Koorts; in lagere trilling

Wie de geheimen van het universum wil kennen moet denken in termen van energie, frequentie en vibratie” – Nicola Tesla

Gisterochtend werd ik wakker met een koortsachtig gevoel. Natuurlijk middenin in de vakantie. Het lijkt een wetmatigheid: als ik ziek wordt is het meestal in een vrij weekend of in de vakantie. Ik zag deze wetmatigheid vroeger al bij mijn vader: hij was maar één keer per jaar ziek en dat was altijd op het moment dat we op de vakantiebestemming waren aangekomen. De laatste haring was nog niet in de tent geslagen of mijn vader lag al met koorts op een stretchbed om er een paar dagen roerloos te blijven liggen.

Een verklaring voor het ontstaan van koorts is dat op een moment dat je weerstand laag is een virus of bacteriën van een bepaald soort je pad heeft gekruist. Maar hoe komt dat zo? We worden de hele dag door omringt door bacteriën, microben en virussen; we bestaan er voor een deel zelfs uit. Maar waarom wordt je er de ene keer ziek van en de andere keer niet?

Tien jaar geleden las ik in het boek ‘De sleutel tot zelfbevrijding’ van Christiane Beerlandt dat koorts te maken heeft met koortsachtige gedachten. Sinds ik daarop let als ik koorts heb moet ik elke keer weer concluderen dat het klopt: altijd als ik koorts krijg is er een periode van mentale overactiviteit aan vooraf gegaan. Of, zoals in de yoga sutra’s van Patanjali wordt gesproken van Viksepa. Viksepa is een toestand waarin het denken verwart en verstrooit, oftewel onrustig is.

De Moeder, Mirra Alfassa, haakt hierbij aan. Volgens haar is ziekte altijd de verzwakking van de levenskracht door psychologische oorzaken. “Een ziekte is gewoon een onevenwichtigheid in het wezen – altijd, in alle gevallen, zelfs wanneer de dokters je zeggen dat ze aan microben te wijten is – een onevenwichtigheid tussen de verschillende functies, tussen de krachten. Daarmee bedoel ik niet dat er geen microben zijn. Natuurlijk zijn die er, en veel meer dan bekend. Zij zijn echter niet de reden van je ziekte want ze zijn er altijd. Ze zijn altijd aanwezig en meestal doen ze je niets, maar op een dag is er dan ineens een soort die je ziek maakt. Waarom? Gewoon omdat de afweer (in je lichaam), niet was zoals gewoonlijk, omdat ze zich ergens een onevenwichtigheid heeft voorgedaan, omdat de lichaamsfunctie niet normaal werkte. Kun je het evenwicht echter door een innerlijke macht herstellen, dan komt daar een eind aan; het probleem wordt opgelost, de onevenwichtigheid verdwijnt. Een andere manier om mensen te genezen is er niet. Zij kunnen alleen maar genezen indien de onevenwichtigheid ontdekt wordt en zijzelf of anderen het vermogen hebben om het evenwicht te herstellen (1)”

Wat ik interessant vind is dat De Moeder zegt dat als je een bepaalde fijngevoeligheid hebt ontwikkelt voor het aanvoelen van vibraties, dat je dan kunt aanvoelen wanneer een ziekte met je subtiele lichaam of aura in aanraking komt en erin probeert door te dringen. “Het is niet zoals wanneer je lichaam wordt aangeraakt, het is veel meer een soort indruk. Kun je de ziekte voelen op het ogenblik dat ze bij je binnenkomt, dan ligt het nog in je macht om nee te zeggen, en dan gaat ze weg. Je moet daarvoor echter héél gevoelig zijn. Maar je kunt die gevoeligheid ontwikkelen”(2). Over hoe dat dan aanvoelt zegt De Moeder: “Het is een soort vibratie bestaande uit een mentale suggestie, een vitale kracht van wanorde en bepaalde fysieke elementen die de materiële veruitelijking van de mentale suggestie en de vitale vibratie vormen. De fysieke elementen kunnen zijn wat men tegenwoordig ziektekiemen noemt, of microben. Als men heel erg ontwikkelde zintuigen heeft, kan die vibratie gepaard gaan met een gewaarwording, of met een bepaalde smaak, of zelfs met een geur. Er zijn ziekteformaties die de lucht een speciale smaak verlenen, of een speciale geur, of een speciaal soort aanvoelen. We hebben zintuigen die ingeslapen zijn. Als al onze zintuigen actief waren, zouden we veel dingen waarnemen die ons nu ontgaan zonder dat we daar enig benul van hebben”(3).

Ik weet eigenlijk altijd als ik mogelijk ziek ga worden; ik kan voelen als de vibratie van ziekte mijn veld binnentrekt. Het gaat ook vaak gepaard met een bepaalde geur. Ik weet normaal wat ik moet doen om ervoor te zorgen dat de ziekte zich niet kan ontwikkelen tot een fysiek iets en meestal kan ik het dan nog afwenden. Door rust te nemen, te mediteren, mijn ‘veld’/aura en huis te zuiveren evenals mijn denken en gevoelsleven. Maar soms is daar gewoon geen tijd voor door zaken als te weinig nachtrust of teveel werk. Dan weet ik het moment van ziek worden als ik geluk heb uit te stellen tot een moment dat er wel de tijd is om ziek te worden: net ná dat ene optreden of in de vakantie. Het klinkt heel onfortuinlijk dat wij in de familie ziek worden in onze eigen tijd, maar eigenlijk ben ik blij dat ik ziek worden in ieder geval enigszins kan timen doordat ik de vibraties herken. Ik hoef daardoor zelden een optreden af te zeggen. En deze week heb ik vakantie genomen omdat ik vorige week de aanwezigheid van ziektevibraties al in mijn veld voelde en ook wist dat ik ze al te vaste voet aan wal hadden gekregen. Dan zit er niks anders op dan ruimte te reserveren om het te ondergaan. Dus nu maar even uitzieken, oftwel: mijn veld zuiveren en weer in een hogere trilling terecht komen….

 

 

 

Noot 1, 2, 3 en 4: “Alle leven is yoga” – De Moeder

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s