in moeilijk te verifiëren zaken kan de atmosfeer in een relatie behoorlijk vergiftigen. Niet alleen kan het de gemoederen behoorlijk verhitten, ook doe je er vaak nog een schepje bovenop om je punt te maken. Waarbij er niet zelden in het heetst van de strijd kwetsende dingen uit je mond rollen.

Het is goed om te weten dat er nog een andere optie is dan gelijk hebben. Als je merkt dat een discussie niet leidt tot meer helderheid en het klaren van de lucht, maar de verwarring en puinzooi alleen maar toenemen, kun je ook met elkaar afspreken to agree to disagree. Dat is een mooie afspraak om het strijdtoneel samen te kunnen verlaten en je relatieveld niet verder te vervuilen met oeverloze discussies.

Er is ook nog een andere optie. Je kent vast wel de uitspraak, wil je je geluk of je gelijk. De meest krachtige zin ooit in het kader van het laten werken van relaties hoorde ik tijdens het Landmark ForumYou have to give up your right to be right even when your right. Je moet je recht om gelijk te hebben op kunnen geven, zelfs als je gelijk hebt.  Hoe krachtig deze zin is, daar kom je pas achter als je het toe gaat passen. Het gaat over kunnen buigen voor de situatie, kunnen loslaten, je verlies kunnen nemen, zelfs als het onredelijk is. Omdat je de relatie met de ander belangrijker vindt dan verbeter vechten om eer, principekwesties, geld of spullen.

5. Nonverbale gifpijlen

Een diepe zucht, rollende ogen, een tssss of een klak met de tong. Het zijn hele effectieve manieren om op een non-verbale manier een gifpijl op de ander af te sturen door blijk te geven van je ergernis of erger nog, walging. Of even onderdrukt proesten om te laten zien dat je iets belachelijk vindt.

Voor veel mensen behoren deze non-verbale gifpijlen bij hun dagelijkse manier van communiceren. Ze snappen niet dat een ander zich hierdoor gekwetst of afgewezen kan voelen en vinden dat de ander zich maar een beetje moet ‘harden’. Maar juist dat harden is iets wat averechts werkt als het gaat om intimiteit. Liefde gedijt in een open, zachte atmosfeer.

Het kostenplaatje

Waarom is het zo belangrijk om giftige communicatie te tackelen? Omdat er alleen maar verliezers zijn.  Zeker, het levert iets op: je krijgt je gelijk, voorkomt gezichtsverlies en krijgt misschien voor elkaar dat  de ander binnen jouw denkkaders gaat leven en gewenst(er) gedrag gaat vertonen. Maar op lange termijn vergiftigt het de relationele atmosfeer en schept het afstand. Stel dat jij degene bent die giftig communiceert. Hoe goed je intenties ook zijn, hoe veel je ook voor de ander doet en over hebt, uiteindelijk verlies je steeds meer terrein in het leven van de ander. Uit angst voor een gif-injectie gaat de ander steeds meer op zijn tenen lopen. Hij laat waarschijnlijk niet meer het achterste puntje van zijn tong zien uit angst gekwetst te worden. Contact met jou kan steeds meer gaan voelen als een energydrain. Vroeg of laat gaat de ander je ontlopen of zich tegen je verzetten en niet zelden worden banden op een laag pitje gezet of zelfs verbroken. Giftige communicatie gaat ten koste van intimiteit, geluk, creativiteit en zelfexpressie.

Geweldloos communiceren

Misschien ken je iemand in je omgeving die giftig communiceert of ben jij degene die dat doet. Weten dat je het doet is stap één. Maar door te weten hoe het niet moet, weet je nog niet automatisch hoe het wel moet. Als de ander in jouw ogen een fout maakt, hoe breng je het dan ter sprake zonder  de ander fout te maken en zonder zuchtend geïrriteerd met je ogen te rollen?  Marshall B. Rosenberg heeft daar met zijn methode Geweldloze communicatie een antwoord op.  Hij geeft kant en klare tips hoe je geweldloos kunt communiceren.  Een andere methode is de Gordonmethode, die vooral heel effectief is bij verstoorde ouder-kindrelaties.

Zelfs de meest toxische atmosfeer kan gezuiverd worden en voor dood achtergelaten relaties kunnen weer opbloeien als het gif uit de communicatie wordt gehaald.  Als je leert hoe je geweldloos en respectvol met elkaar kunt communiceren.

 

Credits: met dank aan het Landmark forum

Verlos jezelf van een overactieve mind

Een mind die van de hak op de tak springt, de aandacht over meerdere activiteiten verdeelt en continue op zoek is naar prikkels en afleiding. Zoals tientallen keren per dag je mobiel checken, appen tijdens het tv-kijken en surfen op internet en tegelijk een gesprek voeren. Wij westerlingen zijn trots op deze state of mind: we vinden dat we super goed kunnen multi-tasken en roemen ons snelle denken dat altijd als een hond op een bot op allerlei kwesties aan het kluiven is. Zelfs al zitten we stil in een stoel, van binnen wervelt het denken op volle toeren: zelden is er een moment van stilte in onze bovenkamer.

Wat wij zien als een normaal werkende mind is volgens boeddhisten en hindoeïsten juist een zieke, ongezond werkende mind. Een koortsachtige en verstrooide toestand van het denken wordt door Patanjali viksepa genoemd. Patanjali was een Indiase geleerde en filosoof uit de 2e eeuw voor Christus, die aan de wieg stond van yoga.  Een koortsachtig denken is volgens hem de bron van allerlei lijden. Ook veroorzaakt het verkramping en verstijving in het lichaam en heeft het verlies van vitaliteit en gezondheid tot gevolg. Een gezonde mind is stil als een rimpelloos, spiegelend meer. Het springt niet als een slingeraap van de ene gedachte naar de andere, wat voor ons juist de normaalste zaak van de wereld is.

De 5 wervelingen van de geest (vrittis)

Zoals kringen op het wateroppervlak ontstaan als je een steen in het water gooit, zo zorgt iedere gedachte voor een rimpeling in onze denkstof, chitta. Deze wervelingen in het denken, deze rimpelingen op het ‘wateroppervlak’ van het bewustzijn noemt Patanjali vrittis. Je gedachten zijn altijd te labelen als één van de 5 vrittis. De inhoud kan ook een combinatie zijn van verschillende vrittis. Het is interessant om te observeren voor welke vrittis jouw mind een voorkeur heeft.

  1. PRAMANA: zoeken naar bewijs.

De mind is altijd op zoek naar bewijs. Het twijfelt altijd aan alles en is op zoek naar bewijs. Naar of het klopt wat er gezegd, geschreven of geconcludeerd is. Het is altijd aan het argumenteren en discussiëren. Het bewijs kan een directe waarneming zijn: je weet bijvoorbeeld dat je je in Amsterdam bevindt doordat je het bordje ‘Amsterdam’ zag en je water ziet met grachtenpanden. Je kunt ook feiten met elkaar combineren, bijvoorbeeld als je een auto met een deuk erin en zwarte strepen op de witte lak geparkeerd zien staan naast een zwarte lantaarnpaal die duidelijk geramd is. Bewijs wordt ook op internet en in andere geschreven media gezocht.  Het denken heeft de neiging wat op papier of op internet staat voor waar aan te nemen zonder het waarheidsgehalte verder te toetsen.

  1. VIPARYAYA: onjuiste kennis of illusie

De mind heeft de neiging om een eigen verhaal te maken. Stel je ziet mensen met elkaar praten en jouw kant op kijken. Grote kans dat je de conclusie trekt dat het gesprek over jou ging en dat je deze conclusie voor waar aanneemt. Toch hoeft dat niet zo te zijn: er is tenslotte geen enkel bewijs dat jouw conclusie klopt. Pas als je naar de mensen toe gaat en vraagt of ze over jou aan het praten waren en je krijgt een bevestigend antwoord, dan weet je dat het klopt. Maar in de meeste gevallen toetsen we onze eigen conclusies niet: wij denken als snel dat wat wij denken over mensen en situaties klopt. Deze tendens van eigen waarheidsvinding wordt viparyaya ofwel illusie genoemd. Viparyaya begint altijd met een trigger in de buitenwereld die vervolgens tot processen in de binnenwereld leidt met een subjectieve output.

  1. VIKALPA: dromen/fantaseren

De mind heeft een enorme hang naar dagdromen en fantaseren. Er zijn twee soorten fantasieën: prettige fantasieën en onprettige fantasieën. Je zorgen maken en angstige gedachten hebben is niks anders dan een onprettige fantasie.

  1. NIDRA: slaap
  2. SMRTI: geheugen.

De mind heeft de neiging om telkens herinneringen aan voorbije gebeurtenissen op te laten ploppen in het bewustzijn. Het kan bijvoorbeeld zijn dat een wit hondje de herinnering oproept dat je vroeger met je oma de hond uitliet. Of dat je bij het ruiken van geroosterd vlees een herinnering krijgt van BBQ’en vroeger op de camping.  Ook kunnen herinneringen zonder trigger uit de buitenwereld in je bewustzijn verschijnen.

Geen vrijheid

Als je denken zich in een toestand van viksepa bevindt, ben je er geen meester over maar ben je zijn slaaf.  Op dit level is het onmogelijk aan je eigen programmering te ontsnappen. Je zit helemaal verankert op het wereldse toneel, vastgeklonken in de matrix. Je mind is puur een speelbal van alle informatie die er ooit in ingestopt, bewust of onbewust. De mind registreert namelijk alles: het geheugen (smrti) is één grote taperecorder die alles registreert en opneemt wat je meemaakt, zelf de kleinste details waar je je niet bewust van bent. Dus alles wat je ooit gezien, gehoord, geproefd, gevoeld en geroken is vastgelegd: dit is het materiaal waarmee je ‘computer’, je mind rekent. Het is niet moeilijk te bedenken dat op dit level van denken geen enkele wijsheid, intuitie, creativiteit, hogere kennis of dieper weten te vinden is.

Als de wervelingen van de geest tot bedaren komen en de mind wordt als een rimpelloos spiegelend meer, wordt de bandbreedte van je mind groter: je neemt meer waar en er is ruimte voor intuitie, creativiteit en wijsheid. Zolang je innerlijke ruimte echter wordt gevuld en beheerst door de automatische stroom gedachten ben je niet vrij.

Poortwachter

Hoe kom je nu uit deze koortsachtige toestand van denken? Eénpuntigheid van denken is volgens Patanjali de remedie. Eenpuntigheid is het tegenovergestelde van de slingeraap-status quo: in plaats van een versnipperde aandacht richt je je aandacht op één punt. Dat kan een geluid zijn, een voorwerp, een mantra, maar ook gewoon je aandacht laten rusten in het hier-en-nu.

Van slingeraap naar eenpuntigheid begint met poortwachter zijn van je gedachten. Bewaak de inhoud van je bewustzijn. Zodra je merkt dat je een gedachte hebt, stap dan uit de inhoud door de gedachte te labelen als één van de vrittis. Breng je aandacht vervolgens weer terug naar het hier-en-nu ofwel de observatormodus,  wat een gedachtenloze toestand is.

Deze simpele techniek werk super effectief. Gedachten zijn namelijk een soort van draaikolken of zwarte gaten die je aandacht kapen: je wordt erin opgezogen zoals een sok in een stofzuigerslang. Door een gedachte te denken laad je hem op met energie en maak je hem krachtiger. Op het moment dat je een gedachte labelt, stap je uit de inhoud ervan. Je stopt ook met het opladen van een gedachte. Hoe vaker je een gedachte denkt en hoe langer je een gedachte denkt, hoe krachtiger deze gedachtevorm wordt. En hoe meer deze gedachtevorm aanwezig is in je energieveld, klaar om je aandacht te kapen. En hoe moeilijker het wordt om de gedachte los te laten.

Afbeeldingsresultaat voor thought forms whirlpools

Je verzetten tegen gedachten werkt averechts.  Als je een gedachte wegduwt of probeert te blokken voeg je er juist energie aan toe. Iets labelen als negatief zorgt voor een gevoel van afstoting, wat een krachtige energie is waarmee je de gedachte juist oplaadt. Het liefdevol ontvangen van iedere gedachten, uit de inhoud stappen door te labelen en vervolgens je aandacht weer naar het hier en nu terugbrengen is de beste remedie.

Wat levert het je op?

Wat levert het poortwachter zijn van je gedachten je op?

☆Als je uit de inhoud van gedachten blijft, zullen gedachtenvormen vanzelf ontladen en uiteindelijk door gebrek aan aandacht en energie uit elkaar vallen. Alles wat aandacht krijgt groeit, en alles wat geen aandacht krijgt zal verdwijnen. Langzaamaan zal je minder gedachten krijgen en zullen gedachten minder lang en minder storend aanwezig zijn in je bewustzijn. Het zal steeds stiller van binnen worden.

☆Als alle modificaties van het denken stilgezet worden, dan kom je in contact met je zelf. Alles wat door ons hoofd spookt aan gedachten en alle stemmetjes in ons hoofd hebben niks met ons zelf te maken: het is enkel je programmering. ‘Just neurons firing.

☆Als er rust en ruimte komt en je mind niet continue als een slingeraap van de ene gedachte naar de andere springt, ontstaat de mogelijkheid om voorbij je programmering te komen. Als je denkt wat je altijd hebt gedacht, zul je je voelen zoals je je altijd hebt gevoeld, zul je doen wat je altijd hebt gedaan en zul krijgen wat je altijd hebt gekregen. Door je gedachten te labelen en weer terug te keren naar het hier en nu ontstaat er ruimte. In deze ruimte kun je je bewust worden van de gektes van je eigen mind en programmering.  Je zal daardoor anders gaan reageren en iets anders creëren. Ook loslaten wordt makkelijker.

☆De biochemische fabriek van je lichaam kan tot rust komen. Want alle fantasieën, illusies, herinneringen en het zoeken naar bewijs laten de chemische fabriek van je lichaam overuren maken. Door met je gedachten matchende stofjes aan te maken waardoor je je blij, verdrietig, boos of juist angstig voelt. Je binnenwereld zal rustiger en stabieler worden als je niet meer telkens opgezweept of overspoeld door een stroom verlammende, verkrampende of juist activerende energie in gang gezet door gedachten.  Het zal je ook een betere gezondheid opleveren: aan een verkrampt en verstijft lichaam, ligt een verkrampt en verstijft denken ten grondslag. Het is ook niet vreemd dat zoveel mensen met een burn-out kampen: zittend op een stoel kun je met je mind je biochemie behoorlijk ophitsen en uitputten.

☆Je meditatie zal verdiepen. Als je minder gedachten hebt en je biochemie rustiger is, heb je minder tot rust te brengen voor je in een diepe meditatieve stilte kunt zakken.

☆En last but not least: als je je eigen mind niet meer serieus neemt, zul je die van een ander al helemaal niet meer serieus nemen. Wat een vrijheid als je niet meer bezig hoeft te zijn met wat anderen van je denken. Of sterker nog: met wat je van jezelf vindt. Meningen zijn absoluut niet meer boeiend: het zijn enkel ‘neurons firing’.

Afbeeldingsresultaat voor neurons firing

 

 

Geluk is je geboorterecht

Twintig jaar geleden schreef ik een tekst toen mijn leven er niet rooskleurig uit zag. Deze week vond ik de tekst terug en was verbaasd: twintig jaar later lijkt de inhoud van deze tekst mijn leven als een onzichtbare hand gestuurd te hebben. 

Als ik het heb over geluk krijg ik wel eens de opmerking ‘Jij hebt makkelijk praten’. Geluk lijkt mij toe te lachen: ik ben gelukkig getrouwd, was ooit een succesvolle zangeres was met een top-40 hit en heb nu een goedlopende zangpraktijk.

Maar dat was niet altijd zo. Onderstaande tekst heb ik geschreven vijf dagen na mijn 28-ste verjaardag. Ik was een alleenstaande bijstandsmoeder met een zoontje van een half jaar. Ik bevond mij in een uitzichtloze situatie en de toekomst was hoogst onzeker.  In de ogen van velen was ik een nobody: ik had in mijn eentje een kind op de wereld gezet en teerde op de zak van de maatschappij.

Dat ik gestudeerd had, talenten had en vooral veel liefde in mijn hart leek weinigen te interesseren: als je geen duidelijke waarde toevoegt in deze maatschappij voel je je al snel waardeloos. Maar met wat voor een vooroordelen ik ook geconfronteerd werd, ik wist diep van binnen dat het anders zat. Zowel voor mijn zoontje als voor mijzelf schreef ik daarom deze tekst.

Jij bent een mooi en uniek wezen

gewoon omdat je bestaat

Je bent het waard om van gehouden te worden

ongeacht wat je denkt of doet, slaagt of faalt

maar gewoon omdat jij jij bent, een kind van de zon, drager van licht

Geluk is niet een onbereikbaar iets of een voorrecht

het is je natuurlijke staat, je geboorterecht

Als nare dingen op je pad komen, hoe onbegrijpelijk en wreed ze ook lijken

bedenk dan dat het mogelijkheden zijn om te groeien en van te leren

laat die ervaringen je niet tot last zijn, maar draag ze mee als bagage

Als angst je in de greep houdt

bedenk dan dat het enige wat je met angst voorkomt

je eigen geluk en groei is

want een mens die geen risico’s durft te nemen

en die niet durft te falen

zal nooit een stap verder komen

Het leven is niet iets dat je overkomt

maar een stuk waarvan je zelf de regie in handen hebt

de enige die ervoor kan zorgen dat je gelukkig wordt

en dat andere je met respect behandelen ben je zelf

Alleen als je van jezelf houdt en jezelf neemt zoals je bent

zullen anderen dat ook doen

Een mens die van zichzelf houdt zorgt goed voor zichzelf

want als je echt van jezelf houd, hou je van je lichaam

en maak je het niet kapot met alcohol, drugs of slechte voeding

Het is de tempel van de ziel

een aardse manifestatie van God

en je wilt toch niet dat Hij in een vuilnisbelt moet wonen?

Luister naar de stem van je hart

ook jij krijgt de innerlijke leiding

om te worden wie je bent en de mogelijkheden te ontplooien die je bij je geboorte hebt meegekregen

en je natuurlijke staat van geluk te beleven

Bevrijd jezelf van de stoorzenders die je beletten jouw innerlijke stem te horen

zoals haat, negatieve mensen, laag zelfbeeld, slechte ervaringen, opvoeding, zelfverwijt

en ook jij zal naar buiten uitstralen wat je bent: een mooi en uniek wezen.

 

Judith Jobse, 24 – 02- 1998

Bovenstaande tekst schreef ik vanuit het weten dat onze gedachten de werkelijkheid scheppen. Dat er een geestelijke wet bestaat die maakt dat je wordt waartoe je jezelf de opdracht geeft. Mits je natuurlijk gelooft en vooral ook doorvoelt wat volgens jou de waarheid over jezelf is.

Die wijsheid had ik niet van mijzelf, maar van de in 1981 overleden Dr. Joseph Murphy. Zijn boek ‘De weg naar een rijker leven’ trok mijn aandacht toen ik in 1997 door de bibliotheek liep. Hoogzwanger, met een gebroken hart en met amper voldoende middelen om de uitzet voor mijn baby bij elkaar te sprokkelen. De titel had een enorme aantrekkingskracht op mij: een rijker leven, ja graag. Want mijn leven was op dat moment absoluut niet wat ik voor mijzelf in gedachten had gehad, waarover ik gedroomd had. En de baby in mijn buik gunde ik meer dan een leven op bijstandsniveau in een klein tweekamerflatje….

De-weg-naar-een-rijker-leven

Lang voor The Secret een hit werd en Willem de Ridder met zijn handboek Spiegelogie kwam (allebei zeker de moeite waard om te lezen) schreef Joseph Murphy al dat je je eigen lot vormt, kneedt en schept door de manier waarop je denkt. Gedachten zijn in veel gevallen geen onschuldige wolkjes die voorbij drijven zonder een spoor achter te laten. Gedachten hebben wel degelijk impact doordat ze vorm, structuur en substantie hebben, alleen in een andere geestelijke dimensie. In feite zijn ze even concreet als bijvoorbeeld je hand of hart.

Denkbeelden en gedachten worden door middel van herhaling, geloof en hoopvolle verwachting in je onderbewustzijn gegrift. Alles wat je in je onderbewustzijn grift zal gestalte krijgen in de werkelijkheid in de vorm van ervaringen, omstandigheden, gebeurtenissen. Daarom is het belangrijk de gedachtenstroom in je mind te bewaken. Er een poortwachter neer te zetten die de kwaliteit van je gedachten bewaakt en voorkomt dat negativiteit zich er kan nestelen. En moet je de grafeerpen van je gedachten en gevoelens bewust ter hand nemen.

Ik heb het gedaan door bovenstaande tekst te schrijven en in mijn onderbewuste te programmeren. Iedere keer las ik de tekst opnieuw, net zo lang totdat iedere cel in mijn lichaam mee resoneerde en ervan overtuigd was dat het klopte. Dat voelde soms als het drillen van een groep muitende tieners omdat er ook nog een andere werkelijkheid in mijn onderbewuste circuleerde (en waarvan mijn status quo in 1998 het resultaat was). Namelijk dat ik niet veel waard was en dat het nooit wat zou worden met mij.

De tekst ben ik kwijtgeraakt en nu in 2018, 20 jaar later, vond ik hem weer terug. In een oud schriftje dat ik bewaard had. Ik vind het heel bijzonder om te ontdekken dat in de twintig jaar die volgenden na het schrijven van de tekst duidelijk de blauwdruk van deze tekst te herkennen is in mijn leven.  Dankjewel dr. Murphy voor de inspiratie en wijsheid.

Zing je ego de deur uit

Zingen: voor veel mensen is het laten horen van hun stem iets heel intiems en kwetsbaars. De stem is een faculteit die zich grotendeels aan onze emotionele controle onttrekt. En dat vindt ons ego, die altijd bezig is met looking good en vermijden dat je een modderfiguur slaat, erg vervelend. We willen anderen er dolgraag van overtuigen dat we capabel, succesvol en aantrekkelijk zijn. Maar er komt een moment dat je je eigen toneelspel zat bent. Je ego je geluk en intimiteit juist in de weg staat. Dan wordt het tijd om je ego de deur uit te zingen. Waarom zingen? Omdat zingen een ingang is naar het hier-en-nu, de egoloze zone. En de stem onze zwakke plek als het gaat om looking good. 

Zingen, zo natuurlijk als het voor kleine kinderen is, zo een big deal is het voor grote mensen. Velen vinden het heel intiem en kwetsbaar om hun stem te laten horen. En kwetsbaar is iets wat we niet willen zijn. Ik durf te wedden dat als je 10 mensen de keuze geeft naakt met een zak over het hoofd een rondje door de stad rennen of een liedje zingen voor publiek, het merendeel kiest voor naakt een rondje rennen. Want je stem is zo ongeveer het enige wat zich in alle naaktheid laat horen voor wat het is. Waarin je weinig kunt maskeren en verbergen. Wat zich grotendeels aan onze emotionele controle onttrekt. Ben je verdrietig, geïrriteerd, gestrest, nerveus of juist heel blij: het toont zich in je stem.

Looking good

Een faculteit die zich slecht laat controleren en bedwingen is iets waar ons ego niet blij van wordt. Want één van de belangrijkste bezigheden van het ego is looking good: anderen ervan overtuigingen dat we capabel, succesvol en aantrekkelijk zijn. Dat we alles onder controle hebben. Het ego doet er dan ook alles aan om te vermijden dat we een modderfiguur slaan, ofwel looking bad. Ons hele leven zijn we bezig met het hooghouden van een beeld van onszelf, niet alleen naar anderen, maar vooral ook naar onszelf. Ons huis, carrière, auto, gezinsleden, vrienden, vakanties: het moet allemaal in dat plaatje passen.

Zwakke plek

En dan is er de stem. Die zich niet laat dwingen. Speelt het spelletje niet mee, zeker niet zingend en als er emoties in het spel zijn.  Je kunt nog zo alles onder controle denken te hebben in het leven: als de zenuwen door je keel gieren, dan hoor je dat. Je kunt nog zo een pokerface opzetten, als je verdrietig of geraakt bent, dan druipt het van je stem af: brok in de keel, geknepen geluid, heesheid, stotteren. Je kan zoveel gevoel en liefde uitspreken, maar als het niet vanuit het hart komt dan klinkt de zachtheid niet door in je stem. De stem is onze zwakke plek als het gaat om looking good: het kan ons genadeloos door de mand doen vallen.

Mind

En dan nog het hele ding van zuiver zingen en goed kunnen kunnen zingen: zodra iemand zijn mond opendoet en gaat zingen, springt de oordelende functie van de mind aan, zoals de vlam van een gasboiler zodra de warmwaterkraan open gaat. We vinden er van alles van als een ander gaat zingen. Lelijk, vals, onzuiver, niet goed overgebracht, tenenkrommend slecht, het raakt niet. In een gunstig geval oogst je waardering, maar de kans is groot dat je zangkwaliteiten gefileerd worden.

Spotlights

En het houdt niet op bij onze stem: het is een nationale sport om degene die in de spotlights gaat staan te beoordelen. Al onze frustraties, kleinzieligheden en jaloersheden krijgen vrij spel en worden geprojecteerd op degene in de spotlights of op het podium. Dingen die je niet geacht wordt en publiek te zeggen over de buurvrouw, je baas of een familielid, mag je over hen vrijelijk uitstorten. En omdat we allemaal weten dat het zo werkt (omdat we er allemaal aan meedoen) kijken we héél goed uit om onszelf in het middelpunt van belangstelling te zetten, zéker zingend. Uit angst voor de stem in het hoofd van de ander, uit angst weggehoond te worden of een slecht figuur te slaan.  Jezelf in het middelpunt plaatsen staat voor velen gelijk aan jezelf voor de leeuwen gooien. Het is dan ook niet zo vreemd dat het laten van je stem als doodeng ervaren kan worden.

Niks mis met het ego

Op zich is er niks mis met het ego en looking good. Sterker nog, het is belangrijk om een sterk ego op te bouwen voor je het de deur uit kunt zingen. Die stap kun je niet overslaan. Een sterk ego hebben we nodig om ons leven op te bouwen en kansen te creëren. Ik zal het illustreren met een voorbeeld uit mijn eigen leven. Als kind had ik niks met looking good. Ik merkte op dat grote mensen zich anders voordeden dan ze waren. Dat ze een masker droegen.  Ik snapte het niet: waarom jezelf anders voordoen dan je bent? Om indruk te maken op anderen? Wat is er mis met wie je bent? Of met hoe je je voelt? Ik zag het nut van al dat toneelspel niet in en bleef liever bij mijzelf.  De tol die ik moest betalen voor de weigering om mij anders voor te doen dan ik was was hoog: ik werd gepest omdat ik anders was. De door mij felbegeerde hoofdrol in de groep 8 musical ging aan mij voorbij naar iemand die in mijn ogen niet kon zingen. Bij gym werd ik altijd als laatste gekozen. En ik was niemands favoriete vriendin, leerling, nichtje of kleinkind.

Waardeloos

Door mijn onwil (en misschien ook wel onvermogen) mij aan te passen en het toneelspel mee te spelen kreeg ik weinig bevestiging. Uiteindelijk trok ik dan ook de conclusie dat ik niet echt de moeite waard was. En die conclusie werd continue bevestigd door situaties in het leven.  Zo kreeg ik op mijn 29ste bij een gesprek met een platenmaatschappij te horen dat ik onverkoopbaar was omdat ik te oud en te lelijk was (over dat gesprek heeft degene die mee was een hilarisch blog geschreven met de naam ‘De Tiet; ) Een aantal maanden na mijn platenmaatschappij-fiasco had ik een auditie voor Joop van den Ende. Omdat ik gewoon heel graag een keer één van mijn eigen geschreven liedjes op tv wilde laten horen. Ik ging totaal zonder verwachtingen naar de auditie omdat ik toch als wist dat ik onverkoopbaar, te oud en te lelijk was. Ik had daarom niet eens de moeite gedaan mij leuk aan te kleden of op te maken. Want het ging tenslotte om de muziek. Waarom wordt van een zangeres verwacht dat ze eruit ziet als een fotomodel, terwijl niemand de eis aan een fotomodel stelt dat ze moet kunnen zingen? Belachelijk vond ik het. Als ze niet door mijn muziek heen konden luisteren, dan maar niet.

Glitter and glamour

De auditielocatie was gevuld met strak in het pak zittende mannen en opgedofte glitter-and-glamour vrouwen. Vaak in gezelschap van een nerveuze manager. Ik wist gelijk ‘dit wordt helemaal niks’. De vragen die ik tijdens de intake kreeg ondersteunden mijn gut-feeling. Vragen als ‘Zou je je haar kort laten knippen en zwart laten verven als wij dat van je eisen?’ Nee natuurlijk niet! ‘Zou je het zien zitten om je nummer aan een danceproducer te geven en die de vrije hand te geven er iets heel anders van te maken?’ No way!  Ik ging naar huis en wist zeker: ik was al bij de intake afgeserveerd.

Hopeloos geval

Mijn verbazing was des te groter toen dat niet het geval bleek te zijn. Misschien wel juist omdat ik zo een hopeloos geval leek en er daardoor veel eer te behalen viel. Dus ineens was ik deelnemer aan het RTL4-programma Your Big Break, de voorloper van talentenshows als The Voice, Idols en The x-factor, en kreeg ik de kans mijn nummer aan de wereld te laten horen. Er moest veel werk verricht worden om mij tv-waardig te maken. Ik kreeg een make-over van topvisagist Mari van de Ven. Ik kreeg een sessie bij een coach die mij leerde meer zelfvertrouwen uit te stralen. Muzikaal werd ik gekoppeld aan producer en artiest Humprey Campbell.

Onzichtbaar

Vlak voor mijn eerste TV-performance ging ik eten in de kantine van Joop van de Ende. Ik had net een make-over gekregen van Mari van de Ven en had prachtige kleren aan. Ik herkende mijzelf niet meer, zo mooi zag ik eruit. Ik zal nooit vergeten wat er toen gebeurde. Ik liep door de gang en mensen draaiden hun hoofd naar mij om. Een man in de lift glimlachte naar mij.  Een vrouw hield de deur voor mij open. Mensen die totaal out of my league waren knoopten een praatje met mij aan. Een groepje mannen in de kantine deden een sjanspoging.  Ineens viel bij mij het kwartje wat de fun was van aan het meedoen aan het Grote Toneelspel, aan het Circus. Er gaan letterlijk en figuurlijk deuren voor je open. Deuren die niet opengaan als je onzichtbaar bent, als je je aan de middenmoot aanpast, als je als een grijze muis door het leven hobbelt.

Video: Your Big Break: van grijze muis tot podiumdiva

Strings en push-up BH’s

Ik won de talentenshow en kreeg als prijs een platencontract. Driekwart jaar later kwam mijn nummer op single uit en stond in no time bovenaan de hitparade. Ik kreeg een persoonlijke manager die mij de regels van het spel moest leren, want ik moest daar flink in bijgespijkerd worden. Ze stond hoofdschuddend voor mijn kast waarin alleen maar comfortabele onderbroeken tot aan mijn oksels, bergschoenen, tuinbroeken en oversized shirts te de vinden waren. Er werd budget vrijgemaakt om mijn kledingkast opnieuw te vullen. Ik leerde op kleine hakken lopen en strings en push-up BH’s dragen. Ik kreeg hairextensions en leerde mijzelf opmaken. Ook moest ik leren om als artiest binnen te komen en niet als mijzelf. De eerste paar optredens werd mijn persoonlijk manager met haar charisma en goede kledingsmaak nog wel eens voor mij aangezien. En ik met mijn haar in een staartje en een comfortabele regenjas voor haar. Dat moest veranderen.

Zandbak

De lol en zin van je rol met verve meespelen in het Grote Circus werd mij steeds helderder. Ik vond het leuk dat ik een ander effect had op mensen dan daarvoor. Ineens lagen de kansen voor het oprapen. Had iedereen met mij op school of in de zandbak gezeten. Waren mensen trots op mij die mijn daarvoor nooit een blik waardig hadden gegund. Had ik massa’s vrienden en kennissen en meer uitnodigingen voor feestjes en verjaardagen dan ik dagen in de week had. Ik kon mij dan ook helemaal voorstellen dat succesvol zijn en looking good voor velen zwaar verslavend is.

Dienstweigeraar

Hoewel ik het prima vond om aan de oppervlakte het spel mee te spelen, dieper dan de opervlakte ging het niet. Ik kon mij nooit helemaal  identificeren met de rol van de succesvolle Judith. Daarvoor was ik te lang een dienstweigeraar geweest. En stond de observatormodus te veel aan doordat ik sinds mijn studententijd dagelijks mediteerde. Het was mij heel helder dat mijn nieuwe contacten vooral geïnteresseerd waren in de succesvolle Judith. Ze hadden een beeld van wie ik was en hadden daar een relatie mee, in plaats van dat ze echt contact hadden met en geïnteresseerd leken te zijn in wie ik was: met mijn angsten, gektes en gedachtenwereld. Dat voelde eenzaam. Ik had ook heel goed in de gaten dat ik een statussymbool was geworden en door anderen gebruikt werd om hun status en succes te bevestigen. Gezien worden met succesvolle mensen is heel belangrijk voor veel succesvolle (en vooral ook minder succesvolle) mensen.

Identificatie

Om mij heen zag ik steeds meer voorbeelden van dat succes en looking good een kiem van ongeluk in zich meedragen. Om te laten zien dat we succesvol, aantrekkelijk en capabel zijn omringen we ons met huizen, auto’s, spullen en mensen die die boodschap ondersteunen. Ook onze carrière en gezinsleden kunnen voor dat doel worden ingezet. Hoe meer je je identificeert met je rol en gaat geloven in het beeld dat je van jezelf hebt gecreëerd hebt, hoe meer je er slaaf van wordt. Hoe kwetsbaarder je wordt. Hoe meer je op je hoede bent voor fouten en situaties die de huidige status quo en het zorgvuldig gecreëerde beeld over jezelf kunnen aantasten. Hoe meer je op je tenen moet  lopen. Voor je het weet is je succes en de geweldige beeldvorming over je zelf op een dag je eigen geschapen gevangenis geworden.

Onvermijdelijkheid

Er komt altijd een tijd dat het moeilijk wordt om het beeld over jezelf hoog te houden. Bij wie gaat het nou niet mis in het leven? Vroeger of later raakt iedereen wel een keer baan, huis, gezondheid, partner of geloofwaardigheid kwijt. Dat is de onvermijdelijkheid van het bestaan. Voor alles is een komen of gaan. Als je zelfbeeld en je gevoel van geluk aan je buitenkantje en prestaties gekoppeld zijn, dan zul je er alles aan doen om te proberen het beeld van jezelf hoog te houden. En dat kan je heel veel inspanning, tijd en geld kosten. Ook komt er een moment dat je winning formula ofwel het gedragsrepertoire waarmee je oorspronkelijk je successen behaalde, tegen je gaat werken (vaak in intieme situaties).

Eenzaamheid

Eén van de prijskaartjes van het looking good van ons ego is eenzaamheid. In het minst erge geval voel je je eenzaam omdat je weet dat mensen niet weten wie je echt bent. En dat ze zich relateren met een beeld, met verwachtingen van jou, maar niet met wie je daadwerkelijk bent. Eén gradatie verder voel je je een bedrieger, een oplichter die weet dat het allemaal niet is wat het lijkt en doe je angstvallig je best om niet door de mand te vallen. In het ergste geval, dat van totale identificatie, geloof je zo in de rol die je speelt dat als er iets mis gaat je dat ziet als persoonlijk falen. Dat is zo een ramp dat je er alles aan zal doen om te voorkomen dat het misgaat omdat je geluksgevoel direct aan je buitenkantje en prestaties gekoppeld zijn.  Hoeveel vrijheid heb je dan in het leven? Hoe authentiek kun je dan nog zijn? Hoe kwetsbaar ben je dan?

Impact

Na een tijdje het spel te hebben meegespeeld maakte ik de balans op: was ik er gelukkiger van geworden dat ik succesvol was en goed het spel in het Grote Circus mee kon spelen? Het had een aantal positieve veranderingen in mijn leven teweeggebracht en ik had leuke en waardevolle ervaringen opgedaan. Maar in mijn hart was ik gelukkiger voor mijn succes. Toen er minder verwachtingen waren, ik vrijer was in mijn doen en laten en mijn relaties authentieker. Ik zei mijn muziek carrière aan de top gedag: dan maar minder good looking, minder geld en minder succes, maar meer tijd voor mijn kinderen, meer vrijheid en meer rust in mijn leven.  Ik bleef wel muziek maken en optreden. Ik had er zowaar plezier in gekregen om het spel te spelen, mits op kleinere schaal: enkel rondom het podium. Niet meer in mijn gehele leven: als ik in de auto naar huis zat, mocht de onzin weer afgelopen zijn.

Moe van looking good

Maar zelfs dat, een aantal uren looking good voor een optreden ging mij steeds zwaarder vallen. Als artiest wordt er van je verwacht dat je er spik en span uitziet. Als je in de twintig of dertig bent is dat geen probleem, maar als je zoals ik een 45-plusser bent wordt dat steeds lastiger. Ik heb geen zin in kunstgrepen zoals hairextensions en botoxbehandelingen om aan de verwachtingen te kunnen blijven voldoen. Of zoveel make-up op te moeten smeren dat ik op een wassen beeld lijk. Ook speelt energiebeheer een steeds belangrijkere rol: de tijd dat ik met energie kon smijten is voorbij. Als ik iets doe moet ik er voldoende energie van krijgen. Van zingen krijg ik altijd energie, maar mijzelf oppompen voor een optreden en het bijbehorende keurslijf aantrekken kost mij meer energie dan het zingen zelf mij oplevert. Dat dat zo was kwam ik vooral achter toen ik mantra’s ging zingen.

Mantra’s

Mantra’s zijn woorden of zinnen, meestal in de oeroude taal Sanskriet.  Mantra’s kunnen gereciteerd of gezongen worden. (Meer over het zingen van mantra’s kun je lezen in mijn blog ‘Mantrazingen is hot’)  Het zingen van mantra’s is totaal anders dan het zingen van popliedjes of opera. Het is compleet voorbij looking good. Het is zingen van binnenuit. Het gaat om de ervaring en niet om hoe het eruit ziet. Performance speelt geen enkele rol. Hoe goed of slecht je het doet, er niemand die applaus geeft (tussen de nummers door is er stilte) of commentaar geeft. Er is totaal geen meetlat. Het is nergens mee te vergelijken. Zelfs de nummers hebben geen vaste duur of tempo. In het begin moest ik daar heel erg aan wennen: had ik de neiging toch te gaan performen. Maar toen ik eenmaal door had dat helemaal nergens op sloeg en alles losliet, gebeurde er iets nieuws. Alhoewel, nieuws, eerder iets heel ouds….

Magie van zingen

Als het ego niet meer bezig is met looking good of het vermijden van looking bad, kan het denken tot rust komen. Als geen enkel zintuig meer bezig is met wat het effect is op het publiek, kan de intuïtie het overnemen. En dan gebeurt er iets magisch…. Je kunt helemaal opgaan in de muziek, één worden met de klanken. Je lost erin op en bent niet meer aan het zingen maar wordt gezongen. Er is geen klein ikje meer en je wordt één met het grotere geheel. En onderschat niet het effect van de eeuwenoude klanken van mantra’s: al zingend kom je in het hier-en-nu terecht wat een mindloze zone is. Waar geen ego is, alleen ziel. Welkom thuis.

Bevrijdend

Zingen van mantra’s kan heel bevrijdend zijn als je je eigen keurslijf en looking good zat bent. Als je alle ruimte wil ervaren om je stem te laten klinken, tot expressie te brengen. Weer thuis te komen bij jezelf. Er zijn geen andere mensen die er iets van vinden: iedereen is met zijn eigen ervaring bezig. Het kan zijn dat je daardoor geconfronteerd wordt met je eigen overactieve mind die aan het vergelijken is, etiketjes plakken en oordelen. Want die aparte ambiance, de hypnotiserende oosterse klanken en die types die zich helemaal mee laten voeren door de muziek daar vindt onze Westerse mind van alles van. Het fijne van mantra’s is ook dat er geen vergelijkingsmateriaal is voor hoe ze moeten klinken: het zijn geen hitjes van de radio. Dus er is ook geen meetlat waar je jezelf langs kunt leggen. En niets waar je jezelf mee kunt vergelijken (ook een favoriete bezigheid van het ego). Er is vooral jij, je stem en de muziek.  Na het zingen ga je met een leeg hoofd en een vol hart weer naar buiten.

 

Afbeeldingsresultaat voor rule number one fuck what others think

 

 

 

 

 

 

 

 

Brandbrief wetenschappers: 5G risico voor volksgezondheid. Waarom wij dit niet (mogen) weten

Eerst hadden we wifi, 2G, 3G en 4G. De gezondheidsrisico’s werden weggehoond en waarschuwingen van wetenschappers in de wind geslagen. Nu komt 5G. In augustus 2017 stuurden wetenschappers de Europese Commissie een brandbrief omdat volgens hen de volksgezondheid in het geding is. Wie deze brief leest krijgt koude rillingen van het dramatische toekomstscenario met daarin meer kans op o.a. kanker, neurologische stoornissen en leer- en geheugenstoornissen. Zelfs onze voortplanting is ‘at stake’. Waarom pikt niemand dit onderwerp op, zelfs pers en opiniemakers niet?

Het is niet de eerste keer dat wetenschappers de noodklok luiden. In 2015 luidden meer dan 200 wetenschappers wereldwijd de noodklok bij de Verenigde Naties en Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) over de gezondheidsgevaren van onze draadloze technologie. Voor dovemansoren blijkt.

Video: wetenschappers o.l.v. dr. Martin Blank bieden in 2015 WHO en VN appel aan vanwege gezondheidsrisico’s van  straling

Ongeveer hetzelfde clubje stuurt nu opnieuw een brandbrief , dit keer aan de EU. De grote vraag is waarom niemand, inclusief pers, dit oppikt.

5G: niet getest en onveilig

De wetenschappers maken zich grote zorgen omdat het 5G-netwerk uitgerold wordt zonder dat de effecten daarvan op mens, dier en natuur onderzocht zijn en zonder dat reële veiligheidslimieten zijn vastgesteld. Het is aannemelijk dat de gezondheidseffecten van 5G nog dramatischer zullen zijn dan dat van 3G, 4G en wifi omdat er hogere frequenties worden gebruikt en er sprake is van een cumulatie van stralingsbronnen. In de brandbrief roepen de wetenschappers de EU op om: “Alle redelijke maatregelen te nemen om de implementatie van 5G een halt toe te roepen tot onafhankelijke wetenschappers kunnen garanderen dat 5G en de totale stralingslevels veroorzaakt door straling afkomstig van 2G, 3G, 4G en 5G samen niet schadelijk zijn voor EU-burgers (kinderen en zwangere vrouwen in het bijzonder) en voor de omgeving.”

Negatieve gezondheidseffecten

De wetenschappers achten de negatieve gezondheidseffecten van elektromagnetische straling meer dan bewezen. Straling afkomstig van o.a. mobiele telefoon, wifi en zendmasten, kan klachten als hoofdpijn, slaapstoornissen, vermoeidheid, concentratieproblemen, hyperactiviteit, oorsuizen en geheugenstoornissen veroorzaken. En wordt in verband gebracht met een verhoogd risico op kanker en DNA-schade. De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) heeft elektromagnetische straling van mobiele telefonie in 2011 geclassificeerd als ‘mogelijk kankerverwekkend’ (2B). Er zijn geluiden ,  o.a. van de bekende oncoloog Lennart Hardell, dat straling in categorie 1, kankerverwekkend, zou moeten worden ingedeeld.

Biljoenen

Waarom wordt deze downside van onze moderne technologie angstvallig buiten de schijnwerpers gehouden? Waarom met de vaart der volkeren een mogelijk onveilige technologie uitrollen? Omdat er gi-gan-tische economische belangen mee gemoeid zijn. De Amerikaanse telecomtopman Tom Wheeler spreekt klare taal in een persconferentie als het gaat over de uitrol van 5G: er zijn tientallen biljoenen dollars mee gemoeid, er wordt niet gewacht op veiligheidsstandaarden en hij waarschuwt dat niemand de uitrol een strobreed in de weg moet leggen.

FCC topman over uitrol 5G:  biljoenen dollars, niet wachten op veiligheidsstandaarden en geen strobreed in de weg leggen

Taboe

Wie dat wel doet kan rekenen op een hoop vijanden met geld en machtige vriendjes in alle lagen van het bedrijfsleven en politiek. Erover schrijven of praten is al voldoende om in diskrediet te worden gebracht. En wie nog een stapje verder durft te gaan loopt het risico op karaktermoord en zelfs intimidatie.  En daarom blijft het oorverdovend stil als het gaat over de negatieve gezondheidseffecten van straling. Politici, pers, opiniemakers en zelfs degenen die onze gezondheid behoren te bewaken kijken de andere kant op.

Voorzorgsmaatregelen

Toch begint héél langzaam het tij te keren.  In steeds meer landen worden voorzorgsmaatregelen genomen om de gezondheid van met name kinderen en jongeren te beschermen. Zo is in Frankrijk wifi in crèches bij wet verboden en is het gebruik in basisscholen beperkt. Veel grote Belgische steden als Gent en Mechelen volgen Frans voorbeeld. De Jeugdgezondheidszorg van Cyprus heeft een voorlichtingsvideo gepubliceerd waarin ouders en scholen het advies krijgen kinderen zo min mogelijk bloot te stellen aan de straling van wifi en mobieltjes. Kinderen met grote reebruine ogen vragen zich in de video af “Since you love us, why do you radiate us with wireless?”

Voorlichtingsvideo Jeugdgezondheidszorg Cyprus over de gezondheidsrisico’s van straling

Voldoende wetenschappelijk bewijs

In Nederland blijft het stil. Muisstil. Wie een vraag over dit onderwerp stelt aan GGD of gemeente krijgt standaard de mantra te horen dat de Nederlandse Gezondheidsraad concludeert dat er geen bewijs is voor de schadelijkheid van straling. Maar dat is onjuist: er is meer dan voldoende wetenschappelijk bewijs. Alleen zijn er ook wetenschappelijke onderzoeken die geen gezondheidseffecten zien. Maar niet alleen zijn er meer onderzoeken die wel een effect laten zien dan geen; de onderzoeken die geen effect laten zien zijn meestal ook nog eens gefinancierd vanuit de industrie. Omdat onderzoeken elkaar tegenspreken is er zogezegd geen wetenschappelijke consensus. Maar een gebrek aan wetenschappelijke consensus is iets anders dan gebrek aan wetenschappelijk bewijs.

Niet wegstrepen

Volgens stralingsexpert professor Olle Johansson van het gerenommeerde Karolinska Instituut in Zweden kun je wetenschappelijke bewijzen niet tegen elkaar wegstrepen. “Het is een misverstand dat je wetenschappelijke publicaties tegen elkaar kunt wegstrepen, zoals de tabaksindustrie jaren heeft gedaan. Je kan nooit een rapport dat een negatief gezondheidseffect laat zien neutraliseren met een rapport dat niets laat zien. Dit is een misverstand en wordt helaas vaak gedaan door zowel vertegenwoordigers van de industrie als van officiële autoriteiten. Het grote publiek is makkelijk voor de gek te houden met dit soort argumentaties. Maar als je door één dodelijke slang bent gebeten, wat maakt het dan voor jou uit dat er ook miljoenen ongevaarlijke slangen zijn?”

Hyperactieve kindjes

Dat buitenlandse Gezondheidsraden deels andere conclusies trekken is geen reden voor zelfreflectie van onze eigen Gezondheidsraad. Dat andere landen voorzorgsmaatregelen nemen is voor Nederlandse politici geen aanleiding om kritische vragen te stellen. Zeker niet nu de Europese commissie aangekondigd heeft honderden miljoenen te investeren in de draadloze infrastructuur, wat komende jaren twee miljoen banen moet opleveren. En we een Rutte hebben die de ambitie heeft van Nederland de Silicon Valley van Europa te maken. Daar mogen best een paar kindertjes hyperactief voor worden en een aantal mensen minder van slapen. Gezondheid is ondergeschikt aan de economie.

Nederlandse Gezondheidsraad

Maar hoe hard is het argument van onze Gezondheidsraad eigenlijk dat negatieve gezondheidseffecten van straling niet bewezen zijn? Onderstaande korte elevatorpitch slash kruisverhoor van dr. Eric van Rongen geeft duidelijkheid.  Dr. Van Rongen is o.a. secretaris van de Gezondheidsraad. Hij heeft ook zitting in de ICNIRP, de organisatie die internationaal aanbevelingen geeft over de blootstellingslimieten voor straling. Tijdens een Zweeds seminar over straling, eind mei 2016, stelt de kritische Zweedse journaliste Mona Nilsson hem de vraag waarom hij geen duidelijke conclusies kan trekken over de schadelijkheid van elektromagnetische straling. En waarom de Zweedse bevolking en beleidsmakers dr. Van Rongen meer zouden moeten vertrouwen dan de 220 wetenschappers. Het antwoord van Van Rongen is kort maar krachtig: “Iedereen kan geloven wat hij wil geloven. Als die wetenschappers denken dat er genoeg bewijs is, dan is die conclusie hun verantwoordelijkheid. Wij trekken andere conclusies. En het is aan de mensen om te beslissen welke groep zij betrouwbaarder vinden en wat ze willen geloven”. Punt

Dr. Van Rongen Gezondheidsraad: “Een kwestie van vertrouwen”

Kwestie van vertrouwen

Aha, het is dus gewoon een kwestie van vertrouwen, en wij, Nederlanders, mogen zelf beslissen wie wij geloven. Wauw! Wist jij dat? Ik niet. Ik zou toch veronderstellen dat als op grote schaal een technologie wordt ingevoerd het aan alle kanten getest is en gezondheidsrisico’s zijn uitgesloten.

Wetenschap

Persoonlijk heb ik meer vertrouwen in wetenschappers. Eén van de ondertekenaars van het appel uit 2015 is professor Dariusz Leszczynski, adjunct professor Biochemie aan een universiteit in Finland en o.a. assistent professor aan Harvard Medical School. Hij wordt wereldwijd gezien als stralingsexpert en heeft o.a. de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) advies gegeven en was lid van de IARC (International Agency for Research on Cancer).  In onderstaande lezing aan de universiteit van Brisbane in augustus 2017 geeft hij een uiteenzetting over wetenschappelijk onderzoek dat tot nu toe gedaan is naar de gezondheidseffecten van straling.

Lezing van prof. Dariusz Leszczynski over de gezondheidseffecten van straling (augustus 2017)

Grootste biologische experiment ooit

Ook legt hij precies uit wat 5G is. Voor 5G worden veel hogere frequenties gebruikt dan voor 2G, 3G, 4G en wifi. Het is aannemelijk dat deze frequenties (nog) meer impact zullen hebben op het menselijk organisme. Omdat het millimetergolven zijn zullen er niet alleen veel grotere zendmasten nodig zijn, maar ook nog eens heel veel kleine zendcellen ter ondersteuning.  Want de millimetergolven van 5G kunnen niet door muren, niet door bomen en worden geabsorbeerd door regen. Voor 5G zal er straks een sterke mini-zendmast hangen aan bijna iedere lantaarnpaal, zal het mogelijk geïntegreerd worden in straatstenen en zelfs schoenzolen. En het meest bizarre: in het hele invoeringsdraaiboek van 5G wordt nergens gerept over wetenschappelijk onderzoek en over veiligheidslimieten. 5G wordt gewoon ingevoerd zonder dat er wetenschappelijk onderzoek naar is verricht en zonder dat er reële veiligheidslimieten zijn vastgesteld. De invoering van 5G is dan ook te beschouwen als het grootste biologische experiment op de mensheid ooit. Laten wij dit gebeuren?

Vind jij ook dat er op een verstandige manier moet worden omgegaan met het invoeren van nieuwe technologie? Dat gezondheidsrisico’s serieus genomen dienen te worden en we het recht hebben op eerlijke voorlichting? Teken dan de petitie van ‘Verminder electrosmog’.

 

 

 

 

Overactieve mind: saboteur van performance en gezondheid

Tollen stress- en paniekgedachten door je hoofd voor je het podium opgaat? Of ga je daardoor het podium juist niet op? Heb je in gedachten al 20 x opgetreden voordat de show daadwerkelijk plaatsvindt? Uit behoefte aan controle of omdat je nou eenmaal een overactieve mind hebt die overal beren en wolven op de weg ziet? Lees dan vooral verder.  Gedachten hebben een rechtstreekse invloed op ons lichaam. Met je denken kun je je performance niet redden, maar saboteer je deze juist: het is de perfecte anti-warming up. 

Veel vocalisten hebben er last van: een overactieve mind, die uit behoefte aan controle of uit gewoonte gaat malen en rampscenario’s bedenken, vooral in de buurt van een optreden. Je denkt misschien dat het niet uitmaakt wat je denkt: gedachten zijn immers maar gedachten. Maar ik heb slecht nieuws voor je. Gedachten zijn weliswaar niet zo zichtbaar en tastbaar als je nieuwste outfit of de weerman op TV, maar ze hebben wel degelijk een rechtstreekse uitwerking op ons lichaam en gezondheid. Er is een rechtstreekse connectie tussen ons lichaam en onze gedachten. Zo zorgen tobben en piekeren bijvoorbeeld voor fysieke stressreacties en verkramping, vergiftigen ze het lichaam en ondermijnen onze gezondheid. Het is een illusie om te denken dat gedachten geen effect hebben. Je gedachten kunnen je performance behoorlijk saboteren voordat je uberhaupt in de buurt van een podium bent. Gedachten kunnen je instrument, je lichaam, laten verkrampen en verstijven. Het is de perfecte anti-warming-up.

Gedachten beïnvloeden ons lichaam direct

Er is een directe connectie tussen onze gedachten en ons lichaam. Hoe werkt dat? Om te overleven moet ons lichaam in staat zijn adequaat te reageren op de omgeving. Staat er ineens een tijger voor je neus, dan moet je kunnen vechten of vluchten en wordt er adrenaline aangemaakt. Valt er niet te vechten of te vluchten, dan verstijf je, wat een soort ‘jezelf voor dood houden’ is, in de hoop dat de aanvaller afdruipt en/ of zo min mogelijk schade aanricht. De informatie over de buitenwereld krijgt het lichaam via de hersenen die met de buitenwereld in contact staan via de zintuigen.

Zintuigelijke indrukken

Onze zintuigen zijn de toegangspoorten tot onze hersenen. Dankzij hen kunnen we zien, voelen, proeven, horen en ruiken. Prikkels van buitenaf, bijvoorbeeld een beeld, geluid of geur, veroorzaken elektromagnetische trillingen. Die trillingen veroorzaken een elektrische ontlading in de kern van een zenuwcel in de hersenen (neuron). Bij die elektrische ontlading komen er stofjes vrij, de zogenaamde neurotransmitters. Deze neurotransmitters zorgen ervoor dat een elektrische stroom met informatie naar de hersenen gaan. Je kunt het vergelijken met de nulletjes en de ééntjes waarmee onze computers rekenen.  In de hersenen worden deze elektrische stroompjes omgezet in plaatjes: geluidsplaatjes, beeldplaatjes, geurplaatjes, gevoelsplaatjes en smaakplaatjes, net zoals in onze computer de nullen en de enen om worden gezet in beeld en geluid. Dit is het materiaal waarmee de hersenen kunnen ‘rekenen’. De uitkomst van de rekensom zorgt ervoor dat de hersenen het lichaam aanzetten tot de juiste actie. De boodschappers die het hele fysieke circus aansturen zijn onze hormonen.  Samengevat kun je zeggen dat gebeurtenissen in de wereld bio-elektrische en bio-chemische effecten in het lichaam teweegbrengen.

nullen en eenen

Gedachten

Niet alleen zintuigelijke prikkels kunnen processen in de hersenen van start laten gaan: ook het denken kan dat. De hersenen kunnen echter geen onderscheid maken tussen een gedachte en een zintuigelijke prikkel: het effect op het lichaam is hetzelfde. Dit komt doordat gedachten ook elektrische impulsen zijn die dezelfde neurale netwerken gebruiken als de elektrische stroompjes afkomstig van zintuigelijke prikkels. Het gevolg is dat de beeldplaatjes en geluidsplaatjes die de hersenen aangereikt krijgen via zintuigelijke prikkels, hetzelfde zijn als die van gedachten. Zo slim is onze ‘computer’ dus niet. Om te checken of dit klopt hoef je alleen maar het volgende experiment te doen. Denk eens aan een sappige citroen: zie voor je geestesoog een citroen en neem daar in gedachten eens een hap van: proef het zure sap en voel hoe het overtollige sap langs je vingers naar beneden druipt. Je zal merken dat je speekselklieren gelijk beginnen te werken. En ander voorbeeld: mannen kunnen een erectie krijgen alleen al door de gedachte aan een aantrekkelijke vrouw.

Van gedachte naar biochemie

De hypofyse is de plek in de hersenen waar informatie uit de buitenwereld (zintuigelijke prikkels) en binnenwereld (gedachten) wordt omgezet in biochemie. Immers, het lichaam moet voor zijn overleving telkens in staat zijn adequaat te reageren op de omgeving. Staat er ineens een tijger voor je neus, dan moet je dus kunnen vechten of vluchten en wel reflexmatig, in split second. Het systeem van signalering en reactie is dan ook zo snel, dat je lichaam al een biochemisch antwoord heeft op een situatie voordat jouw bewuste denken überhaupt doorheeft wat er gaande is. Als het lichaam alleen al dénkt dat er mogelijk gevaar of een bedreiging is draaien de machines van de stresshormonenfabriek gelijk volle toeren. Het bekendste stresshormoon is adrenaline. Adrenaline is een korte hevige energiestoot, de zogenaamde arousel. Het zorgt voor een verhoogde bloeddruk, versnelde ademhaling, snellere hartslag, aangespannen spieren, scherper horen en zien, concentratie en enorm veel kracht als het nodig zou zijn.

De schadelijke effecten van stresshormonen

Hoge spiegels stresshormonen hebben schadelijke gevolgen: ze vergiftigen ons lichaam en ondermijnen onze gezondheid.

  1. Onderdrukking van het immuunsysteem. Adrenaline is een stof die ervoor zorgt dat de werking van het immuunsysteem tijdelijk onderdrukt wordt. Als je moet vechten tegen een tijger, dan vindt het lichaam het ‘vechten tegen een bacterie’ eventjes totaal onbelangrijk. Als die tijger jou straks doodt, dan is die bacterie er tenslotte ook geweest… Adrenaline remt ook de spijsvertering: het verteren van bijvoorbeeld een broodje kaas is een luxe waar het lichaam geen energie in wil steken omdat het ervanuit gaat dat jij straks ‘het broodje kaas’ voor die tijger kan worden!
  2. Bijnieruitputting. Adrenaline die niet gebruikt wordt is een dusdanig schadelijke stof voor het lichaam dat de bijnieren cortisol gaan aanmaken om de schadelijke effecten van adrenaline te neutraliseren. Als langdurig veel cortisol aangemaakt wordt dan kunnen de bijnieren uitgeput raken. Het gevolg daarvan is dat er een te laag cortisolgehalte ontstaat. Bij een te laag cortisolgehalte voel je je de hele dag moe, heb je geen energie en kun je zelfs depressieve klachten ontwikkelen. Ook word je extra gevoelig voor stress. Omdat cortisol ook nodig is voor het functioneren van de schildklierhormonen kan een uitputting van de bijnieren ook leiden tot spierzwakte, gevoeligheid voor koude en andere klachten die horen bij een te lage schildklierfunctie.
  3. Slechte concentratie. Een langdurig hoog gehalte aan cortisol zorgt voor het verschrompelen van de hippocampus, een deel in de hersenen dat belangrijk is voor het geheugen en de concentratie. Een kenmerkend symptoom van langdurige stress is dan ook vergeetachtigheid.
  4. Vatbaar voor bloedsuikerspiegelaandoeningen. Als een tijger voor je neus staat heb je veel energie nodig om te kunnen vechten of vluchten. De stresshormonen adrenaline en cortisol zorgen dan ook voor een verhoging van de bloedsuikerspiegel zodat je klaar bent voor actie als de tijger je gaat aanvallen. Bij de meeste mensen wordt deze energie echter helemaal niet gebruikt. Er zijn namelijk geen tijgers, beren of wolven meer, maar we hebben vooral last van mentale beren en tijgers: hier hoef je niet voor weg te rennen. Er is meestal geen noemenswaardige fysieke actie bij stress voor een examen, een sollicitatiegesprek of optreden. Insuline is het hormoon dat ervoor zorgt dat bloedsuiker omgezet wordt in de energie die nodig is voor vechten of vluchten. Door verbranding van suiker in de cellen ontstaat energie. Deze verbranding zorgt er ook voor dat de bloedsuikerspiegel weer naar normale waarden wordt teruggebracht. Als je bij stress niet gaat vechten of vluchten moet de bloedsuikerspiegel op een enigszins geforceerde manier terug worden gebracht naar normale waarden. Als er vaak stress optreedt zonder dat je intensief gaat bewegen, gaat deze regulering moeizamer. Door langdurige stress kunnen mensen gevoeliger worden voor bloedsuikerspiegelaandoeningen zoals hypoglycemie en diabetes.
  5. Verhoogde pijngevoeligheid. Bij stress worden er in eerste instantie lichaamseigen pijnstillers aangemaakt (endorfinen), om een eventuele wond te kunnen negeren als je gewond raakt bij het vechten of vluchten voor je leven. Maar bij langduriger stress zal er uitputting ontstaan, waardoor er juist minder endorfinen worden aangemaakt wat kan leiden tot een verhoogde gevoeligheid voor pijn.
  6. Verstoorde slaap. Niet zelden zeggen mensen tijdens een stressvolle periode ‘Ik heb er slapeloze nachten van’. Als je aan het tobben en piekeren bent, probeer dan de slaap maar eens te vatten: dat zal de grootste moeite kosten. Hoe komt dat?  De informatie dat je in bed ligt en moet slapen is ondergeschikt aan de informatiestroom vanuit je hersenen omdat daar al je aandacht naartoe gaat.  Hierdoor blijf je je sympathisch zenuwstelsel, dat deel van het zenuwstelsel dat ervoor zorgt dat je lichaam in een staat van paraatheid komt, actief en zit het bloed vol met adrenaline waar het niks mee kan. Omdat je in bed ligt is er ook geen actie die de adrenaline kan verbranden. Het duurt daarom heel lang voordat het parasympatische zenuwstelsel, dat deel van het zenuwstelsel dat verantwoordelijk is voor rust en regeneratie en wat actief dient te worden tegen de tijd dat je gaat slapen, het roer weer over kan nemen en je in slaap valt. Vaak heb je na tobben en piekeren een onrustige slaap en wordt je de volgende ochtend niet uitgerust wakker. Je lichaam heeft tenslotte nog steeds een hoge spiegel aan stresshormonen en heeft te weinig kunnen rusten en regenereren. Op langere duur zorgt dit voor gezondheidsproblemen. Adrenaline remt ook de behoefte aan slaap. Hierdoor kan het voorkomen dat je denkt dat barst van de energie, terwijl je eigenlijk al zwaar in je reserves zit. Vaak heb je niks in de gaten, totdat de man met de hamer komt…. Zingen is topsport waar je een goed uitgerust lichaam voor nodig hebt. De luxe van tobben en piekeren kun je je niet veroorloven als je uitgerust voor de dag wilt komen en een topprestatie moet leveren.

Ontspannen mindset en adrenaline verbranden

In het spreekwoord  ‘geluk is met de dommen’ zit een kern van waarheid: hoe slimmer de mens, hoe actiever het denken en hoe meer de neiging om te tobben en te piekeren. Heb je een spannend optreden of een auditie voor de boeg? Grote kans dat het optreden of de auditie al minstens 20 keer in je hoofd rondspookte voordat het daadwerkelijk plaatsvond. En je 20 keer stresshormonen hebt aangemaakt, alsof de gebeurtenis daadwerkelijk plaatsvond.

Wij zijn geneigd te denken dat de hoeveelheid stress in relatie staat met de hoeveelheid dingen die je op dag meemaakt of te doen hebt. Maar het blijkt dat mensen die weinig tot niks te doen hebben minstens net zoveel stress kunnen hebben als mensen die de hele dag actief zijn. Sterker nog: mensen die de hele dag niks doen hebben vaak meer fysieke stress omdat er weinig tot geen lichamelijke actie is die de spiegels van de stresshormonen kan normaliseren; er is geen activiteit die de adrenaline kan verbranden! Je kunt bij wijze van spreken zittend op de bank jezelf een burnout in denken.

De beste warming up voor zingen is zorgen voor een ontspannen mindset en zorgen dat je adrenalinespiegel daalt. Hierdoor ontspant en ontkrampt je lichaam. Stressenergie uit je lijf werken en adrenaline verbranden doe je simpelweg door te bewegen, te schudden en te trillen. Net zoals de impala in onderstaande video. Ook bepaalde ademhalingsoefeningen kunnen hierbij helpen.

De negatieve wolk

Voel je je ineens somber of gestresst? Lijkt alles tegen te zitten? Volgen negatieve gebeurtenissen elkaar in een rap tempo op? Heb je nare dromen? Dan heb je waarschijnlijk last van DE WOLK. Een lagere vibratie heeft terrein gewonnen en brengt een keten van negatieve gevoelens, gedachten, wilsimpulsen en handelingen op gang. Maar hoe kom je er vanaf? Niet zoals onze mind ons laat denken door koortsachtig oplossingen zoeken in de buitenwereld. De oorzaak en oplossing zitten in onszelf. 

Je kent het vast wel: het leven lacht je toe. Je zit lekker in je vel en het toeval valt in jouw voordeel mee. Zelfs de kassière van de supermarkt geeft je extra spaarzegels mee. Ja, zoals kabouter Plop zegt: ‘De wereld is mooi’.  En dan ineens shift er iets. Het kan heel klein beginnen. Met een unheimlich gevoel. Ineens maak je je zorgen over de losse eindjes in je administratie. Krijg je een gejaagd gevoel van een te volle mailbox en agenda. Bots je op straat tegen een voorbijganger. Reageert iemand lullig op een post van jou op facebook. En de kassière sluit de kassa vlak voor het jouw beurt is.

Soms ontdek je pas dat er iets geshift is als de negativiteit grotere vormen aanneemt. Een collega die je met veel heisa ten onrechte iets verwijt. Een automobilist die je bijna van je sokken rijdt en nog een middelvinger opsteekt ook. Een vette bekeuring en hoge belastingaanslag op de deurmat. De bus missen naar een sollicitatiegesprek…

Negatieve wolk

En voor je het weet is je binnenklimaat omgeslagen van een subtropisch vakantie-eiland naar een grimmig winderig werkkamp in Siberië. Weg is je innerlijke rust. Foetsie is je positieve zelfgevoel. Zelfs je hogere aspiraties zijn pleiten. Dacht dat je lekker op weg was op de spirituele ladder, blijkt je leven ineens weer vol kleinzieligheden te zitten: niet alleen van anderen, maar vooral ook van jezelf. Het lijkt alsof je omhult wordt door een negatieve wolk die als een deken over je heen gedrapeerd zit.

Soms lijkt de wolk te blijven hangen als een lage drukgebied waardoor de zomer verregend. Negatieve gebeurtenissen volgen elkaar in een rap tempo op. Het kan lijken alsof de kansen in het leven gekeerd zijn. Het toeval tegenvalt. Het geluk je in de steek heeft gelaten. Zelfs in je dromen kan een grimmige sfeer heersen.

Zo binnen zo buiten

Jezelf verlossen van deze negatieve wolk begint met onderscheiden dat DE WOLK er is. De oplossing zit niet in koortsachtig oplossingsgericht denken: dit doet de negativiteit alleen maar toenemen. Waar je aandacht aan besteedt groeit. Maar dat is niet wat je mind je vertelt: die maakt overuren om het tij te keren. Omdat het ervan overtuigd is dat alles het gevolg is van aanwijsbare oorzaken in de buitenwereld.Ten onrechte.

Volgens Carl Jung is de beleving van de buitenwereld een spiegel van onze binnenwereld: het is niets anders dan een afspiegeling van wat er zich binnen ons afspeelt. Het eeuwenoude Hermetisch principe ‘zo binnen, zo buiten’. DE WOLK is dus niet het gevolg van negatieve gebeurtenissen in de buitenwereld, het is er de oorzaak van. Negatieve gebeurtenissen zijn er doordat DE WOLK er is.

Wolk = lagere vibratie

Wat is DE WOLK precies? Een lagere vibratie die terrein heeft gewonnen en een keten van negatieve gevoelens, gedachten, wilsimpulsen en handelingen tot gevolg heeft. Wij denken gewoonlijk dat we éérst de onrust in de buitenwereld moeten bestrijden voordat er innerlijke rust kan komen. Maar de oplossing is de omgekeerde richting: eerst naar binnen de stilte herstellen en je trilling verhogen en pas daarna handelen in de buitenwereld. Natuurlijk kan de situatie vragen dat je in de buitenwereld moet handelen, maar handelen is alleen maar efficiënt als het vanuit helderheid, rust en ruimte komt. Anders draagt het juist bij aan meer chaos en negativiteit. Omdat je niet helder communiceert, door een negatieve bril kijkt, je andermans handelingen kleurt met negatieve interpretaties en intenties en je van daaruit reageert.  Het is dan net als ondiep water dat troebeler wordt naarmate je er langer in rondloopt.

De oorsprong van de wolk

Waar komt die negatieve wolk eigenlijk vandaan? Er zijn drie verschillende oorzaken:

1. Consequentie van eigen handelen. Je kunt zelf de oorzaak zijn van het verlagen van je vibratieniveau. Bijvoorbeeld doordat je dingen niet handig of contentieus hebt gedaan. Hebt geroddeld. Teveel aan jezelf en eigen voordeeltjes dacht. Je negatieve gedachten en gevoelens hebt gekoesterd. Je meer hebt genomen dan je nodig had. Of een ander je hulp hebt onthouden uit gemak of eigenbelang (niet uit onvermogen). Egoisme, ijdelheid, gierigheid, gemakszucht en een hang naar drama en sensatie zijn perfecte trillingverlagers. Daarentegen zijn behulpzaamheid, naastenliefde en dankbaarheid trillingverhogers. Ook drank, drugs en porno zijn trillingverlagers; hierover later meer.

2. Besmettelijke vibraties. Vibraties zijn besmettelijk. Mensen emaneren bepaalde vibraties en als je je daarvan niet bewust bent, resoneer je er onbewust op mee. Het is als door een stinkende stal vol koeienstront lopen: als je buiten komt, ruik je er nog naar. Het omgekeerde geldt ook: als je door een LUSH winkel loopt ruik je de rest van de dag lekker. Ook plaatsen kunnen een lage trilling hebben: een kroeg met dronken mensen, een huis waar veel ruzie wordt gemaakt, een plek waar gevochten is. Ook gewelddadige films en games kunnen je vibratie verlagen: als je de ervaring hebt ‘dat je er helemaal in zit’ kun je er zeker van zijn dat je mee resoneerde. Hoogongevoeligen zijn degenen die nergens meer op meeresoneren: eerst bewust bekwaam en later onbewust bekwaam. Dat is iets anders dan een ongevoeligheid omdat je niet het vermogen hebt om mee te resoneren. Hooggevoeligen daarentegen zijn enorme meeresoneerders.

“Indien mensen voldoende gevoelig waren, dan zouden ze zien dat bepaalde personen omgeven zijn door een wolk van duistere wezens, die na zekere tijd hun weg gaan in de ruimte om schade aan te richten zonder dat die mensen zelf beseffen dat ze hiervan de oorzaak zijn. Stel dat u iemand zozeer haat dat u er elke dag aan denkt hem of haar te vermoorden; zelfs wanneer u het niet doet omdat u niet durft, bestaat het risico dat uw moorddadige gedachten ooit werkelijkheid worden, want ergens op de wereld zal er iemand zijn die dezelfde structuur en instelling heeft . Via de wet van affiniteit vangt hij uw gedachten op en zal hij ooit een moord begaan waar u de oorzaak van bent zonder het te beseffen. Hoeveel mensen zijn er niet die afschuwelijke daden begaan waar u de oorzaak van bent zonder het te beseffen. Hoeveel mensen zijn er niet die afschuwelijke daden begaan en daarna zeggen: ‘Ik weet niet hoe het kon gebeuren, ik had daar nog nooit aan gedacht, ik gehoorzaamde aan een impuls, het was sterker dan mijzelf’ en ze zijn er zelfs verbaasd over.Welnu, het is vaak zo dat ze beïnvloed werden zonder het te weten. Wat ik zojuist over de gedachte heb gezegd geldt uiteraard ook voor het gevoel. Net als de gedachte is het gevoel een kracht die de mens verlaat om in de ruimte goed of kwaad te doen’. Omraam Mikhaël Iavanhof – De macht van de gedachte

3. Vijandige krachten. Het kan ook zijn dat je belaagd wordt door vijandige krachten.

“Er is één type vibratie van een heel eigen kwaliteit, die zich onderscheidt door zijn plotseling optreden en zijn geweld: de zoekende zal letterlijk het gevoel hebben dat hij er al door een massa mee wordt overspoeld; binnen een paar tellen is hij ‘een ander mens’ en is hij alles vergeten omtrent de zin van zijn bestaan, zijn streven, zijn doel, alsof alles weggevaagd is, van betekenis ontbloot, uit elkaar gevallen. Dat zijn wat Sri Aurobindo en de Moeder de vijandige krachten noemen.  Het zijn zeer bewuste krachten, wier enige doel het kennelijk is de zoekende te ontmoedigen of hem van het pad af te brengen dat hij heeft gekozen. Het eerste symptoom van hun aanwezigheid is heel duidelijk waarneembaar: de vreugde versluiert zich, het bewustzijn versluierd zich en alles wordt gehuld in een dramatische sfeer. Zodra er sprak is van lijden, kan men ervan verzekerd zijn dat de vijand er is. Het drama heeft hun speciale voorliefde, daar kunnen ze maximale schade mee aanrichten, omdat ze spelen met een heel ouder partner in ons, die niet anders kan dan dol zijn op drama’s, zelfs al wil hij het niet weten [noot: zie ook mijn blog over het pijnlichaam van Eckhart Tolle]. In het algemeen is hun eerste zorg ons te pressen tot plotselinge, extreme en onherroepelijke beslissingen, die een zo groot mogelijke afstand scheppen tussen onszelf en de gekozen weg – het is een vibratie die hoe langer hoe klemmender en scherper wordt en onmiddellijke uitvoering eist: ofwel ze demonteren het hele mechanisme van ons zoeken met opvallende handigheid, om ons te laten zien dat we ons illusies zitten te maken en nooit iets zullen bereiken; ofwel ze scheppen – en dat komt het meeste voor – een toestand van zwaarmoedigheid, waarin ze spelen met nog weer een andere welbekende partner die Sri Aurobindo de man der smarten noemt: een heerschap dat zich bedekt met een driedubbele mantel van tragedie en somberheid, en die zijn bestaan niet gerechtvaardigd zou vinden als hij niet kolossaal ongelukkig kon zijn. Al die vibraties van wanorde, die we ‘onze’ verdrietigheden of ‘onze’problemen noemen, hebben tot onmiddellijk gevolg dat ons beschermende sneeuwveld verzwakt of uit elkaar valt, en dan staat de deur voor de vijandige krachten open. Ze hebben duizenden aanvalstactieken, want het gaat wel degelijk om een aanval, en hoe meer vastbesloten we zijn, hoe hardnekkiger ze in de aanval gaan. Dit alles lijkt misschien overdreven, maar alleen zij die nooit hebben geprobeerd vooruit te gaan, kunnen eraan twijfelen; wanneer men gewoon met de kudde meeloopt, is het leven betrekkelijk gemakkelijk, met zijn goede en zijn kwade buien, zonder veel diepten, maar ook zonder veel hoogten; zodra men zich daar echter uit wil losmaken, komen duizenden krachten in het geweer, die er geweldig veel belang bij hebben dat we ‘net als ieder ander’ doen.”  Satprem – Sri Aurobindo en het avontuur van bewustzijn.

De wolk wegwimpelen

De methode om van DE WOLK af te komen, ongeacht of het nu vijandige vibraties zijn, besmettelijke vibraties of dat je het over jezelf hebt afgeroepen, is dezelfde: de wolk onderscheiden en dan naar binnen keren om de stilte te herstellen. In innerlijke onbeweeglijkheid kan de golf oplossen en voorbij gaan. Reageer je op de vibraties, dan winnen ze juist aan kracht. Ook is het belangrijk je trilling te verhogen.  En tenslotte ieen consciëntieus leven leiden en goed doen voor anderen: niet om een God in de hemel te plezieren, maar omdat het werkt als bescherming voor jezelf. En voor je naasten. Wist je dat kinderen heel erg mee resoneren met de ouders?

Nu klinkt dit alles misschien best logisch, maar grote kans dat je als je last hebt van DE WOLK denkt: ‘Het is een leuke theorie, maar ik moet nu toch echt eerst dit, dat, zus en zo doen, anders gaat het gi-gan-tisch mis.’ Heb jij het lef om daar niet naar te luisteren en de omgekeerde route af te leggen: eerst naar binnen en dan pas naar buiten?

Van hooggevoelig naar hoogongevoelig in drie stappen

Ervaar jij jouw hooggevoeligheid als een last? Of heb je er mee leren dealen, maar is het ook nog een beperking? Lees dan vooral verder. In slechts drie stappen kun je als hooggevoelige hoogONGEVOELIG worden. Zodat je straks op zaterdag in de Kalverstraat kunt shoppen, uren op feestjes rondhangen en de meest afschuwelijke kantoorpanden kunt overleven. Het geheim? Bewust (mee)resoneren. Hooggevoeligen hebben een gevoeliger ‘instrument’ en resoneren, trillen sterker mee dan anderen. Het klinkt paradoxaal, maar deze gevoeligheid kun je inzetten om juist ongevoelig te worden. 

“If you want to find the secrets of the universe, think in terms of energy, frequency and vibration” – Nikola Tesla

Onvrijheid

Als je hooggevoelig bent wordt je nogal eens overweldigd door de wereld met al zijn prikkels in de vorm van informatie, geluiden, beelden, energieën. Om het bombardement aan zintuigelijke prikkels te kunnen verwerken is voor de hooggevoelige lege tijd essentieel, evenals voldoende nachtrust. Zo niet, dan ligt overprikkeling op de loer. Overprikkeling is een vervelende staat van zijn, waarin je ervaart dat je geen beschermlaagje en/of filters meer hebt en alle zintuiglijke informatie keihard naar binnen dendert. Je kunt je hierdoor geïrriteerd, agressief of juist angstig voelen en er fysieke klachten van krijgen. Sommige hooggevoeligen overstemmen het prikkelgeweld door een soort van mentaal lawaai te creëren die alle andere prikkels overstemt, wat voor een relatieve rust zorgt. Bijvoorbeeld door geconcentreerd te surfen op internet, muziek te luisteren, het journaal te kijken of te gamen. Maar of je nu rust neemt en lege tijd creëert of juist zoekt naar het overstemmen van prikkels, jij bent degene die zich telkens aanpast om te kunnen dealen met de wereld om je heen. En dat is geen vrijheid.

Mee resoneren

Wist je dat je als hooggevoelige niet zozeer last hebt van de prikkels om je heen, maar vooral van de reacties die de prikkels in jou teweegbrengen? De wereld buiten ons bestaat eigenlijk niet. Dat wat wij als ‘wereld’ waarnemen is in feite één vibrerende soep van elektromagnetische golven en energie. De vibraties triggeren via de zintuigen elektromagnetische stroompjes in het zenuwstelsel (vurende neuronen) die in de hersenen worden omgezet in beeld, geluid, geur, smaak en lichamelijke sensaties. Objectief gezien kennen we de wereld buiten ons niet, enkel de vertaling ervan in onze hersenen (Korzybski). Iemand die hooggevoelig is resoneert, trilt, sterker mee, heeft een gevoeliger instrument, dan een niet hooggevoelige. Het grootste manko van de hooggevoelige is dat deze onbewust op alles mee resoneert en de informatie niet aan de poort selecteert.  Sterker nog, hij is zich nauwelijks bewust  van de informatie die opgepikt wordt. En als het niet het prikkelbombardement van buitenaf is dat chaos en overprikkeling veroorzaakt, dan zijn het wel de gedachten en gevoelens die erdoor worden opgeroepen. En die op hun beurt weer een bombardement van chemische reacties in het lichaam ontketenen.

Zelfregulatie

Gelukkig hebben hooggevoeligen ook de sleutel voor hun eigen bevrijding in handen: hun opmerkingsbegaafdheid.  Hooggevoeligen kunnen meer nuances waarnemen, kunnen subtielere informatie en energieën in hun bewustzijnsveld opmerken en ervaren. Deze opmerkingsbegaafdheid is de sleutel tot het juist ongevoeliger worden voor prikkels van buitenaf. Hoe? Kortgezegd moet je eerst gevoeliger worden, nog meer gaan opmerken. Letterlijk en figuurlijk je blikveld verbreden.  Pas als je voldoende kennis en inzicht hebt gekregen, kun je zelf achter de knoppen gaan zitten en bepalen wat je wel en niet wilt ontvangen en waar je wel en niet op mee wilt resoneren. Dat is zelfregulatie. En juist daaraan schort het bij de hooggevoelige, die onbewust op alles meeresoneert. En die geen idee heeft van de informatie die wordt opgepikt, aangetrokken en op mee wordt geresoneerd.

De drie stappen naar ongevoeligheid

Om zelf achter de knoppen te zitten en een situatie te creëren waarin je nooit meer overprikkeld raakt, zijn drie stappen nodig.  Ten eerste: een breder beeld aannemen over wat de realiteit is: daarvoor zijn kennis en een aantal paradigmashifts nodig. Ten tweede leren ruimte zijn en stil zijn en stoppen met je identificeren met dat wat zich in je ruimte toont. En ten derde bewust lagere vibraties weren en je trilling verhogen.

Paradigamashift 1: Je bent een veld

De eerste paradigmashift is jezelf zien als een veld. Je bent geen zak met botten en water met daarin een brein met een ‘ikje’  dat gedachten produceert. Je bent een veld. Een veld van gewaarzijn, bewustzijn. Een grote open, stille ruimte waarin allerlei invloeden binnen komen. En waarin zich ook je lichaam bevindt met een brein dat vooral een ontvangststation is.

Paradigmashift 2: Er zijn meerdere werelden

De invloeden in onze ruimte zijn niet alleen afkomstig van onze wereld. Er zijn meer werelden en invloedssferen die tegelijkertijd aanwezig zijn en hun invloed in ons veld doen gelden. Zo is er naast de wereld die wij met onze zintuigen kunnen waarnemen een bovenbewuste wereld, een mentale wereld waarvan ons denken slechts een kleine afspiegeling is, een vitale wereld van gevoelens en emoties en een onderbewuste wereld. Deze werelden liggen in eerste instantie net zo onder onze bewustzijnsdrempel als bepaalde geluiden en geuren dat doen. Zo kunnen honden bijvoorbeeld veel meer geuren onderscheiden dan wij. Dat wij iets niet kunnen waarnemen wil niet zeggen dat iets er niet is.

“We bevinden ons in een bad van krachten maar merken dat niet. We zijn niet een door een zak omsloten entiteit, die afzonderlijk bestaat van de rest: alle krachten, alle vibraties, alle impulsen komen in ons binnen en gaan door ons heen […]. Elk van ons is net een marktplein waar allerlei krachten komen en gaan, verschijnen en verdwijnen, tegen elkaar aanbotsen en zelfs ruzie maken[…]. Als er geen controle wordt uitgeoefend om niet verkieslijke invloeden buiten te houden, kunnen ze ongehinderd binnenstromen via wijd open deuren. […] We baden in alle mogelijke dingen: goede slechte, neutrale, lichtende, duistere. Dit is allemaal om ons heen aanwezig en ieder bewustzijn zou in principe als filter moeten werken. Je zou niet mogen ontvangen wat je niet wilt ontvangen, je zou niet mogen denken wat je niet wilt denken. Je moet dan ook niet toestaan dat gedachten zonder je formele toestemming in gevoelens en daden worden omgezet. Ieder is in feite een instrument voor de controle van een bepaald geheel aan vibraties die zijn eigen opgaaf, zijn eigen werkterrein uitmaken.” – De Moeder : Alle leven is yoga

Stop met grijpen

We zouden niet mogen ontvangen wat we niet willen ontvangen. Het grote probleem is dat wij ons alles toe-eigenen wat in onze ruimte verschijnt en daar ‘ik’ tegen zeggen: gevoelens, gedachten, wilsimpulsen, verlangens. Maar zijn ze wel van ons? We lijken een min of meer consistente persoonlijkheid te hebben met bepaalde voor- en afkeuren, gevoelens, gedachten en typerende gedragingen. Maar als je inzoemt zie je al snel dat we regelmatig met onszelf in conflict zijn. Dan willen we dit en dan weer dat. Dan voelen we weer zus en dan weer zo. Als je nog verder inzoemt blijkt onze persoonlijkheid nauwelijks meer dan een pakketje automatische reactie- en gewoontepatronen ontstaan door opvoeding, cultuur en ervaring. Hierdoor stemmen we telkens af op bepaalde vibraties en vereenzelvigen ons daarmee.

Het mechanisme dat grijpt en toe-eigent, is ons ego. Super handig voor onze overleving, maar een obstakel als je vrij wilt zijn. En een authentiek leven leiden voorbij onze programmering en gewoontepatronen. Bovendien zorgt dat toe-eigenen voor een prikkelbombardement in het bewustzijn. Want alles waar je naar grijpt en  ‘ik’ tegen zegt, zorgt voor een rimpeling in het spiegelend meer van het bewustzijn. Hoe meer je grijpt, hoe meer je meeresoneert, hoe meer je bewustzijn als een woelige zee wordt met golven die tegen elkaar aanklotsen. Dat zorgt voor onrust en kost energie. Bovendien bepalen gewoontepatronen hoe je op de wereld reageert: waarop je mee resoneert, wat je triggert en waar je overstuur van raakt. Hoe heerlijk en rustig zou het zijn als die automatische reacties geen greep meer op je hebben.

“We merken niet alleen dat de gedachten van mensen van buitenaf naar ons toekomen, maar dat onze eigen gedachten langs dezelfde weg tot ons komen: van buitenaf. Als we transparant genoeg zijn, zullen we in de onbeweeglijke stilte van het mentale als het ware kleine deiningen kunnen voelen die onze atmosfeer treffen of lichte vibraties die onze aandacht vragen. En als we ons een beetje voorover buigen om te kijken wat het is, d.w.z. dat we de vibratie in ons laten binnenkomen, merken we opeens dat we bezig zijn aan iets te denken. […] We zullen merken dat niet alleen de mentale vibraties van buiten komen voor ze in onze centra doordringen, maar dat alles van buiten komt: vibraties van begeerte, vibratie van vreugde, vibraties van wil enz.. En dat ons wezen een soort ontvangststation is van hoog tot laag. Werkelijk we denken, willen, en handelen niet, maar de gedachte komt in mij op, de wil komt in ons op, impuls en handelingen komen in ons op. Wanneer we zeggen ‘ik denk dat ik ben’ of ‘ik voel dus ik ben’, lijken we op een kind dat zich verbeeldt dat de spreker en het orkest in de luidspreker verborgen zitten en dat de radio kan denken.” – Sri Aurobindo (Sri Aurobindo of het avontuur van bewustzijn)

Ruimte zijn en stil zijn

Als we van hooggevoelig naar hoogongevoelig willen gaan, is het belangrijk dat we ons niet meer vereenzelvigen met dat wat in onze ruimte verschijnt. En dat kan alleen als we ons identificatiepunt verschuiven van wat we in onze binnenwereld waarnemen, zoals onze gevoelens, gedachten en wilsimpulsen, naar de Getuige, dat wat waarneemt en opmerkt. Een veel gebruikte metafoor is die van de film en het filmdoek. Zie alles wat er in je omgaat als een film en de ruimte waarin het verschijnt als het filmdoek. Als je met je aandacht helemaal in een film gezogen wordt is het net alsof je het zelf meemaakt. Maar als je met je aandacht uitzoemt, zie je dat de film geprojecteerd wordt op een groot blanco scherm, de metafoor voor de stille ruimte waarin alles plaatsvindt.

Hoe gewelddadig de film ook is, hoeveel explosies er ook in plaatsvinden, het filmdoek wordt er nooit door aangetast.  Om het onderscheid te maken tussen dat wat er plaatsvindt (gevoelens, gedachten, wilsimpulsen, sensaties) en dat waarin het verschijnt (bewustzijn, ruimte, filmdoek) is stilte essentieel. In een lawaaierige geest is het onmogelijk om het onderscheid te maken. Dat is waar meditatie om de hoek komt kijken.

“In die zone van stilte werken de geringste verplaatsingen van substantie (vitaal, mentaal of andersinds) op ons in als signalen: we zullen het onmiddellijk weten als er iets onze atmosfeer is komen aanraken. We zullen zo spontaan een grote hoeveelheid vibraties leren kennen, die de mensen doorlopend uitstralen, zonder het zelf te weten, en we zullen weten water er aan de hand is of tegenover wie wij ons bevinden (de gepolijste buitenkant heeft meestal niets van doen met deze kleine vibrerende werkelijkheid). Onze betrekkingen met de buitenwereld zullen helder worden: we zullen het waarom kennen van onze sympathieën en antipathieën, van onze angsten en narigheden, en we zullen orde op zaken kunnen stellen, onze reacties corrigeren, de vibraties aanvaarden die ons helpen, andere elimineren die ons zicht verduisteren, en die vibraties neutraliseren die ons willen schaden. Want we zullen een interessant verschijnsel opmerken: onze innerlijke stilte heeft een groot vermogen. Wanneer we innerlijk absoluut onbeweeglijk blijven in plaats van te reageren op de vibratie die tot ons komt, zien we dat die onbeweeglijkheid de vibratie oplost; het is als een sneeuwveld om ons heen, waarin alle schokken worden opgevangen en teniet gedaan. We kunnen het eenvoudige voorbeeld van de woede nemen: in plaats van innerlijk mee te gaan vibreren in overeenstemming met degene die spreekt, zullen we, als we innerlijk onbeweeglijk weten te blijven, de woede van de ander geleidelijk als rook zien verdwijnen. Alleen gaat het er niet om een onaandoenlijk masker t dragen en toch van binnen te koken; vibraties zijn niet te camoufleren (het dier weet dat maar als te goed); het gaat niet om een zogenaamde ‘zelfbeheersing’ die maar een schijnbeheersing is, maar een echte innerlijke beheersing. En die stilte kan iedere willekeurige vibratie teniet doen om de eenvoudige reden dat alle vibraties, van welke orde ook, besmettelijk zijn”. – Sri Aurobindo (Avontuur van Bewustzijn).

Trilling verhogen

Als je je eenmaal bewust bent van de ruimte die je bent, en vooral van wat je allemaal niet bent wat in je ruimte verschijnt, dan kun je bewust gaan kiezen welke invloeden cq vibraties je wel of niet toe laat in je ruimte. Overprikkeling is in essentie een te veel aan vibraties; niet in de buitenwereld maar in je binnenwereld. De kunst van hoogongevoelig worden zit er in dat je leert zo min mogelijk mee te resoneren.

Je zult ook merken dat invloeden met een lage vibratie zoals roddel, jaloezie, boosheid en achterdocht een heel ander effect op je hebben dan invloeden met een hogere vibratie zoals liefde, mededogen, vertrouwen, behulpzaamheid. Ook plaatsen, voorwerpen en mensen hebben een eigen vibratie. Van lagere vibraties raak je je energie, inspiratie en innerlijke opgeruimdheid kwijt. Ze zorgen voor chaos, minder harmonie en zijn een kiem voor ziekte en andere verstoringen. Hogere vibraties zorgen juist voor meer harmonie, innerlijke rust, inspiratie en energie. Ze zijn een voorwaarde voor gezondheid en een gevoel van blijdschap en geluk.

Onderscheiden wat er zich in je ruimte voordoet en je er niet mee identificeren is dus niet de enige stap: het bewust weren van lagere vibraties en je trilling verhogen zijn eveneens belangrijke onderdelen van het hoogst ongevoelig worden. Hoe hoger je trilling, hoe rustiger, lichter en harmonieuzer je veld, wat als een beschermende laag werkt tegen lagere invloeden en trillingen. Dat wat je eerst raakte, raakt je dan ineens niet meer. Je kunt dan in mensenmassa’s verkeren zonder last te hebben van andermans energieën. Naar een rockconcert gaan en in je eigen ‘bubbel’ van rust blijven. Puur omdat je niet meer meeresoneert op alles wat je pad kruist. Je bent dan geen ‘marktplein’ meer.

Heb je weinig energie? Voel je je onrustig of geagiteerd? Heb je last van negatieve gedachten en gevoelens? Heb je nare dromen? Stop met je blindstaren op de oorzaak, maar weet dat je trilling verlaagd is. Dat negatieve vibraties je veld zijn binnengedrongen omdat je deuren wijd open stonden. Verhoog je trilling en je gedachten en emoties krijgen een andere kleur, nare dromen verdwijnen als sneeuw voor de zon en je voelt je weer blij en rustig.

Is het zo simpel? Jazeker. Een kind kan de was doen. Je moet alleen wel uitleggen hoe de wasmachine werkt. In de komende blogs ga ik dieper in op de verschillende stappen om van hooggevoelig hoogst ongevoelig te worden.

Als een kind breekt…

Gisteravond was er een stille tocht voor Niels. Het jeugdvriendje van mijn zoon die maar 18 jaar mocht worden. Een maand lang werd Niels vermist en werd met man, macht, speurhonden en helikopters naar hem gezocht. Ook Niels zijn vrienden zochten mee: nachtenlang struinden ze langs de uiterwaarden van de Lek op zoek naar een spoor of teken van leven van hun dierbare vriend. Trouw en onvermoeibaar.Hopend op het beste, maar vrezend voor het ergste. Twee dagen voor kerst werd Niels levenloos in de rivier gevonden.

Wat is er nou precies gebeurd? In de landelijke media wordt gesproken over een autistische jongen die van huis weg liep. Punt. Einde verhaal. Maar Niels was veel meer dan dat. Ik leerde hem kennen als kleutertje van twee. Een lief blond jongetje met mooie blauwe ogen die door de gemeenschappelijke achtertuin dartelde. En in de zandbak vriendschap sloot met mijn zoon. Ik zag Niels opgroeien tot een intelligente, fijnbesnaarde jongen die diep en gewetensvol over het leven nadacht. En een intense liefde had voor dieren en de natuur. Iemand om in je hart te sluiten.

Maar ook iemand om je zorgen over te maken. Als je zo zachtmoedig bent en zulke diepe gronden hebt is het lastig om je staande te houden in deze prestatiegerichte en egocentrische maatschappij. Gelukkig had Niels een liefdevol en warm thuis met geweldige ouders en een fijne broer en zus. Een warm nest waar de vrienden van Niels, waaronder mijn zoon, kind aan huis waren.

En toch ging het mis. En niet alleen bij Niels. Afgelopen jaren heb ik meerdere kinderen zoals hij zien breken. Toen de overzichtelijkheid en veiligheid van de basisschool plaats maakt voor de chaotische bijenkorf die middelbare school heet. Waar aanpassen de norm is en zachtmoedige zielen vreemde eenden in de bijt zijn. Omdat ze zich zorgen maken over hoe we omgaan met elkaar, de dieren en de natuur. En ze diep van binnen een weigering en/of onvermogen hebben om zich aan de standaard van onverschilligheid en oppervlakkigheid aan te passen.

School is voor zulke kinderen een plek waar ze moeten zien te overleven. Een survival of the fittest. Als dan ook nog eens de prestatiedruk opgevoerd wordt, kan de druk op hun systeem door alle stress te hoog worden. En kunnen vroeg of laat de stoppen doorslaan. Als er kortsluiting ontstaat komen de etiketjes en protocollen tevoorschijn. Dan is je kind ineens autistisch, depressief of psychotisch. En dan is het niet een falen van het systeem dat het kind niet aan boord kon houden, maar ligt het aan het kind. En denken ouders vervolgens dat er iets mis met hen is omdat ze nooit eerder in de gaten hadden dat hun kind zo was. Cirkeltje rond. Of toch niet?

Ik denk dat kinderen als Niels een signaal zijn. Het zijn de lakmoestesten van de maatschappij. Het verborgen geweten. Deze kinderen hebben bescherming nodig vóórdat het mis gaat. Niet achteraf, als ze met terugwerkende kracht een psychiatrisch etiketje opgeplakt krijgen nadat er kortsluiting is ontstaan. Een label dat de lading bovendien zelden dekt. De behandeling die volgt slaat de plank dan ook vaak geheel of gedeeltelijk mis, waardoor deze hoogbewuste, intuïtieve kinderen alleen nog maar verder breken.

Dat deze kinderen niet bestand zijn tegen de druk en ruwheid van het bestaan is niet abnormaal. Sterker nog, dat wij kunnen functioneren in deze keiharde egocentrische maatschappij waar geld belangrijker is dan schoonheid, goedheid en waarheid is eigenlijk abnormaal. In het gezelschap van gekken is de wijze de gek.

Ik pleit dan ook voor een nieuw hokje. Een hokje met bijbehorende protocollen en diagnostische tools die nodig zijn om dit soort kinderen aan boord te houden.Dat bescherming biedt voordat het mis gaat.Deze kinderen zijn bewuster, ontvankelijker, intuïtiever en gewetensvoller. Om ze passend te krijgen langs de maatschappelijke meetlat moet je ze breken, hun wijsheid dempen, hun licht doven. Dat kan toch niet de bedoeling zijn?

Nu was het Niels. Maar het had ook mijn kind kunnen zijn. Of jouw buurjongen, neefje of het vriendje van jouw zoon. Met het overlijden van Niels is de wereld niet zomaar een weggelopen autistische jongen armer. Maar een mooi mens die veel voor de wereld had kunnen betekenen…..

Rust zacht lieve Niels.

Oproep van de ouders van Niels:

Niels was een grote natuurliefhebber.
Hij maakte zich vaak zorgen over het behoud en de bescherming van de dieren- en plantenwereld.
Als u in zijn geest iets wilt bijdragen ter bescherming van deze waarden bent u van harte uitgenodigd om een donatie te doen aan het Wereld Natuur Fonds (WNF).

Rekeningnummer is NL31 RABO 030 0000 030, t.n.v. Wereld Natuur Fonds te Zeist,
onder vermelding van ‘Nagedachtenis Niels Wienberg’

Met Dank,
de familie van Niels

Verkoudheid: de nachtmerrie van iedere vocalist. Tien tips om de winter door te komen.

Een druipneus, dichte holtes en schorre keel, de nachtmerrie van iedere vocalist. Met deze tien tips help je je stem de winter door. En ben bij een griep of verkoudheid snel weer zo fit als een nachtegaaltje.

  1. Gemberthee. Drink iedere dag een paar kopjes gemberthee. Thee gemaakt van verse gemberwortel werkt onder andere slijmoplossend in de keel en longen, is ontstekingsremmend en stimuleert de werking van het afweersysteem.
  2. Vitamine C. Slik vitamine C met bio flavonoïden, zodra je de eerste symptomen van verkoudheid of griep op voelt komen. Als je verkouden of grieperig bent kun je een paar gram per dag gebruiken. Pas als je dunne ontlasting krijgt heb je een overdosis. Zuigtabletten hebben de voorkeur omdat die ook verlichting brengen bij een zere keel.
  3. Vitamine D3. Slik iedere dag vitamine D3. Vitamine D3 activeert het immuunsysteem en zorgt dat het beter in staat is infecties te bestrijden.
  4. Vermijd stress. Langdurige stress zorgt ervoor dat de werking van het immuunsysteem wordt onderdrukt. Zorg bij stress voor voldoende lichaamsbeweging om de adrenaline te verbranden, anders gaat het ‘spoken’ in je lichaam. Maar ook: houd je cellen blij. Je cellen luisteren voortdurend mee met je innerlijke dialoog. Tobben, piekeren en negatieve gemoedstoestanden hebben een negatieve invloed op je immuunsysteem en gezondheid (lees meer).
  5. Neusopener. Doe deze simpele oefening die je neus opent. De neusopener is een hele simpele oefening uit de koker van de Russische arts Buteyko. De oefening werkt als een neusspray: binnen een minuut kun je met deze oefening zelf de slijmvliezen in je neus laten slinken waardoor je weer vrij kunt ademen. Als je neus open is, blijf dan vervolgens door je neus ademen. De neusopener werkt als volgt: adem uit tot je niet meer kunt. Zodra je helemaal uitgeademt hebt, knijp je je neus dicht met je duim en wijsvinger.Houd je neus dicht zolang als je kunt. Zodra je voelt dat je je benauwd gaat voelen ga je ‘ja knikken’ met je hoofd. Laat je neus pas los als je de benauwdheid écht niet meer volhoudt. Adem dan rustig via  de neus in; neem vooral geen diepe ademteug door de mond. Blijf daarna via je neus ademen.
  6. Luchtvochtigheid. Houd de luchtvochtigheid op pijl. Zodra de kachels aangaan, wordt de lucht een stuk droger. Hierdoor loop je de kans dat je slijmvliezen enigszins uitdrogen. Uitgedroogde slijmvliezen zijn ontvankelijker voor bacteriën en virusjes. Zet daarom in de winter een luchtbevochtiger in ruimtes waar je veel verblijft zoals de slaapkamer. Een andere ‘vijand’ van je keel is de airco in de auto: laat deze zoveel mogelijk uit.
  7. Vermijd mensenmassa’s na intensief sporten. Na het sporten zijn witte bloedlichaampjes enkele uren minder in staat eventuele virussen af te weren. Je bent dan vatbaarder voor verkoudheid en griep dan normaal. Ga niet intensief sporten vlak voor een optreden. En vermijd mensenmassa’s een paar uur na het sporten.
  8. CBD-olie. De cannabinoïden in CBD-olie hebben ontstekingsremmende en pijnstillende eigenschappen. De olie wordt gemaakt van hennepplanten. Doordat de hoeveelheid THC, de stof in hennep waar je vrolijk van wordt, nihil is heeft het geen hallucinatoire werking. Tegenwoordig is deze olie bij vrijwel ieder drogist en zelfs bol.com te koop. Een paar druppeltjes per dag zijn voldoende. Voor pijnstillende eigenschappen heb je minimaal sterkte 5 nodig.
  9. Straling. De elektromagnetische straling van mobiele telefoons en draadloos internet zorgt voor cellulaire stressreacties en kan de slaap verstoren. Zet daarom ’s nachts je mobiel op vliegtuigstand en de wifi-router uit. Of leg de mobiel minimaal vier meter bij je vandaan indien je bereikbaar dient te blijven (lees meer)
  10. Melkwei. Heb je keelpijn of een keelontsteking? Gorgel dan met melkwei. Hierdoor los je de slijm in je keel op. Ook heeft het een anti-bacteriële werking. De goedkoopste melkwei haal je gewoon bij het Kruidvat.

Natuurlijk zijn er nog véél meer tips. Heb jij nog een gouden tip die hier niet bij staat? Deel deze dan bij de reacties.

Gezond blijven? Maak je cellen blij

Het is belangrijk om gelukkig en blij te zijn. Dat wat wij beschouwen als ´mind´ is niet enkel beperkt is tot onze hersenen. Onze cellen hebben een eigen intelligentie en zijn onderdeel van onze mind. Ze luisteren continu mee en reageren op onze gedachten en gemoedstoestanden. Wil je gezond blijven dan is het belangrijk dat je je cellen bewust aan stuurt. Dat je meester wordt van je eigen universum, van je eigen cellen-volk.

Vroeger dacht ik dat je in verdrietige situaties de hele dag verdrietig moest ZIJN.  Je het verdriet als een zware last hoorde mee te zeulen: telkens aan de ongelukkige situatie denkend en het verdriet ervarend. Als ik dan onverwachts blij was voelde ik mij schuldig en dacht ‘O ja, ik ben verdrietig.’

In werkelijkheid duren emoties maar even. Ze komen en gaan, als een golf die uit de zee oprijst, komt aanrollen en over het strand spoelt. Dan zijn er zoute tranen van verdriet, spuit het bloed door je aderen van boosheid of verkramp je van angst. Daarna ebt de golf weer weg en wordt weer één met de zee.

Als het verdriet weg is en de tranen gehuild, waarom dan niet weer blij en gelukkig zijn? En met een glimlach rondlopen. Zelfs al stort de hele wereld om je heen in elkaar? Omdat het niet respectvol zou zijn? Of op zijn minst een beetje gek?

Het is bittere noodzaak om gelukkig en blij te zijn. Ons lichaam bestaat uit 100 miljard kleine leventjes, onze cellen. We zijn niet één persoon, maar een ecosysteem, bestaande uit immens veel kleine intelligente leventjes. Onze cellen luisteren voor onze overleving continu mee zodat ze direct op situaties kunnen reageren. Door onder andere de juiste stofjes aan te maken en het lichaam van energie te voorzien. Als onze cellen ook maar iets slechtere luistervinken waren geweest was de mensheid allang uitgestorven. Dan was de adrenaline om weg te rennen voor die leeuw of tijger nét te laat aangemaakt.

ecosysteem-cellen

Je cellen reageren op gedachten en gemoedstoestanden: daarmee stuur je je cellen onbewust aan. Wil je gezond blijven of zelfs vitaler worden dan is het belangrijk dat je je cellen bewust aan stuurt. Dat je meester wordt van je eigen universum, van je eigen cellen-volk.

De eerste stap is het nemen van het besluit welke radiozender jouw mind is. Ben je Classic FM, het 24-uur-dramajournaal of de mopperzender?

Waarom is dit belangrijk? Omdat dat wat wij beschouwen als ´mind´ niet enkel beperkt is tot onze hersenen. Onze cellen hebben een eigen intelligentie en zijn onderdeel van onze mind. En hebben invloed op onze gedachten. Het is bijvoorbeeld lastig om helder en blij te zijn als je lichaam ziek is. Daar komen spreekwoorden vandaan als ‘iets op je lever hebben’, ‘gal spuwen’.

En omgekeerd, als jij boos, verdrietig of gefrustreerd bent, bootst jouw volk van cellen jouw houding en gedrag na. Jij schopt tegen een stoel, schreeuwt tegen de hond en smijt de deur te hard dicht: je cellen hebben hun eigen manier om vernielingen aan te richten. Daarom is het essentieel om je cellen gelukkig te laten zijn. Als je dat niet doet, keert het lichaam zich tegen je. Ziekte is het gevolg van een disharmonie in het systeem.

Wil je blije cellen?  Stop dan met klagen, zeuren, eindeloos blijven malen over situaties, jezelf opfokken, je zorgen maken en in negatieve stemmingen zwelgen. Het zijn luxes die je jezelf niet kunt veroorloven als je gezond en vitaal wilt zijn.

Moet je dan met een zoetsappige nep smile rond lopen en elke figuurlijke drol overdekken met een suikerlaagje? Nee, ook dat niet. Als rauwe emoties zich aandienen en je overspoelen als een golf ervaar die gevoelens dan. Wegdrukken werkt op zo een moment averechts en zorgt juist voor meer spanning in je systeem omdat de spanning niet ontladen kan worden. Dat is als een golf tegenhouden voordat deze het strand op kan rollen. De golf kan pas weer in de zee tot rust komen als het de beweging af heeft kunnen maken.

Maar nodig negatieve gevoelens niet keer op keer uit door in gedachten situaties te herkauwen, als een hond op een bot. Zorg ervoor dat je cellen weer blij worden als de rauwe emotie weg is.  Zet je radiozender op een ander kanaal.  Ga lachen, zingen, dansen. Zodat je de dikke deken van negatieve energie en lage vibraties van je afschudt die door de emotie veroorzaakt is. Je cellen luisteren mee en doen de rest….

happy-cells-quote-esther-hicks-wit